بله
کتاب اتحادیه شانگهای، با نگاهی جامع و دقیق، نقش اتحادیه‌های منطقه‌ای در تنظیم روابط بین‌الملل و اهمیت عضویت ایران در این اتحادیه‌ی پراهمیت را بررسی کرده است. کیومرث یزدان پناه درو، با تحلیل‌های ژئوپلیتیکیِ دقیق، ابعاد گوناگون اتحادیه‌ی شانگهای را از پیچیدگی‌های جغرافیایی منطقه گرفته تا برداشت‌های انحرافیِ قدرت‌های بزرگ، آشکار کرده است. مطالعه‌ی این کتاب، تصویری روشن از پیامدهای عضویت ایران در پیمان شانگهای، پیش روی شما قرار می‌دهد.
درباره‌ی کتاب اتحادیه شانگهای
در دنیایِ امروز، اتحادیه‌هایِ منطقه‌ای، نقشی کلیدی در تنظیمِ روابطِ بین‌الملل و ایجادِ ثبات ایفا می‌کنند. کتاب اتحادیه شانگهای، ابعاد امنیتی، اقتصادی و استراتژیک اتحادیه‌ی شانگهای را با تأکید بر جایگاه و اهمیت عضویت ایران، واکاوی کرده است. کیومرث یزدان پناه درو، با تحلیل داده‌های به‌روز و اسناد معتبر، لایه‌های پنهان و استراتژیکِ اتحادیه‌ی شانگهای را نمایان ساخته تا با چالش‌ها و فرصت‌های پیش رویِ عضویت ایران در پیمان شانگهای آشنا شوید.
برای آشنایی با ابعادِ گوناگونِ پیمانِ شانگهای، پیشینه‌ای مختصر از کشورهایِ عضو، در این کتاب، پیشِ رویِ شما قرار می‌گیرد. روسیه، چین، قزاقستان، تاجیکستان و ازبکستان، عضوهای اصلی پیمان شانگهای هستند. توضیحاتی کامل از موقعیت ژئوپلیتیک هر کدام از این کشورها در کتاب اتحادیه شانگهای قرار دارد.
نقش اتحادیه شانگهای در امنیت منطقه‌ای
کیومرث یزدان پناه درو، در کنار معرفی کشورهای اصلی، توضیحاتی درباره‌ی کشورهای ناظرِ این پیمان مطرح کرده است. جمهوری اسلامی ایران، هند، پاکستان و مغولستان، کشورهای ناظر در پیمان شانگهای هستند. با آگاهی از این اطلاعات در کتاب اتحادیه شانگهای، در می‌یابید که جایگاه کشورهای ناظر در پیمان شانگهای چگونه بر پویایی روابطِ داخلی و تعاملات خارجیِ این سازمان تأثیر می‌گذارند.
کتاب اتحادیه شانگهای، ویژگی‌های ژئواستراتژیک و ظرفیت‌های ژئواکونومیک سازمان شانگهای را با توضیحاتی کامل تبیین کرده و نشان داده که این سازمان چگونه با تکیه بر موقعیت جغرافیاییِ ممتازِ خود در قلب اوروآسیا، به بستری برای همکاری‌های انرژی، ترانزیت و امنیت جمعی تبدیل شده است.
چالش‌های ژئوپلیتیکی اوروآسیا از زبان کیومرث یزدان پناه درو
بررسی موقعیت‌های اقتصادی و منابع طبیعی، پیمان‌های امنیتی موجود در منطقه، نگرانی‌ها و پیامدهای عضویت رسمی ایران در شانگهای، مباحث پایانی کتاب اتحادیه شانگهای را تشکیل می‌دهد. عضویت ایران در پیمان شانگهای، ضمن بهره‌مندی از ظرفیت‌های اقتصادی و امنیتی این سازمان، عاملی برای کاهش وابستگی به قدرت‌های غربی و تقویتِ همگراییِ منطقه‌ای است. در کنار این فایده‌ها، توضیحات کاملی درباره‌ی اهمیت عضویت ایران در پیمان شانگهای با هدف کاهش تأثیر تحریم‌ها و رقابت‌های ژئوپلیتیکی را مطالعه می‌کنید.
با خرید کتاب اتحادیه شانگهای، فرصتی در اختیار خود قرار می‌دهید تا با یکی از مهم‌ترین اتحادیه‌های منطقه‌ای جهان آشنا شوید و از تأثیرات عمیق آن بر نظم نوین جهانی، به‌ویژه جایگاه و نقش استراتژیک ایران، آگاهی یابید. انتشارات علمی و فرهنگی با چاپ این اثر، به شما کمک می‌کند تا چالش‌ها و فرصت‌های پیش رویِ ایران در نتیجه‌ی عضویت در پیمان شانگهای را بهتر درک نمایید.
کتاب اتحادیه شانگهای برای شما مناسب است اگر
- دانشجو یا پژوهشگرِ حوزه‌هایِ روابطِ بین‌الملل، علوم سیاسی، جغرافیایِ سیاسی و مطالعاتِ منطقه‌ای هستید و به دنبالِ منبعی جامع و به‌روز برایِ آشنایی با ساختار، کارکرد و جایگاهِ سازمانِ همکاریِ شانگهای در نظامِ بین‌المللِ معاصر می‌گردید.
- به عنوانِ فعالِ سیاسی، تحلیل‌گر یا علاقه‌مند به تحولاتِ ژئوپلیتیکیِ منطقه‌ی اوراسیا و خاورمیانه، به‌ویژه با نگاه به عضویتِ ایران در این اتحادیه، به دنبالِ درکِ عمیق‌تری از چشم‌اندازها، فرصت‌ها و چالش‌های پیش روی این سازمان هستید.
- علوم سیاسی را تدریس می‌کنید و می‌خواهید اطلاعات کاملی در حوزه‌ی پیمان شانگهای در اختیار داشته باشید.
در بخشی از کتاب اتحادیه شانگهای: چشم اندازها، بیم‌ها و امیدها می‌خوانیم
مرز طبیعی آسیا و اروپا را رشته‌کوه‌های اورال می‌دانند که شمال دریای خزر و در امتداد جنوب به شمال کشیده شده است. قلمروی که از خط الرأس این کوه‌ها از دامنه غربی به سوی اقیانوس اطلس شمالی امتداد دارد اروپا و آنچه از خط الراس اورال از دامنه‌های شرقی به سوی اقیانوس آرام قرار دارد، آسیا خوانده می‌شود. حد شمالی آسیا به اقیانوس منجمد شمالی محدود می‌شود.
در جنوب خلیج فارس، دریای عمان، دریای عرب و اقیانوس هند آسیا را از دیگر قاره‌ها جدا می‌سازد و در غرب دریای مدیترانه و کانال سوئز آن را از بقیه اروپا و آفریقا مجزا می‌دارد. در حد جنوب غربی آسیا، در مرز بین دو قاره آسیا و اروپا، قفقاز قرار دارد که منطقه‌ای به‌شدت متنوع از نظر جغرافیایی و فرهنگی است. اگرچه در جغرافیا رشته کوه‌های 1500 کیلومتری قفقاز بزرگ را که از شبه جزیره تامان در تنگه کرچ بین روسیه و اوکراین در دریای سیاه در شمال غربی تا شبه جزیره آبشوران در دریای خزر (در قلمرو جمهوری آذربایجان) در جنوب شرقی ادامه دارد، به عنوان سرحد بین آسیا و اروپا شناخته می‌شود ولی پس از فروپاشی شوروی سه کشور قفقاز جنوبی (آذربایجان، ارمنستان، گرجستان) خود را غربی و متصل به اروپا می‌دانند که همانند ترکیه می‌خواهند در کنسرت اروپایی شرکت داشته باشند.
اکنون که فضای آسیا با وسعت 43/4 میلیون کیلومتر مربع و با جمعیتی معادل 3830 میلیون نفر به تصویر کشیده شد، می‌توان این سوال را مطرح کرد که چگونه این قلمرو به‌شدت متنوع و متفرق می‌تواند در یک ساختار امنیتی واحد قرار گیرد؟ قلمروی که بیش از 20 درصد خشکی‌ها و 50 درصد از کل جمععیت جهان را در خود جای داده است.
