کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی: کتاب دوم مجموعه بیل قهرمان کهکشان

اگر قسمت قبل سه‌گانه‌ی داستانی هری هریسون را خوانده باشید حتماً می‌دانید که در کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی، قرار است اتفاقات هیجان‌انگیزی را تجربه کنید. بیل که سابقاً با پدرش در روستایی دورافتاده زندگی می‌کرد؛ حالا به یک جنگنده و مبارز حرفه‌ای کهکشان تبدیل شده. اکنون همه او را با نام سرجوخه بیل می‌شناسند. اوضاع درست مطابق میل این فرمانده‌ی فضایی پیش می‌رود، تا وقتی که مأموریتی تازه از راه می‌رسد.

درباره‌‌ی کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی

در میان داستان‌های علمی تخیلی کلاسیک، سری سه‌گانه‌ی هری هریسون (Harry Harrison) همچنان هم میان نوجوانان طرفداران پروپاقرصی دارد. اگر با بیل و سرگذشت او در قسمت اول این ماجرا آشنا شده‌اید، حالا وقت آن رسیده که در جلد دوم این مجموعه، کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی (The Planet of the Robot Slaves) سرنوشت پرفرازونشیب این قهرمان مبارز را دنبال کنید.

کمتر‌ کسی باور می‌کند که سرجوخه بیل، همان بیل ساده و دوست‌داشتنی در سیاره‌ی زراعتی کوچک باشد. او حالا دو بازوی شکست‌ناپذیر دارد به همراه دو جفت دندان گراز که از دندان حیوانات درنده نیز تیزتر است. وقتی نام او به زبان می‌آید، رعشه بر اندام دشمنان فضایی می‌افتد. در قسمت قبلی از این سری داستانی جذاب درباره‌ی نبرد‌های پیاپی بیل برای مراقبت از امپراطوری کهکشان گفتیم. او حالا بهای تلاش و جنگ‌آوری‌های خود را به دست آورده و میان قهرمانان دیگر فضا یکه‌تازه‌ می‌کند. البته که این آخر ماجراهای پرفرازونشیب او نیست.

در داستان در سیاره‌ی بردگان روباتی، شاهد بخش مهیج‌تری از مبارزات پیاپی بیل خواهیم بود. او که در جنگ قبلی بازوی خود را از دست داده بود، حالا با بازوی الکترونیکی جدید خود آماده است تا هر دشمنی را شکست دهد. رقبای تازه‌ی او گروهی از اژدهایان فلزی هستند که برای نوع بشر تهدید بزرگی به‌حساب می‌آیند. بیل و همراهانش درحالی‌که در تعقیب‌وگریز با این اژدهایان کشنده هستند تصمیم می‌گیرند بر روی یک سیاره‌ی ناشناخته فرود بیایند؛ اما این تصمیم نابهنگام، حوادث تازه‌ای را در مسیر مأموریت‌ آن‌ها رقم می‌زند.

ماجراهای کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی، در ادامه به اوج هیجان خود می‌رسد. بیل و یارانش در مقر تازه‌ی خود، با دو گروه از ربات‌ها و هیولاهای بیگانه ملاقات می‌کنند. به‌ نظر می‌رسد اوضاع این سیاره آشفته‌تر از چیزی‌ست که سرجوخه بیل و سربازانش تصور می‌کردند. بردگان رباتی مدام به جان هم می‌افتند و در پی نابودی هم هستند، از طرف دیگر شاهدخت زیبای سیاره، پشت سر هم آشوب و چالش‌های تازه‌ به‌ بار می‌آورد. حال تصور کنید که در چنین شرایط و اوضاع‌واحوالی، بیل با این موجودات ناشناخته تک‌وتنها بماند! حتماً اتفاقاتی که قرار است در ادامه رخ دهد، دور‌ از تصور همه خواهد بود.

داستان در سیاره‌ی بردگان روباتی، محصولی از سال 1989 و در ادامه‌ی جلد قبلی مجموعه‌ی هری هریسون است. این سه‌گانه با کتاب «در سیاره‌ی مخ های اسیر در خم» پایان می‌یابد. شما می‌توانید این مجموعه را که توسط انتشارات کتابسرای تندیس گردآوری شده مطالعه کنید و از ترجمه‌ی پیمان اسماعیلیان لذت ببرید.

نکوداشت‌های کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی

• وحشی‌ترین، خنده‌دارترین و نمادین‌ترین داستان علمی تخیلی که تا حالا نوشته شده. (Books and Bookman)
• خنده‌دارترین کتاب علمی تخیلی همین است. (تری پرچت، نویسنده)

کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی برای چه کسانی مناسب است؟

این داستان پرکشش برای نوجوانان علاقه‌مند به ژانر علمی تخیلی و داستان‌های مهیج یک گزینه‌ی عالی است.

در بخشی از کتاب در سیاره‌ی بردگان روباتی: کتاب دوم مجموعه بیل قهرمان کهکشان می‌خوانیم

اژدها با سروصدای زیاد و شکستن شاخه های متعدد روی جنگل سقوط کرد، آخر آن گیاهان سبز اسرارآمیز مال جنگل بود. تنه هایی قطور و سترگ زیر وزنش خرد می شدند و نرم ساقه‌هایی کلفت ابتدا کشیده شده و سپس می گسستند. اژدها هرچه پایین تر می رفت کُندتر از قبل از لای گیاهان سبز و خرم جنگل فرو می افتاد و گیاهان اندک اندک سقوطش را نرم تر می کردند. سرانجام با وادادن آخرین پیچک غول آسا، به نرمی روی زمین پوشیده از علف هایی بلند و سرسبز افتادند.

متا گفت: «چه خوب بود،» و به سبکی از پشت اژدها پیاده شد و پا روی زمین سخت گذاشت. دیگران نیز به او ملحق شدند و با دلسوزی به اژدها خیره شدند که با اندوه به ته مانده ی بال کنده شده اش چنگ می زد.

با دریغ و قطره اشکی سیاه و روغنی که از گوشه ی یک چشمش فرو غلتید و زمین افتاد، زاری کنان گفت: «پرواز فقط با یک بال... هق... سخته.»

مارک یک با همدلی آزارگرانه ای یک توپ کالیبر سنگین بیرون داد و گفت: «سخت نگیر، اسب پیر. پایان کار یک اژدهای وحشی همیشه فاجعه بار است. چشم ها را ببند و بدان که هیچ چیز حس نمی کنی. نجات دادن ما بهترینِ بهترین کارهایی بوده است که در تمام عمرت انجام داده ای. آرامشی که تو اکنون به دست می آوری، بسیار بسیار بهتر از هر قرار و آرامشی است که...»

اژدها که عقب عقب می رفت فریاد زد: «تو فقط اون سلاح رو غلافش کن، حرومزاده ی فلزی ریاکار! خیلی راحت برای طرفت اسلحه می کشی.» بعد هم شروع کرد به خوردن بال شکسته اش و همزمان چشمش فقط به مارک یک زل زده بود. «دو هفته نشده یک بال نو دیگه در میارم. تا اون موقع فقط زمین گیرم.»

متا نگاهی به سرسبزی پیرامونش انداخت و گفت: «پس ما هم همین طور. حداقل این جا خیلی بیشتر شبیه وطنمونه تا اون همه ماسه و زغال سنگ و فلز و روغن و...»

شیطان جنگجو وقتی با میله ی آزمایشش شاخه درختی شکسته را آزمایش کرد، خودش را پس کشید و عقب رفت. «اَی ی ی! حالم به هم خورد. تمام این مواد نرم و لزج پر از آب است! این جا فلات زَهره! ما این جا زنگ می زنیم، می پوسیم و با درد و زجر می میریم...»