کتاب نگاهی نو به روزگار صفویه

در این کتاب نویسنده روزگار صفوی را از دیدگاه علمی بررسی کرده است. صفویان به عنوان سردمداران تفکر شیعی در ایران مطرح بودند اما شیخ صفی الدین اردبیلی خود از نژاد کرد و سنی مذهب بوده و قزلباشان مغول که صفویان از آنان استفاده کردند تفکرات غلط خود را وارد مذهب تشیع کردند. در دوره صفویه قیام های متعددی به وجود آمد که همه این قیام ها سرکوب شد. نویسنده نگاهی کاملا متفاوت به این دوران دارد.

اگر سیر تحول تجدد همزمان در همه جای جهان اتفاق می‌افتد، چگونه است که این پدیده در برخی جوامع باعث مدرن‌شدن و پیشرفت شده است، اما برخی جوامع دیگر همچنان سنتی باقی مانده‌اند؟

سنتی شدن هم یکی از همین جلوه‌های تجدد است. مثلاً کشوری درمقابل همسایه‌هایش یا نیروهای خارجی تصمیم می‌گیرد برای این‌که متفاوت باشد، سنت‌اش را قوی کند؛ یعنی به شکلی جهانی بودن تجدد باعث سنتی شدن جوامع و کشورها هم می‌شود، چون هر کشوری سعی بر این دارد که سنت خاص خودش را بسازد و خود را از کشورهای همسایه‌اش متمایز کند. روند تجدد اولیه ایران هم که تجددی بود که به هم‌شکل‌شدن ایرانی‌ها با اروپایی‌ها انجام شد و حتی فضای زندگی اجتماعی ایران مثل فضای همگانی اروپایی شد، خیلی‌ها را بر این داشت که بروند و هویت ملی ایرانی و سنت ایرانی را حفظ کنند. به این شکل می‌توانیم بگوییم که سنت‌گرایی یکی از پدیده‌های تجدد است.