کتاب ابرنیروی خواهری

اتحاد دخترها همیشه به یک ابرنیرو تبدیل می‌شود! جنا بوش هگر و باربارا پیرس بوش در کتاب ابرنیروی خواهری داستان دختر کوچولوی تنهایی را تعریف می‌کنند که آرزو داشت یک خواهر یا دست‌کم دوستی هم‌سن‌وسال خودش داشته باشد، اما با آمدن همسایه‌های جدید به محلشان، صاحب چندین دوست خوب و یک «اتحاد خواهرانه» می‌شود!

درباره‌ی کتاب ابرنیروی خواهری

وجود یک دختر باانگیزه زندگی را برای همه بهتر می‌کند، اما اگر تعداد دخترها بیشتر شود، یک اتحاد خواهرانه شکل می‌گیرد که توانایی نجات دادن کره‌ی زمین را هم دارد! جنا بوش هگر (Jenna Bush Hager) و باربارا پیرس بوش (Barbara Pierce Bush) در کتاب ابرنیروی خواهری (The Superpower Sisterhood)، داستانی از همین اتحاد و همدلی دخترانه را روایت می‌کنند.

قصه از خیابان هامبل واقع در محله‌ی 38 آغاز می‌شود. در این محله، فقط یک بچه زندگی می‌کند؛ دختر کوچولویی به نام اِما که چون هیچ دوست هم‌سن‌وسالی ندارد، تمام بازی‌هایش را به صورت یک‌نفره انجام می‌دهد. بزرگ‌ترین آرزوی اما در زندگی این است که یک خواهر یا دوست هم‌سن‌وسال داشته باشد تا از تنهایی نجات پیدا کند.

می‌گذرد، تا اینکه یک روز دو ماشین جدید وارد محله می‌شوند. هر کدام، مقابل یکی از خانه‌های محله می‌ایستند و شروع به خالی کردن جعبه‌های وسایل می‌کنند... همسایگان جدید! آیا ممکن است یکی از آن‌ها یک بچه به سن‌وسال اما داشته باشد؟

همه‌چیز، خیلی بهتر از آنچه تصور می‌شد پیش می‌رود، چرا که هر کدام از خانواده‌ها، دو دختر کوچک دارند. اما در یک چشم برهم زدن، صاحب چهار دوست هم‌سن‌وسال می‌شود! او خودش را به آن‌ها معرفی می‌کند و از همان روز، دوستی عمیقی میانشان شکل می‌گیرد؛ دوستی‌ای که همه را خوشحال می‌کند و حتی محله‌شان را هم به‌جای بهتری تبدیل می‌کند...

کتاب ابرنیروی خواهری کاری از نشر برکه‌ی آبی است. این کتاب را با ترجمه‌ی کتایون مهرآبادی در اختیار دارید.

در نکوداشت کتاب ابرنیروی خواهری

• خواهرانگی فقط به «از یک خانواده بودن» محدود نمی‌شود؛ خواهران می‌توانند دخترانی باشند که آگاهانه کنار هم قرار می‌گیرند تا جهان را به‌جای بهتری تبدیل کنند. (اسکول لایبرری ژورنال)

کتاب ابرنیروی خواهری برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به کوچولوها، مخصوصاً دخترهای 4 تا 8 ساله پیشنهاد می‌کنیم تا از قدرت اتحاد و دوستی آگاه شوند.

در بخشی از کتاب ابرنیروی خواهری می‌خوانیم

من تنها بچه توی محله بودم؛ برای همین، در انجام کارهای ‌تک‌وتنهایی استاد شده بودم.
مثلاً، نمایش‌های عروسکیم را برای ماهی گُلیم، آقای هوتر، اجرا می‌کردم.
من و مامان و بابا بعضی شب‌جمعه‌ها بزن و بکوب راه می‌انداختیم.
و من هر سال برنده‌ی مسابقات ریاضی ‌می‌شدم.