کتاب رئیس باغ مادام خل چه

اگر روزی، یک خرابکاری حسابی به هم زدی و دسته‌گلی غول‌آسا به آب دادی و مادرت تو را تبعید کرد به انباری نمور انتهای خانه... تبریک! تو برای ورود به دنیای دیوانه‌وار و بامزه‌ی کتاب رئیس باغ مادام خل چه نوشتۀ زهرا شاهی آماده‌ای. کتابی پر از خرابکاری، ماجراجویی و البته یک گربه‌ی پشمالوی خاص و ادااطورای که دمُش هم کنده شده و راهی جز دوست‌داشتن خوشمزگی‌هایش نداری.

درباره‌ی کتاب رئیس باغ مادام خل چه

هلفدونی معروف شماره پنجاه‌وچهار کجاست؟ همان‌جایی که پسره بعد از آخرین خرابکاری فجیعی‌ای که به بار آورد به دستور مادرش تبعید شد به آنجا. حالا خبطی که مرتکبش شده چه بود؟ خواباندن یک عدد سوسیس دراز درون یک لیوان استیل پر از روغن و گذاشتن آن روی گاز... (بقیه افتضاحی که در پیش داشته و متلاشی‌شدن آشپزخانه را خودت برو بخوان) حالا فکر نکنی در این هلفدونی که از قضا همان انباری تاریک و متروک خانه بود قرار است به پسرک بد بگذرد، نه از این خبرها نیست... هنوز چشم‌های پسرک به تاریکی عادت نکرده که وسط آن‌همه خنزرپنزر هوس رفاقت با یک گربه‌ی تبهکار و اخمو و نجوش به سرش می‌زند. حالا گربه میو، پسرک میو... آن‌قدر میومیوکردن را ادامه می‌دهند تا یک جایی بالاخره به این نتیجه می‌رسند که این می‌تواند آغاز یک رفاقت میوانسانی محشر و فوقِ خفن باشد.

البته گربه که پنجول‌هایش تقریباً کپک‌زده و از ده فرسخی بوی آشغال می‌دهد، باید دست‌کم چندروزی توی کف‌صابون و وایتکس (شوخی) و آب و هر چیز خوشبو و کف‌دار دیگری که دم دست بود خیسانده شود و بعد از آن هم حسابی خشک و چلانده شود تا بشود اسمش را گذاشت گربه، آن هم با تخفیفِ فراوان... آخر این گربه‌ی عجیب دُم ندارد.

اما این تازه شروع ماجراست؛ کی فکرش را می‌کرد این پسرک لپ‌گلی ناز و قشنگ تابه‌حال سه‌چهارتایی حیوان خانگی زبان‌بسته را کله‌پا کرده باشد؟ از ماهی‌ای که نی توی حلقومش فروکرده بگیر تا لاک‌پشتی که لاکش به چرخ مجهز شده و از خوشی سکته زده و الان احتمالاً ساکن آن دنیاست. حالا به نظرت گربه‌ی تازه‌وارد جان سالم از دست این بچه‌ی سرتق به در می‌برد؟ یا شاید هم برعکس است و این گربه‌ی پشمالو که دمش هم از جایش کنده شده و هوتوتو رفته هوا، کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌اش است و نقشه‌هایی توی سرش برای پسره دارد؟ به‌هرحال هر چه که در پیش است فقط و فقط بوی خرابکاری است که از ده‌فرسخی بویش زیر دماغ می‌آید.

کتاب رئیس باغ مادام خُل‌چه اثری متفاوت در ادبیات کودک‌ونوجوان است؛ زبان شوخ، بازیگوش و طنز کتاب، هرکسی را می‌تواند ساعت‌ها با خودش همراه کند. ماجراجویی‌های کاملاً باورپذیر ولی با چاشنی اغراق در سراسر داستان ادامه دارند و حتی یک‌لحظه هم اجازه نمی‌دهند که از خواندنش خسته شویم یا حوصله‌مان سربرود. راوی داستان در ابتدا پسرک است، اما به‌زودی گربه‌ی بی‌دُم نیز وارد روایت می‌شود و این جابه‌جایی زاویه‌ی دید به شکل هوشمندانه‌ای به غنای داستانی کمک کرده و همه چیز را برای لذت‌بردن بیشتر از داستان محیا می‌سازد.

نویسنده‌ی این کتاب زهرا شاهی، با مهارتی مثال‌زدنی توانسته مفاهیمی چون تنهایی، دوستی، درک متقابل و مسئولیت‌پذیری را در قالب یک داستان کمیک و تخیلی با شخصیت‌هایی بامزه و دوست‌داشتنی برای کودکان بیان کند. این مهارت باعث می‌شود کودکان هم بخندند، هم فکر کنند و هم کمی بیشتر مراقب حیوان خانگی‌شان باشند. این کتاب جذاب، شیرین، ماجراجویانه و خواندنی را می‌توانید از کتاب‌های پرنده آبی انتشارات علمی و فرهنگی بخوانید.

کتاب رئیس باغ مادام خل چه برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای بچه‌های 7 تا 10 سال که عاشق شیطنت و خرابکاری‌اند (یا حداقل درباره‌اش خیال‌پردازی می‌کنند) یک انتخاب بی‌نظیر پر از هیجان و ماجراجویی است. مخصوصاً آن‌هایی که حیوان خانگی دارند یا دلشان می‌خواهد یکی داشته باشند. البته خواندنش به پدر و مادرها هم توصیه می‌شود؛ شاید بعد از خواندن این کتاب، هلفدونیِ خانه‌شان را یک‌بار دیگر بررسی کنند.

در بخشی از کتاب رئیس باغ مادام خل چه می‌خوانیم

او به دم یک شاپرک باتری ساعت وصل کرد. به شاخک‌هایش هم یک لامپ کوچک چسباند. با یک سیم نازک باتری را به لامپ وصل کرد. حالا شاپرک می‌توانست به‌راحتی در جاهای تاریک پرواز کند و جلوی راهش را به‌خوبی ببیند. فقط به علت سنگینی باتری و چراغ، شاپرک ترجیح داد تا آخر عمر پرواز نکند و گونه‌ی جدیدی از شاپرک‌های راه رونده‌ی چراغ‌دار به طبیعت معرفی شد. می‌دانید چرا پسره این خدمت بزرگ را به طبیعت کرد؟ چون او عاشق شاپرکش شده بود.

ماهی قرمزش خیلی باید توی آب می‌گشت تا غذاهایی را که پسره برایش می‌ریخت پیدا کند و بخورد. برای همین پسره برداشت یک نی خم شو را توی دهن ماهی فروکرد و سرش یک قیف کاغذی کوچک گذاشت. حالا هر وقت می‌خواست به ماهی‌اش غذا بدهد، فقط کافی بود غذاها را توی قیف بریزد تا مستقیم بروند ته حلق ماهی او واقعاً به فکر ماهی قرمزش بود؛ چون عاشقش شده بود. حیف که دو روز بعد مُرد!