کتاب یار

عشق بی‌مقدمه‌ترین اتفاق ممکن است. در میان یک خیابان شلوغ یا در آموزشگاه موسیقی ناگهان سر می‌رسد و ما را به جهان عظیم و شیرین خود می‌برد. کتاب یار نیز می‌خواهد با خوانندگان خود چنین کند. شیدا اسبقی در داستان عاشقانه‌ی یار، ماجرای دختری را بازگو می کند که در نوجوانی به پسری غریبه دل می‌بازد و در بزرگسالی دوباره با او دیدار می‌کند. این اتفاق که شاید از میان چندین میلیون نفر، فقط برای یک آدم خوش‌شانس رخ بدهد، خاطرات دوران نوجوانی و عاشقانه‌های پرشوری که احتمالاً تجربه‌اش کرده‌ایم را برایمان زنده می‌کند.

درباره‌ی کتاب یار

شاید اگر غول چراغ جادو در سنین نوجوانی به‌سراغمان می‌آمد، از او می‌خواستیم که نیمه‌ی گمشده‌مان را پدیدار کند؛ یا حدأقل آدرس و نشانی او را طلب می‌کردیم؛ اما این اتفاق نیفتاد و حالا چاره‌ای نداریم جز اینکه خود و دیگری را در میدان عشق محک بزنیم؛ همانند کاری که شخصیت اول کتاب یار انجام داد. شیدا اسبقی ما را از دوران نوجوانی کاراکتر اصلی کتاب خود تا پایان تحصیلات دانشگاهی‌اش، همراه می‌کند؛ یعنی از ایامی که احساسات عاشقانه‌ی سطحی و شیفتگی‌های کوتاه‌مدت بر روح و روان او حاکم بود تا دوره‌ای که گذر زمان، این دختر عاشق‌پیشه را از نوجوانی خام که تصویرش از عشق، رویایی و غیرحقیقی بود، به زنی بالغ و مستقل تبدیل می‌کند؛ زنی که حالا با منطق و اطمینان می‌تواند خود را «عاشق» بنامد.

داستان یار با وجود حجم کم و روایتی که از زاویه‌ی دید اول شخص مفرد بازگو شده، یک لوکیشن ثابت ندارد. دختر شخصیت اصلی، نام او تا پایان داستان مشخص نمی‌شود، داستان ساکن تهران است، اما برای نخستین بار معشوقش را که در آن زمان نوجوان بود، در سفری به جزیره‌ی کیش می‌بیند. گزاره‌ی «جهان بسیار کوچک» در کتاب عاشقانه‌ی یار نمود بسیار پررنگی دارد؛ زیرا هنگامی که شخصیت اصلی داستان برای ادامه‌ی تحصیل به کانادا مهاجرت می‌کند، دوباره معشوق دوران نوجوانی‌اش را ملاقات و «یار» رویاهایش را پیدا می‌کند.

شیدا اسبقی داستان عاشقانه‌ی یار را به‌گونه‌ای روایت کرده که برای بسیاری از خوانندگان ملموس و قابل همذات‌پنداری باشد. بسیاری از ما همچون کاراکتر اول این قصه، در دوره‌ی نوجوانی عاشق آدمی ناشناس و رهگذری شده‌ایم و این احساس آشفته و شیرین را به خوبی می‌شناسیم؛ اکنون نیز قرار است در لابه‌لای صفحات کتاب یار، خاطرات خود را به‌یاد آوریم.

کتاب یار در انتشارات متخصصان منتشر شده است.

کتاب یار برای چه کسانی مناسب است؟

رمان یار برای علاقه‌مندان به داستان‌های عاشقانه‌ی ایرانی مناسب و خواندنی است.

در بخشی از کتاب یار می‌خوانیم

اعتقادم به عشق هر روز کمتر و کمتر می‌شد، اما جرئت گفتنش را نداشتم. در تمام طول زندگی‌ام، سخن از عشق گفتم، اما الان از آن فرار می‌کنم. شاید اصلاً عشقی وجود نداشت و باور من خیال و توهمی بیش نبود!

اینکه ناگهان اعتقادم نسبت به همه‌چیز خراب می‌شد، مرا آزار می‌داد. آن‌ها فقط اعتقاد نبودند، من زندگی‌ام را با آن‌ها ساخته بودم.

هر روز منتظر بودم «یار» بیاید تا فرار کنیم؛ فرار از غم‌ها، ناراحتی‌ها، بدی‌ها... اما او نیامد و اکنون به‌تنهایی پا به فرار گذاشته‌ام.

تبدیل‌شدن به آدم جدید درد دارد. منی که آوازۀ احساساتی‌بودنم در شهر پخش شده بود، دیگر احساسات برایم معنا نداشت. منطق برایم جلوتر بود. منی که اشک‌هایم با هم مسابقه می‌گذاشتند، دیگر مسابقه‌ای در کار نبود. دیگر اشک‌هایم هم زور پایین‌آمدن را نداشتند.

شاید فقط از عاشق‌شدن می‌ترسیدم؛ اینکه عشق من به جدایی ختم شود، محبت به غم ختم شود... شاید اصلاً من آدم این کار نبودم! زیبایی‌ها دیگر برایم زیبا نبودند. این بود که رنج داشت...

جدایی از خانواده‌ام، وطنم و هم‌کلاسی‌هایم، برایم سخت بود، ‌ اما برای تغییر خودم، برای تبدیل‌شدن به آدم جدید، باید به این سفر می‌رفتم.

به سمت فرودگاه ماشین گرفتم. سوار هواپیما شدم. یاد گذشته که می‌افتادم، لبخندی بر لبم می‌نشست. فکر می‌کردم با مهاجرت‌کردن، خوشحال‌ترین آدم روی زمین خواهم بود، اما در آن لحظه، فقط گریه می‌کردم.

اشک‌هایم شاهد سختی‌هایم بودند...

اشک‌هایم شاهد دردهایم بودند...

دست‌هایم شاهد پاک‌کردن غم‌هایم بودند...