کتاب زندگی به روش یک هنرمند: یک مسیر شهودی برای خلاقیت بیشتر

کتاب زندگی به روش یک هنرمند، نوشته‌ی جولیا کامرون یکی از پرمخاطب‌ترین کتاب‌های توسعه‌ی فردی در سطح جهانی است که به بیش از 40 زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده است. نویسنده در این کتاب نوشتن را به‌عنوان یک راهنمای عالی برای پیدا کردن مسیر زندگی و ماندن در آن معرفی می‌کند. سرفصل‌های کتاب به‌صورت برنامه‌ای شش‌هفته‌ای ارائه شده و خوانندگان باید تمرین‌های مربوط به هر هفته را انجام دهند.

درباره‌ی کتاب زندگی به روش یک هنرمند

جولیا کامرون (Julia Cameron) در کتاب زندگی به روش یک هنرمند (Living the artist's way)، راهنمایی و هدایت را به‌عنوان مهم‌ترین ابزار یک هنرمند معرفی می‌کند. او تاکید می‌کند که تمامی مسائل عاطفی، مالی، چالش‌های کاری پیچیده و ... می‌توانند موضوع راهنمایی و هدایت باشند. کامرون در ادامه چهار ابزار ضروری را برای دستیابی به زندگی خلاق معرفی می‌کند که عبارتند از صفحات بامدادی، قرارهای هنری، پیاده‌روی‌ها و نوشتن برای هدایت. قرار است در طول شش هفته با این کتاب در مسیر یک هنرمند قرار بگیرید و از ابزارهای ضروری برای پیشرفت قوه‌ی خلاقیت خود استفاده کنید.

با خواندن کتاب زندگی به روش یک هنرمند شیوه‌ی ارتباط با نیروی شهودی خود را درمی‌یابید و می‌آموزید که چگونه به پاسخ‌های دریافتی اعتماد کنید. جولیا کامرون در کتاب خود، به‌صورت هفته به هفته، ابزارهای ضروری برای رشد خلاقیت را آموزش داده و شما را در مسیر پیشرفت قرار می‌دهد. وی در هفته‌ی اول تحت عنوان دعوت زمینی، تجربه‌ی نوشتن برای دریافت راهنمایی را توضیح می‌دهد. در اینجا یک تمرین ساده با عنوان نوشتن آرزوها ارائه شده است که نوعی تمرین نوشتن برای دریافت راهنمایی است.

جولیا کامرون در هفته‌ی دوم با ارائه‌ی مثالی جذاب، جستجوی نکات مثبت را به مخاطبان خود می‌آموزد. در اینجا نیز مانند هفته‌ی اول و سایر هفته‌ها، تمرین نوشتن برای هدایت ارائه می‌شود. هفته‌ی سوم تحت عنوان دعوت به آرامش، همگان را به صبر دعوت می‌کند و تمرینی را برای بهبود شکیبایی در سختی‌ها ارائه می‌دهد. دعوت به خوش‌بینی، مبحث هفته‌ی چهارم کتاب زندگی به روش یک هنرمند است؛ در اینجا نیز تمارینی با هدف مهربان‌تر بودن با خود ارائه می‌گردد.

با رسیدن به هفته‌ی پنجم در کتاب زندگی به روش یک هنرمند، می‌توانید بگویید که به طور واقعی در مسیر قرار گرفته‌اید. جولیا کامرون در این بخش مبحث دعوت به استقامت را مطرح کرده و تمرین‌هایی را برای درک بهتر آن ارائه داده است. هفته‌ی پایانی تحت عنوان تعهد دعوت، نقش دعا و باور قلبی را در رسیدن به اهداف نشان می‌دهد. این کتاب پرمخاطب، توسط علی حقی دهکردی به فارسی برگردانده شده و به همت انتشارات بله در دسترس شما عزیزان قرار گرفته است.

نکوداشت‌های کتاب زندگی به روش یک هنرمند

• نثر دوست‌داشتنی جولیا کامرون بر مبنای آگاهی او نسبت به دنیای درونی و بیرونی‌اش است که بسیار واضح و شفاف توصیف شده‌. تا حدی که خواننده خود را در جایگاه یکی از هزاران دوست صمیمی او احساس می‌کند. هنرمندان و دیگر کسانی که به دنبال استفاده از شهود خود هستند، در اینجا خرد بسیاری را خواهند یافت. (پابلیشرز ویکلی)
• این کتاب خردمندانه و انگیزشی، اثری است در جهت دعوت به ارتباط، خلاقیت و پایبندی به مسیر نوشتن. این دعوت‌ها را بپذیرید تا درهای تمام جهان به روی شما گشوده شود. (بث کمپتن، نویسنده‌ی کتاب پرفروش وابی سابی)

کتاب زندگی به روش یک هنرمند برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب زندگی به روش یک هنرمند یک راهنمای عالی برای تمام افرادی است که می‌خواهند به سمت تفکر خلاقانه حرکت کرده و مهارت‌های فردی خود را ارتقا دهند. مخاطبان اصلی کتاب، افرادی هستند که قرار گرفتن در مسیر پیشرفت را نوعی موفقیت می‌دانند و می‌خواهند نسبت به توانمندی‌های خود باور عمیق‌تری داشته باشند.

در بخشی از کتاب زندگی به روش یک هنرمند: یک مسیر شهودی برای خلاقیت بیشتر می‌خوانیم

با قلم در دست، از راهنمایی پرسیدم: «در مورد دود چه کار باید کرد؟» پاسخی که گرفتم این بود: جولیا، دود پاک خواهد شد. سعی کن صبور باشی. آشفتگی هیچ دستاوردی به همراه ندارد. در خانه بمان و از باد آلوده دوری کن. به زودی، آسمان دوباره صاف خواهد شد.

پس با درس صبری که آموختم، به کوه‌ها نگریستم. آن‌ها را مه‌آلود اما قابل تشخیص می‌دیدم. دود در حال کاهش بود. به زودی، من نیز مانند جیکوب، قادر به کوهنوردی خواهم بود. سانتا فه، مانند بویسی، آسمان‌های صافی خواهد داشت.

دوباره، پرندگان کوچک به سمت لانه‌های خود در درون درخت پینیون پرواز کردند. یک لاشخور منزوی به دور درخت پرواز می‌کرد اما هرگز فرود نیامد. شب نزدیک بود. تماس تازه‌ای دریافت کردم، این بار از کوری، یکی از دوستانم. با نگرانی خبر داد که در زمین‌هایش با دسته‌ای از گنجشک‌های مرده مواجه شده است. متعجب شدم، آیا آن‌ها قربانیان هوای دودآلود بودند؟ بدون شک، آن‌ها موجوداتی ظریف هستند. به یاد آوردم که در هنگام قدم زدن با لیلی، با جسد کوچکی از یک پرنده آوازخوان روبه‌رو شدم. سینه‌اش قرمز و طلایی بود، رنگ‌هایی که غروب آفتاب را یادآوری می‌کردند، انگار که پرنده، ذره‌ای از غروب بود که بر زمین افتاده. اکنون، نیمه‌ماه از پشت کوه‌ها بلند می‌شد. لیلی را صدا زدم و درب حیاط را قفل کردم. وقت خواب بود. شاید فردا روز بهتری باشد.

خورشید در میان رشته‌های رنگارنگ غروب می‌کرد، ماه در شرق بالا می‌رفت. آماده نوشتن شدم، پرسیدم: «در مورد چه بنویسم؟» بازگشت پاسخ این بود: ایمان. نوشتن درباره ایمان، خودش به ایمان نیاز دارد، با باور به اینکه قلمم راهنمایی خواهد شد. سال‌هاست که با راهنمایی‌ها کار می‌کنم، اما هنوز گاهی دچار تردید می‌شوم، قلمم در هوا می‌ماند. در مورد ایمان چه باید گفت؟ بسیار چیزها وجود دارد.