کتاب ریگدانه

کتاب ریگدانه نوشته‌ی محمدمرتضی دهقانی سانیج یک رمان اجتماعی با رگه‌هایی عاشقانه است که داستان زندگی قشری از مردمان بلوچ را روایت می‌کند. ماجرای این رمان در یکی از روستاهای مرزی واقع در استان سیستان و بلوچستان می‌گذرد و شرحی پرتعلیق از فرار، ترس، عشق و امید را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد.

درباره‌ی کتاب ریگدانه

مردان بلوچ سفیدپوش با اسلحه‌هایی که در لباس و زیر خورجین‌ها پنهان کرده‌اند، در بیابان به سمت روستایی مرزی در حال گریزند تا به پاکستان برسند. آن‌ها در تلاشند به دست مأموران مرز گرفتار نشوند. ماجرای رمان ریگدانه اثر محمدمرتضی دهقانی سانیج با فرار این مردان در غروبی خاک‌آلود آغاز می‌شود.

این مردان در هنگام ورود به روستا با مقاومت زنی جسور به نام گلبدن روبه‌رو می‌شوند که با دست خالی رویاروی آن‌ها می‌ایستد. با این حال، مردها موفق می‌شوند زن را اسیر کنند. بیدار یکی دیگر از شخصیت‌های اصلی رمان ریگدانه، از اعضای این گروه است که با وجود نگاه خصمانه‌ای که در ابتدا به گلبدن دارد، به تدریج شیفته‌ی منش و شجاعت او می‌شود و ارتباطی همدلانه میان آن‌ها شکل می‌گیرد. گلبدن و بیدار که هر دو گذشته‌ای تلخ و تاریک دارند در این ماجرا در دو جبهه‌ی مخالف قرار گرفته‌اند اما آیا عشق می‌تواند این تفاوت‌ها را از میان بردارد؟

محمدمرتضی دهقانی سانیج علاوه‌بر تصویر کردن وضعیت اجتماعی مناطقی از استان سیستان و بلوچستان و ترسیم مرارت‌های زندگی در نزدیکی مرز، داستانی پرتعلیق و گیرا خلق می‌کند که گرچه خشونت مردان مسلح و طبیعت جان‌فرسای کویر در آن پررنگ است اما نثر شاعرانه و تنیدن رگه‌های عشق در تاروپود داستان، آن را بسیار تلطیف می‌کند و باعث می‌شود مخاطب برای پیگیری ماجرا اشتیاق بیشتری پیدا کند.

کتاب ریگدانه، این رمان اجتماعی و عاشقانه را انتشارات متخصصان روانه‌ی بازار کتاب کرده است.

کتاب ریگدانه برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان و رمان اجتماعی و عاشقانه علاقه دارید.
• می‌خواهید در خلال مطالعه‌ی داستانی جذاب، درباره‌ی وضعیت اجتماعی مرزنشینان سیستان و بلوچستان آگاهی پیدا کنید.
• از خواندن رمان‌هایی با لحن شاعرانه که مملوء از توصیفات و شرح جزئیات است، لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب ریگدانه می‌خوانیم

ولی‌محمد را نه‌تنها اسفندک؛ که تمام سراوان می‌شناختند. فرزند مفت‌خواره و بی‌جوهر حاجی‌قندی. از میان سه خواهر و دو برادر، تنها این یکی بود که راه و کرداری جدای با دیگران پیش گرفته بود؛ صبح تا ظهر خواب، ظهر تا شب شراب‌خواری و قمار و شب را تا صبح به کنار بساط شیره و و سیخ و تریاک. جز این، ولی‌محمد کار دیگری نداشت. هرچند اگر که خواسته می‌بود، می‌توانست که از پسِ هرکاری برآید. او برای رسیدن به خواسته‌های خود راهی دیگرگونه‌تر از طریق دیگران می‌دانست. راهی که نه‌چندان قوۀ زور و بازوی را طلب کند؛ چراکه ولی‌محمد را شیوۀ زندگانی‌اش بسی نحیف و بی‌رمق کرده بود. او یا در چرت بود و یا به‌دنبال راه و جایی برای چرت‌زدن و دراین‌بین بود اگر که فقط دمی به کارهای خود نظری می‌کرد و الحق هم که با همین اندک تفکر خویش نقشه‌های جانانه‌ای در سر می‌پروراند.

پسر کوچک‌تر حاجی‌قندی تلاش برای ارتزاق را عار برای خود می‌دانست. گویا که چنان فکر و نیرویی بزرگ در خود داشت که باید در راهی والاتر از تلاش برای معاش صرف شوند. البته کم‌گفت و کم‌خوراک هم بود، اما نه از خاطر خودساختگی و کمال؛ بل، نشئگی و خمودگی همیشگی، شکم و زبانش را بند آورده بودند و وای به حال کسی بود که گزکی به دستش می‌داد و اگر که چنین می‌شد، ولی‌محمد او را آدم خود می‌پنداشت و درست هم می‌پنداشت؛ زیرا با زبانی که مار را هم از سوراخ خود بیرون می‌کشید، آن کس را اسیر خویش می‌کرد و این‌گونه بود که مردمان یا از دستان او فراری بودند و یا در دستانش گرفتار و حال این‌چنین جوانی، چه می‌شد اگر که عاشق گلبدن می‌بود؟! ولی‌محمد دیرزمانی بود که عشق گلبدن را در دل خود می‌داشت. شاید از همان هنگام که خانه و کاشانه به کوهک داشتند.