کتاب نگاه علمی به بازی کودکان

بازی طبیعی ترین شکل تمایل کودک برای تماس و برخورد با دنیای اطرافش است. در تعلیم و تربیت امروزی، بازی بعنوان یکی از موثرترین وسایل تربیتی شناخته شده است. زیرا بازی هم وسیله ایست در خدمت تربیت و کمکی در راه تعلیم و تربیت کودکان، هم از طریق بازی درمانی میتوان به درمان برخی از بیماریهای روانی و مشکلات رفتاری کودکان پرداخت. بخشی از آشنایی کودکان با جهان خارج از طریق بازی انجام میگیرد. کودک از راه عمل و تجربه در محیط، به ابداع میپردازد. عنوان پژوهش حاضر بررسی تحلیلی نظریه پردازان تعلیم و تربیت (فروبل و باغچه بان) در باره بازی می باشد، که هدف آن رسیدن به پاسخ سوالاتی همچون فروبل و باغچه بان چگونه و از چه بازی هایی برای آموزش استفاده می کردند؟ آیا جبار باغچه بان واژه (باغچه اطفال) را از فروبل گرفته است؟ آیا فروبل و باغچه بان از بازی و نمایشنامه و شعر به عنوان روش آموزش ریاضی و غیره استفاده می کردند؟ در این تحقیق از روش توصیفی – کتابخانه‌ای با توجه به اسناد، مدارک و شواهد موجود در کتاب ها و تحقیقات انجام شده و اینترنت، استفاده شده است. در مجموع اهداف نگارشاین کتاب عبارتند از:
1- بررسی انواع بازی های آموزشی برای کودکان
2- بررسی واژه باغچه کودکان
3- بررسی وجوه افتراق و شباهتهای استفاده از بازی و نمایشنامه و شعر برای آموزش ریاضی و غیره.
4- فروبل و باغچه بان چگونه و از چه بازی هایی برای آموزش استفاده می کردند؟
5- آیا جبار باغچه بان واژه (باغچه اطفال) را از فروبل گرفته است؟
6- آیا فروبل و باغچه بان از بازی و نمایشنامه و شعر به عنوان روش آموزش ریاضی و غیره استفاده می کردند؟