کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی: 39 داستان مینی مالیستی

گفتن از روزمره و مسائلی که هر روز با آن‌ها دست‌و‌پنجه نرم می‌کنیم، آن هم با پرهیز از اطناب و گزافه‌گویی، کاری است که کامران محمدی در کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی انجام داده است. این داستان‌ها شاید در ابتدا ساده به نظر بیایند، اما حاوی معانی زیبا و عمیقی هستند. ویژگی اصلی این اثر، پرداختن به مسائل انسانی و اجتماعی با زبانی بسیار ساده است.

درباره‌ی کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی

کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی شامل 39 داستان مینی‌مالیستی است. کامران محمدی در این کتاب، داستانک‌هایی را به رشته‌ی تحریر درآورده که بسیار ساده هستند؛ اما در دل آن‌ها مفاهیم اجتماعی و انتقادی به چشم می‌خورد. برخی از داستان‌ها با چاشنی طنز تلخ ارائه شده و در برخی دیگر، شاهد لحنی ابزورد و پوچ‌گرایانه هستیم. سادگی و خوش‌خوانی این اثر را می‌توانیم به‌عنوان یک نکته‌ی مثبت در نظر بگیریم.

کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی از دو بخش تشکیل شده و در هر بخش، داستانک‌هایی با موضوعات مشابه ارائه می‌شود. بخش اول این مجموعه تحت عنوان «قصه‌های پریوار»، شامل 17 داستانک است. داستان‌های بخش دوم واقعی هستند و ممکن است به خاطرات و تجربیات نویسنده مرتبط باشند. در برخی از داستان‌ها شاهد بیان ابزوردی هستیم که به نوع خود در ادبیات ایران منحصر‌به‌فرد است. برای مثال می‌توانیم به داستان «خواستگاری» اشاره کنیم که دیالوگ‌های آن در نگاه اول دور از منطق و نوعی هذیان‌گویی به نظر می‌رسد. این شکل از هذیان‌گویی در داستان «وقتی آوردنم اینجا» هم دیده می‌شود. کامران محمدی، سابق بر این روزنامه‌نگار بوده است و لحن انتقادی او در داستان‌های مینیمالیستی و بسیار کوتاهش، واضح است.

طنز تلخ، چاشنی برخی از داستان‌های کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی است و نویسنده به وسیله‌ی آن توانسته است به موضوعات اجتماعی مانند فقر، بی‌عدالتی و پوچی زندگی بپردازد. برای مثال می‌توانیم به داستان «شام» اشاره کنیم که در آن فقر و نداری از زاویه‌ی دید متفاوتی ارائه می‌شود؛ کودک این داستان، هیچ درکی از فقر ندارد و سفره‌ی خالی از پلو و خورش‌های رنگارنگ را نمی‌بیند؛ تنها چیزی که می‌بیند این است که قرار است به جای شام صبحانه بخورد.

سادگی داستان‌ها‌ی کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی باعث می‌شود که تا مدت‌ها یا حتی برای همیشه در ذهن خوانندگان باقی بماند. این کتاب به همت انتشارات ققنوس منتشر شده و در دسترس شما عزیزان قرار گرفته است.

کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به داستان‌های مینیمالیستی و ادبیات مدرن از مطالعه‌ی کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی لذت خواهند برد. اگر به داستان‌های اجتماعی با چاشنی طنز تلخ علاقه‌مند هستید، این کتاب می‌تواند برای شما جالب باشد.

در بخشی از کتاب قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی: 39 داستان مینی مالیستی می‌خوانیم

گفتم: «کجا ببریم حالا؟ خوبیت ندارد به على بالاى سر مرده این حرف‌ها.»

مرده‌شوى ته‌سیگارش را روى زمین انداخت و پایش را محکم روى آن کوبید. بعد سرش را بالا گرفت و به جاى نامعلومى در دوردست خیره شد.

«مگر نمى‌بینى خانواده‌اش را مؤمن؟ چرا عذابشان را بیش‌تر مى‌کنى با این کار؟»

مرده‌شوى از بالاى شانه نگاه کرد به زن‌ها که بى‌حال زیر سایه صنوبر نشسته بودند و ناله مى‌کردند.

«براى چه اسیرشان کرده‌اى در این ظلّ گرما؟»

براى این که بیش‌تر تحت تأثیرش قرار دهم، آهى کشیدم و گفتم: «خودت را بگذار جاى آن‌ها.»

مرده‌شوى براى اولین بار خیره شد به چشم‌هایم و طورى که بخواهد جواب توهینى را بدهد، گفت: «اگر مى‌خواستم خودم را جاى این و آن بگذارم، بیست سال نمى‌توانستم این‌جا تن هر کس و ناکسى را بشویم.»

ذهنم روى «ناکس» گیر کرده بود. مى‌دانستم براى او ما در گروه ناکس‌ها قرار مى‌گیریم، اما پذیرفتم در این گروه بمانیم.

«پس چه مى‌گویى؟ براى تو که فرقى نمى‌کند ظاهرا.»

حالا چشم‌هایش، موها و دهان و گوش‌هایم را برانداز مى‌کرد. با لحن دوستانه‌ترى پرسید: «تو برادرش هستى؟»

این بار من به زمین خیره شدم و خودم را بیش‌تر از آنچه بودم عزادار نشان دادم.