کتاب وقت نیایش ماهی‌ها

مفاهیم انتظار، معنویت و جستجوی حقیقتی قدسی در کتاب وقت نیایش ماهی‌ها خواننده را به سفری درونی و تأمل‌برانگیز می‌برد. مصطفی جمشیدی در این کتاب که اثری برجسته در ادبیات معاصر ایران است، با نگاهی نو و با بهره‌گیری از متن‌های کهن به مفاهیم انتظار و مهدویت می‌پردازد. این کتاب شامل دو داستان است و به‌عنوان یکی از نامزدهای کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، توجه بسیاری از منتقدان و علاقه‌مندان به ادبیات دینی را به خود جلب کرده است.

درباره‌ی کتاب وقت نیایش ماهی‌ها

در سال 1354 در یکی از بنادر جنوبی ایران، جاسم، کارگر کارخانه‌ی سیمان، به دلیل بستن درِ معدنی که مورد سوءاستفاده قرار گرفته بود، دستگیر و زندانی می‌شود. پسرش، زائر، پس از مدتی بی‌خبری، نامه‌ای از پدرش دریافت می‌کند که توسط پستچی‌ای آورده شده که سال‌ها پیش فوت کرده است. این واقعه، زائر را به تأمل در مفاهیم غیبی و معجزه وامی‌دارد. این، یکی از داستان‌های کتاب وقت نیایش ماهی‌ها نوشته‌ی مصطفی جمشیدی است که با روایت‌های درهم‌تنیده از شخصیت‌های مختلف، از جمله معلمی تبعیدی، یک کارگردان سینما و دختری چینی که به دنبال حقیقت است، به بررسی مفاهیم انتظار و معنویت می‌پردازد.

کتاب وقت نیایش ماهی‌ها مجموعه داستانی است که با بهره‌گیری از عناصر عرفانی و دینی، به‌ویژه مفهوم انتظار منجی، سعی در نمایش امر قدسی در بطن زندگی روزمره دارد. نویسنده با استفاده از استعاره‌هایی مانند درختان در انتظار بهار، نشان می‌دهد که تمام اجزای عالم در حال انتظار هستند. این رویکرد، کتاب حاضر را به اثری تأمل‌برانگیز در زمینه‌ی مهدویت تبدیل کرده است.

جمشیدی در داستان وقت نیایش ماهی‌ها از ساختاری مدرن و غیرخطی استفاده کرده است. روایت داستان از زبان نویسنده‌ای روایت می‌شود که در حال نگارش داستانی درباره‌ی مهدویت است و با شخصیت‌هایی مانند صافی و حقیقت تعامل دارد. این سبک روایی، که شامل داستان در داستان و فاصله‌گذاری‌های متعدد است، به خواننده اجازه می‌دهد تا در فرآیند خلق داستان مشارکت کند و به درک عمیق‌تری از مفاهیم مطرح‌شده دست یابد. این داستان با معرفی شخصیت‌های متنوع از اقشار مختلف جامعه، از کارگران و معلمان تا هنرمندان و روحانیون، به بررسی تأثیر انتظار و معنویت در زندگی افراد می‌پردازد. این تنوع دیدگاه‌ها، به غنای رمان افزوده و آن را به اثری چندلایه و پرمحتوا تبدیل کرده است.

کتاب وقت نیایش ماهی‌ها با ترکیب عناصر دینی و اجتماعی اثری منحصربه‌فرد می‌آفریند. رویکرد نوآورانه‌ی مصطفی جمشیدی در پرداختن به مفاهیم انتظار و معنویت، این اثر را به منبعی ارزشمند برای علاقه‌مندان به ادبیات دینی تبدیل کرده است. این کتاب را انتشارات علمی و فرهنگی منتشر کرده است.

کتاب وقت نیایش ماهی‌ها برای چه کسانی مناسب است؟

کسانی که به ادبیات دینی با محوریت مفهوم مهدویت علاقه‌مند هستند، از خواندن این کتاب لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب وقت نیایش ماهی‌ها می‌خوانیم

از پشت پنجرۀ مربوط به یک حیاط‌خلوت، دیوارهای روبه‌رو معلوم است. پنجرۀ یکی از آبدارخانه‌های آن اداره، که به حیاط‌خلوت باز می‌شود، باز است و گوشه‌ای از یخچال سفید آن جا معلوم است. آبدارچی‌باشی با همنشینی آبدارخانه‌اش، که همان یخچال باشد، در حال بده‌بستانی است. چیزهایی در آن می‌گذارد و چیزهایی برمی‌دارد. نمی‌دانم چرا می‌باید آن صحنه در ذهنم حک بشود. برمی‌گردم و به صحبت‌های صافی گوش می‌کنم.

نوشته باید آن منشوری باشد که نویسنده آن را آفریده و در معرض دید مخاطب قرار داده. نورها ساطع می‌شوند، روی کاغذهای سفید حک می‌شوند و جهانی خلق می‌شود.

مدتی ساکت می‌شود. چوب‌کبریتی لابه‌لای دندان‌هایش فرو کرده است. آن را از وسط لبش جدا می‌کند و با خنده‌ای اضافه می‌کند: خودمانیم‌ها! لحنم ادبی شد. مسخره است. همین الآن داشتم می‌گفتم سبک باید صمیمانه باشد!

پیش خودم به این فکر می‌کنم که نوشته‌ام باید صمیمانه باشد. واجدِ دنیایی باشد که در ضمنِ مشهود بودن بتواند تأثیرگذاری‌اش را هم حفظ بکند.

می‌گویم: نوشته باید صمیمانه باشد. واجدِ دنیایی باشد که...

صافی نمی‌گذارد صحبت‌هایم ادامه پیدا بکند. شام را آورده‌اند. اجازه بدهید صحبت‌ها باشد برای بعد...

دور میز دایره‌مانندی شام را می‌خوریم. زعفران‌های روی برنج سفید رنگ طلاییِ سیری پیدا کرده که اشتها را تحریک می‌کند. بوی کرۀ حیوانی قدری آزاردهنده است. اما غذا می‌چسبد. حوالی ساعت هشت شب است که جلسه تمام می‌شود. شما می‌نویسید و طرح را می‌آورید. بقیه‌اش با ما! فصل‌بندی‌ها القای یک نوشتۀ رئالیستی را بکند. ماشینِ خلقِ شما، که الحمدلله روبه‌راه است، می‌تواند بهتر از این‌ها هم باشد. مفهوم؟