کتاب نجواها

روایتی از دلتنگیِ پسری که به اسطوره‌ها پناه می‌برد. این دلتنگی در کتاب نجواها، به ماجرایی از جستجوی هویت، فقدان و امید نوجوانانه تبدیل می‌شود. گرگ هاوارد، با روایتی سرشار از تعلیق عاطفی، شما را در میان باور به اسطوره و پذیرشِ واقعیت، در نوسان نگه می‌دارد. ماجرا درباره‌ی پسر یازده‌ساله‌ای به نام رایلی است که برای یافتنِ مادر گمشده‌اش، به موجودهای افسانه‌ای پناه می‌برد. رایلی در این مسیر با حقیقتی درباره‌ی خود و خانواده‌اش روبه‌رو می‌شود.

درباره‌ی کتاب نجواها

کتاب نجواها (The Whispers)، روایتی تامل‌برانگیز از دلتنگی، یافتن هویت و تلاش برای پذیرش واقعیت‌هایی است که گاه از چشم‌ها پنهان می‌مانند. گرگ هاوارد (Greg Howard)، با نثری صمیمی و چندلایه، احساسات پیچیده‌ی یک نوجوان را در قالب داستانی پرمعنا بیان کرده است.

داستان کتاب نجواها درباره‌ی پسر نوجوانی به نام رایلی است. مادر رایلی به طرز عجیبی ناپدید شده و هیچ‌کس از سرنوشت او خبر ندارد. پلیس چاق و کچلِ مسئول پرونده‌ی مادر رایلی، هر هفته او را سوال‌پیچ می‌کند، اما این پرسش‌ها راه به جایی باز نکرده و پرونده همچنان راکد مانده است. برادر بزرگ‌تر و پدربزرگ و مادربزرگ رایلی نیز صحبت زیادی درباره‌ی ناپدید شدن مادرش نمی‌کنند.

سکوت سنگینِ اطرافیانِ قهرمان کتاب نجواها، رایلی را به‌مرور آشفته و منزوی می‌کند. او در تنهاییِ خود، به داستانی پناه می‌برد که مادرش برای او تعریف کرده است. در این داستان، موجوداتی به نام «نجواها» وجود دارند که آرزوها را برآورده می‌کنند. رایلی، امید خود را به این اسطوره می‌بندد تا شاید بتواند مادرش را باز گرداند.

واکاوی بلوغ نوجوانان در داستانی از گرگ هاوارد

در این مسیر، شخصیت اول کتاب نجواها با پرسش‌هایی درباره‌ی خود، هویت و حقیقت زندگی روبه‌رو می‌شود. جستجو برای یافتن پاسخ برای این پرسش‌ها، رایلی را به بلوغی تازه می‌رساند. همراهی با رایلی شما را با این مفهوم آشنا می‌کند که حقیقت زندگی، در نجواهای اسطوره‌ی قرار نگرفته و در صدایِ درونِ خودِ شما ریشه دارد.

با خرید کتاب نجواها، به روایتی از دلتنگی و امید دسترسی پیدا می‌کنید که آغازگر سفری درونی برای یافتن هویت است. این داستان خارجی نوجوانان با تلاش انتشارات پرنده‌ی آبی به دست شما می‌رسد و ترجمه‌ی آن کاری از مریم عربی است.

افتخارات کتاب نجواها

• نامزد جایزه‌ی Garden State Book در سال 20222
• نامزد جایزه‌ی ادگار الن پو برای بهترین کتاب نوجوان در سال 2022

نکوداشت‌های کتاب نجواها

• سفری زیبا و دلگشا به دلِ سوگ و بازگشت از آن. این کتاب نوجوانان، قلب‌های خواننده‌ها را با آغوشی سرشار از امید و امکان، دربر خواهد گرفت. (دانا گفارت، نویسنده‌ی کتاب‌های «در کفش‌های تو» و «لیلی و دانکین»)
• این رمان نوجوانان، ماجرای پسری است که با دل‌شکستگی دست و پنجه نرم می‌کند و می‌کوشد دلیلِ بودنش را بفهمد؛ پسری که تشخیص واقعیت از خیال را می‌آموزد و سرانجام راه رهایی را پیدا می‌کند. (نقد ستاره‌دار اِسکول لایبرِری کانِکشِن)
• داستانی واقع‌گرایانه از پذیرش و بلوغ، از دوستی و فقدان، با اندکی جادو و شوخ‌طبعی. (کرکس ریویوز)
• کتابی زیبا و صمیمی درباره‌ی عشق، فقدان و دوستی. [داستان]، احساسی واقعی، صادقانه و ماندگار دارد. آفرین، گرگ هاوارد! (دن گماینهارت، نویسنده‌ی کتاب «سفر شگفت‌انگیز طلوعِ کایوت»)
• پیش‌بینی می‌کنیم این داستانِ عاطفی، برنده‌ی جوایز ادبی شود. (مجله‌ی پَرِنتز)

کتاب نجواها برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های نوجوانانه با لایه‌های عمیق عاطفی و روان‌شناختی علاقه دارید.
• از روایت‌هایی لذت می‌برید که شخصیت اصلی داستان در پی جستجوی هویت خود است.
• قصد مطالعه‌ی یک داستان خارجی نوجوانان با موضوع‌های فقدان و پذیرش را دارید.

در بخشی از کتاب نجواها می‌خوانیم

نمی‌دانم چقدر راه رفته‌ام، اما پوسته‌های بادام‌زمینی‌ بوداده تقریباً تمام شده. هر چند قدم یک بار، چند تایی از آن‌ها را روی زمین انداختم. از این‌که به فکرم رسید از آن‌ها به عنوان علامت استفاده کنم تا اینجا در سرزمین مردکای متیوز گم نشوم، حسابی احساس باهوش بودن می‌کنم. فکر کنم از فانیانز هم می‌توانستم استفاده کنم، ولی در این صورت علامت‌گذاری مسیرم احتمالاً به وسیله‌ی سنجاب‌ها یا گوزن خورده می‌شد. می‌دانم که فانیانز همان‌قدر که به نظر آدم‌ها خوشمزه است، برای حیوانات هم خوشمزه است، چون تاکر عاشقش است؛ حتی با این‌که با خوردنش بدجوری نفخ می‌کند.

سعی می‌کنم به این فکر نکنم که درست آن طرف نور چراغ‌قوه‌ام، هوا چقدر تاریک است و جرئت نمی‌کنم به چپ و راستم نگاه کنم. ممکن است یک جن درست کنارم مشغول راه رفتن باشد و من حتی ندانم. دلم نمی‌خواهد بدانم. صدای تاکر مدام به گوش می‌رسد. انگار می‌داند من دارم می‌آیم و با یک جور جی‌پی‌اس سگی هدایتم می‌کند. تاکر می‌توانست سگ پلیس خیلی خوبی باشد. شاید هم می‌توانست نقش یکی از این سگ‌ها را در تلویزیون بازی کند. می‌شد یک برنامه‌ی کامل درباره‌ی او ساخت. ولی می‌دانم که تاکر هیچ‌وقت من را به‌خاطر زرق‌وبرق و جادوی هالیوود ترک نمی‌کند.

روبه‌رویم شاخه‌ای با صدای بلند می‌شکند و سر جایم خشکم می‌زند.

«تاکر؟»

دوباره ناله می‌کند. از جایی در سمت راستم. مسیر حرکتم را عوض می‌کنم و به آن جهت می‌روم. سعی می‌کنم به این واقعیت فکر نکنم که صدایی که الان شنیدم، از روبه‌رو می‌آمد، نه از سمت راستم. با خودم فکر می‌کنم فقط یک گوزن است و سعی می‌کنم خودم را متقاعد کنم.