کتاب در حوالی امید

کتاب در حوالی امید مجموعه‌ای است که قطعات ادبی متعددی به قلم مرضیه دهانی وجد را در بر دارد. این قطعه‌های ادبی که همگی به شکلی مینیمال به رشته‌ی تحریر درآمده‌اند، به موضوعات مختلفی مثل عشق، دلتنگی، صبر، درد و... پرداخته‌اند و احساسات و نگاه نویسنده به این موضوعات را به کوتاه‌ترین شکل ممکن پیش روی مخاطب قرار می‌دهند.

درباره‌ی کتاب در حوالی امید

مرضیه دهانی وجد در کتاب در حوالی امید، بیش از چهل قطعه‌ی ادبی مینیمال را به نگارش درآورده است. مینیمالیسم یا کمینه‌گرایی که بسیاری آن را یک جریان ادبی می‌دانند، نوعی سبک ادبی است که مشخصه‌ی اصلی آن ایجاز و فشردگی بیش از اندازه است. به‌طوری‌که شاعر یا نویسنده به‌جای شرح طویل افکار خود، با انتخاب عناصر و مفاهیم ضروری، از کمترین تعداد واژه‌ها بهره می‌برد تا مقصود خود را به شکلی کوتاه بروز دهد.

مرضیه دهانی وجد نیز با نگارش کتاب در حوالی امید، سعی دارد باتکیه‌بر سبک ادبی مینیمالیسم عواطف، احساسات و افکارش درباره‌ی موضوعات و مفاهیم مختلف را با خوانندگانش به اشتراک بگذارد. او در این اثر، قطعات ادبی خود را تحت عناوین مختلفی نظیر «آرزو»، «از جنس دریا»، «گره‌ی کور»، «اشتیاق»، «حادثه»، «هوای تو»، «مزه‌ی دلتنگی» و... ارائه کرده است.

این قطعات با اینکه بسیار کوتاه هستند؛ اما هر مخاطب بسته به پیش‌زمینه‌های ذهنی خود می‌تواند زیرلایه‌های روایی پنهان در هر قطعه را کشف کند و مورد تأمل قرار دهد. اثری که شما را دعوت می‌کند تا با نگاه تازه‌ای به سبک ادبی مینیمالیسم نظر بیندازید و با خواندن هر قطعه، در مورد مفاهیم و روایات متعددی فکر کنید.

ناگفته نماند که کتاب در حوالی امید به کوشش انتشارات شاپرک سرخ به عرصه‌ی چاپ رسیده است.

کتاب در حوالی امید برای چه کسانی مناسب است؟

کسانی که به خواندن متن‌های کوتاه ادبی و احساسی علاقه دارند، از مطالعه‌ی کتاب در حوالی امید لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب در حوالی امید می‌خوانیم

رسیدم به انتها
نمی‌دانم به انتهای احساساتم یا انتهای زندگیِ بدونِ تو،
گاهی با خود می‌گویم
مرا چه شده که بی‌تاب تو شده‌ام؟
بی‌قرارِ آدمی که یک‌بار هم
به شعرهایم گوش فرا نداده‌،
آدمی که یک‌بار چشم‌هایم دلش را نلرزانده.
خنده‌ام می‌گیرد از
توهمِ به پایان رسیدن این جنون...
آخر مگر می‌شود عشقی بمیرد،
اما پنجره‌ی انتظار
هنوز هم برای شنیدن صدای پای معشوق باز باشد؟!
کاش این توهم به آمدنِ تو ختم شود،
کاش تنها چیزی که پایان می‌پذیرد انتظار باشد.