کتاب شوالیه‌های کوچک شهر

شهر کوچک نارپ آبستن حوادث زیادی است. کتاب شوالیه‌های کوچک شهر روایت ماجراهایی است که در این شهر رخ می‌دهد. رضا زنگی‌ آبادی در این رمان که برای گروه سنی نوجوان نوشته شده، با ترکیب خیال و واقعیت و خلق شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی، داستانی پرماجرا و جذاب را پیش می‌برد.

درباره‌ی کتاب شوالیه‌های شهر کوچک

همه‌چیز از پیدا شدن یک دایناسور در اطراف شهر نارپ شروع می‌شود؛ دایناسوری که نه گوشت‌خوار است و نه علف‌خوار. کتاب شوالیه‌های کوچک با این حادثه شروع می‌شود و رضا زنگی آبادی، به تدریج شخصیت‌های متعدد کتاب را معرفی می‌کند و مخاطب را با آن‌ها همراه می‌کند.

خاله کوکب که مادر تمامی بچه‌های نارپ است، ادیسون که در تلاش است تا هلیکوپتری که ساخته فقط در حد چند متر از زمین بلند شود، پله که هرشب با رویای خوب شدن پایش و ادامه دادن فوتبال به خواب می‌رود، آقای علوم، لیلو و... تنها بخشی از شخصیت‌های دوست داشتنی رمان نوجوان شوالیه‌های کوچک شهر هستند.

رضا زنگی آبادی در این داستان نوجوان فارسی ترکیبی از خیال و واقعیت را آفریده است. ترکیب خیال و واقعیت در کتاب شوالیه‌های کوچک شهر باعث شده تا داستان نه آن‌چنان فانتزی و خیال‌پردازانه باشد که برای مخاطب دور از دسترس و غیرقابل باور جلوه کند و نه آن‌قدر واقعی که از هیجان و جذابیت ماجراجویانه‌ی آن کاسته شود. جالب است بدانید که رضا زنگی آبادی برخی از دیالوگ‌های کتاب را به گویش کرمانی نوشته است، اما این امر نه تنها خوانش کتاب را سخت نکرده، بلکه شیرینی خاصی نیز به آن افزوده است.

ماجراجویی‌هایی شوالیه‌های کوچک شهر

کتاب شوالیه‌های کوچک شهر یک داستان تودرتو است که مخاطب را با خطوط مختلف داستانی همراه می‌کند. آقای علوم در نارپ بعد از مدت‌ها کار علمی، جوکی‌جان را پدید می‌آورد. خروس خاله کوکب سوخت اتمی جوکی‌جان را می‌خورد و تبدیل به هیولایی غیرقابل کنترل می‌شود. اینجاست که شوالیه‌های کوچک شهر لباس رزم بر تن می‌کنند و برای جلوگیری از خراب‌کاری‌های خروس خاله کوکب به دنبال دستگیری و مهار او می‌روند.

رضا زنگی آبادی نویسنده‌ی رمان فارسی شوالیه‌های کوچک شهر، علاوه بر خط اصلی داستان، روایت‌های دیگری نیز ذکر می‌کند و باعث شده تا جذابیت اثر بیشتر شود. برای مثال در این داستان خاله کوکب قصه‌گو بعد از برق‌گرفتگی با ماشین‌لباسشویی اختراع شده توسط فیثا و ادیسون دیگر نمی‌تواند داستان‌هایش را به یاد بیاورد و قصه‌گوی اهالی نارپ باشد.

داستان‌های نارپ و شوالیه‌های کوچک شهر

ماجراهای ذکر شده در شوالیه‌های شهر کوچک اگرچه برای نوجوانان نوشته شده است اما جذابیت اثر، کشش داستان و لحن صمیمی آن مخاطب بزرگسال را نیز به راحتی با خود همراه می‌کند. رضا زنگی آبادی با زبانی طنز و خلق فضایی صمیمانه مفاهیمی مانند رفاقت، همکاری و همدلی را در بستر داستانی خیالی منتقل می‌کند. شخصیت‌های متعدد با اسامی عجیب و ویژگی‌های شخصیتی جذاب در کنار خرده روایت‌های متعدد، کتاب شوالیه‌های کوچک شهر را به یک اثر خواندنی تبدیل کرده است که می‌توان آن را بی‌وقفه خواند.

اگر می‌خواهید رمانی ایرانی نوجوانانه بخوانید که واقعیت و خیال را با هم ترکیب کرده باشد، خرید کتاب شوالیه‌های کوچک شهر می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. انتشارات هوپا این کتاب را چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب شوالیه‌های کوچک شهر برای شما مناسب است اگر

• به دنبال یک رمان ایرانی مناسب برای گروه سنی 12 تا 16 سال هستید.
• می‌خواهید یک رمان نوجوان ایرانی با شخصیت‌هایی خیالی و زبانی طنز بخوانید.

در بخشی از کتاب شوالیه‌های کوچک شهر می‌خوانیم

قنبر لگدی هم زد به تختی که گوشه‌ی اتاق بود و رو به لیلو داد زد: «رفتی این تختِ از توی درمونگاه اُوردی، خبر بردن ور شهردار و شورای شهر که لیلو تخت درمونگاه رِ برده، همین صبی یکی از اعضای شورای شهر اومد تو قصابی گفت. من از دست تو چه‌کار کنم، ای خدا خلاصم کن، من از دست این دختر آسوده بشم، ای خدا!»

خاله رفت لیلو را بوسید و گفت: «پدرت راست می‌گه، برو سر خونه‌ زندگی و کارِت، هر وقت بیکار بودی بیا یه سری ور من بزن، آمپولم نمی‌خوا بزنی من دیگه اگر بمیرم آمپول نمی‌زنم، دیگه می‌ترسم بخوابم، از بس خوابای وحشتناک می‌بینم می‌خوام هنطو بیدار بمونم.»

«قربونت برم خاله بذار روی ماهت رو ببوسم.»

«بگو صبا صب بیان این تختِ ببرن، من تخت نمی‌خوام، شصت سال رو زمین خوابیدم.»

لیلو خاله را بوسید و همراه پدرش از اتاق بیرون رفت و نسترن پشت سر لیلو داد زد: «خیالت راحت من خودم پیش خاله می‌مونم.»

«قربونت برم عزیزم.»

خاله که راه می‌رفت ایستاد و گونه‌ی نسترن را بوسید. خروس که پشت پنجره بود، قوقولی‌قوقو کرد. لحظه‌ای همه به او نگاه کردند.

ادیسون و فیثا و پله هنوز مبهوت وضعیت خاله و آمدن قنبرقصاب بودند. بعد نسترن رو به بچه‌ها کرد و گفت: «شما برین من خودم پیش خاله می‌مونم. تازه‌ جوکی هم هست.»