کتاب کلاغ زرنگ: کتاب سوم مجموعه باغ وحش کوچک من

کتاب کلاغ زرنگ، داستانی آموزنده و جذاب برای کودکان دارد. سید نوید سید علی اکبر، لاله جعفری و مصطفی رحماندوست، نویسنده‌‌های کتاب، کودکان را با دنیای سرگرم‌‌کننده‌ی حیوانات آشنا می‌کنند. داستان این کتاب درباره‌ی کلاغ زرنگی است که شیطنت‌های زیادی انجام می‌دهد.

درباره‌ی کتاب کلاغ زرنگ

کتاب کلاغ زرنگ، داستانی کودکانه و جذاب دارد. سید نوید سید علی اکبر، لاله جعفری و مصطفی رحماندوست، نویسنده‌های کتاب، با ترکیبی از متن و شعر، مفاهیم آموزنده‌ای را در دل این اثر گنجانده‌اند. داستانِ این کتاب کودکانه در کنار متن با تصویرهایی رنگی و بامزه روایت شده است. این رویکرد، خواننده‌‌ی کودک را به مطالعه‌ی کتاب تا انتها‌ مشتاق نگه می‌دارد.

کتاب کلاغ زرنگ، ماجرا‌های جالبی دارد. این ماجراها در کنار جذابیت، پندآموز هستند و درس‌های مهمی برای کودکان دارند. سید نوید سید علی اکبر، لاله جعفری و مصطفی رحماندوست با ماجراهای جذاب کلاغ زرنگ، توجه کودک را به‌گونه‌ای غیرمستقیم و اثربخش به اندرزهای زندگی‌ساز جلب می‌کنند. این کتاب کودک، مانند دوستی مهربان و خوش‌ذوق، کودکان را در مسیر رشد فکری و اخلاقی همراهی می‌کند و شادیِ آن‌ها را به ارمغان می‌آورد.

داستان کودکانه کلاغ زرنگ را انتشارات افق چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب کلاغ زرنگ برای شما مناسب است اگر

• فرزند دلبندتان در گروه سنی 3 تا 8 سال است و به‌دنبال داستانی جذاب و آموزنده می‌گردید.
• پرستار کودک یا مربی هستید و می‌خواهید کتابی با مفاهیم سرگرم‌کننده و آموزشی برای بچه‌ها بخوانید.

در بخشی از کتاب کلاغ زرنگ: کتاب سوم مجموعه باغ وحش کوچک من می‌خوانیم

جوجه‌کلاغ‌ها توی لانه نشسته بودند و کلاغ‌پر بازی می‌کردند: «کلاغ... پَر. گنجشک... پَر. مترسک... پَر. مترسک که پَر ندارد. خودش خبر ندارد.»

مترسک از توی مزرعه صدای‌شان را می‌شنید و غصه می‌خورد که چرا نمی‌تواند پرواز کند. پاییز بود و پالتوی سنگینِ‌ مترسک در باد تکان می‌خورد. مترسک کلاهش را تا روی چشم‌هایش پایین کشید و گریه کرد. همان‌وقت‌ها کلاغِ سفیدی روی شانه‌اش نشست و گفت: «ندیده بودم هیچ مترسکی گریه کند. چیزی شده؟»

مترسک روی شانه‌اش را نگاه کرد و گفت: «من هم ندیده بودم کلاغی از مترسک نترسد. دلم گرفته. می‌خواهم پرواز کنم اما بال ندارم.»

کلاغ سفید گفت: «اگر کلاغ‌ها را کیش نمی‌کردی، پیش نمی‌کردی، شاید بال درمی‌آوردی.»

مترسک به غروب آفتاب نگاه کرد و به فکر فرو رفت. فردا صبح هیچ کلاغی را کیش نکرد. پس فردا هم. روزهای بعد هم. یک سالِ تمام، مترسک گوشه‌ی مزرعه ‌ایستاد و هیچ کلاغی را کیش نکرد. کلاغ‌ها دانه‌های گندم را با نوک‌های‌شان می‌چیدند و پرواز می‌کردند. مترسک هم به پرواز کلاغ‌ها نگاه می‌کرد.