کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس)، نوشتهی محسن رفیعیان، نرگس طالب ولی اله و زهرا فخارزاده، مفهوم متاورس را در حوزهی شهرسازی مورد بررسی قرار میدهد. این کتاب در سه فصل، به آشنایی با متاورس و مفاهیم مرتبط با آن میپردازد و دربارهی تجارب کشورهای گوناگون در این زمینه، کارکردهای متاورس، شهر یادگیرنده و چالشهای مرتبط با متاورس اطلاعاتی ارزشمند ارائه میدهد.
دربارهی کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس)
متاورس که با کلمهی جهانافزا در فارسی معادل شده است، به معنای جهانی است که از ترکیب جهان واقعی و واقعیت مجازی ساخته شده و تجاربی را برای ما ممکن میسازد که در حالت عادی، قادر به درک آن نبودیم. ازآنجاکه متاورس، فضایی است که انسان در آن قرار میگیرد، ارتباط تنگاتنگی با علم و هنر شهرسازی دارد که دغدغهی اصلی آن، ارتقای فضاهای زندگی شهری است. در سراسر جهان، کشورهای پیشرفته، از متاورس در جهات گوناگون، از جمله در زمینهی بهبود تجربهی افراد از محیطهای شهری استفاده کردهاند. کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس) در صدد است علاوهبر تشریح کامل مفهوم متاورس برای مخاطبان و ارتباط آن با شهرسازی، بستری را برای شکلگیری اندیشههای بومی ایرانی در این حوزه فراهم کند تا در این عرصهی رقابتی که به نظر میرسد، در آینده بسیار مهمتر نیز خواهد شد، ایران نیز بتواند سهمی قدرتمند داشته باشد.
دکتر محسن رفیعیان عضو هیئتعلمی گروه شهرسازی دانشگاه یزد، نرگس طالب ولی اله و زهرا فخارزاده، دانشجویان دکتری شهرسازی دانشگاه یزد، نویسندگان کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس) در چندین فصل، متاورس را از وجوه مختلف بررسی کردهاند. در فصل اول کتاب، علاوهبر آشنایی با متاورس، دربارهی مفاهیمی مثل شهر مجازی، زندگی دوم و شهرهای کریپتویی مطالب خوبی ارائه میشود. در فصل دوم، به تجارب کشورهای گوناگون در زمینهی متاورس در حوزههای گوناگون پرداخته میشود و سپس دربارهی کارکردهای دیگر این تکنولوژی، نظیر شهرهای یادگیرنده اطلاعات جامعی در اختیار مخاطبان قرار میگیرد. در بخش سوم کتاب نیز، دربارهی اثرات، جوانب، چالشها و آسیبهای مرتبط با متاورس بحث میشود.
کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس) را انتشارات دانشگاه یزد به چاپ رسانده است.
کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس) برای چه کسانی مناسب است؟
کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس) برای علاقهمندان به حوزههای شهرسازی، متاورس و واقعیت مجازی خواندنی است.
در بخشی از کتاب مقدمهای بر مفهوم شهرسازی جهان افزا (متاورس) میخوانیم
بسیاری از دولتها در سراسر جهان برای پاسخ دادن به مشکلات بلندمدت شهروندان خود و ایجاد تغییرات سریع در راستای پاسخگویی به نیازهای اساسی؛ رویکرد ناکارآمد و کند دارند در حالیکه ایده سازمانهای خودمختار غیر متمرکز مطرح در شهرهای کریپتویی بیان میدارد که شهرها میتوانند به صورت غیرمتمرکز سازماندهی شود. این ایده میتواند مزایا و فرصتهای بسیاری را ایجاد کند. چنانچه این رویکرد در بسیاری از حوزهها از جمله برنامه ریزی شهری، حمل و نقل عمومی و بسیاری از بخشهای دیگر در اداره شهرها میتواند نقش موثری داشته باشد. در چنین شهرهایی حریم خصوصی افراد به شدت مورد توجه قرار میگیرد و فناوریهای بلاکچین و رمز ارز میتواند بسیار امیدوارکننده باشد و راه را برای مشارکت شهروندان ایحاد کند.
ایدهای که ویتالیک بوترین در مورد شهرهای کریپتویی مطرح میکند برای ایده سازمان خود گردان غیرمتمرکز بنا نهاده شده است در سازمانهای خودگردان غیرمتمرکز هر نهاد بدون نیاز به هماهنگی با نهاد مرکزی به صورت مستقل اداره میشود و بلاکچین میتواند نسخهای جدید از سازمانهای خودگردان غیرمتمرکز را فعال کند. در واقع در سازمانهای مستقل غیر متمرکز به جای منابع انسانی از کد و برنامههای کامپیوتری استفاده میشود.
به عبارتی در چنین سازمانهایی قراردادهای هوشمند دستورات کارها را اجرا میکند و بدون دخالت منابع انسانی فرایندها اجرا میشوند. اعضای این سازمان قرارداد رسمی و غیررسمی خاصی ندارند و به جای آن اعضا هدف مشترکی را بر اساس قوانین اجرا میکنند و کارها با مشاوره شبکهای پیش میرود. در چنین سازمانی در واقع تمامی افراد نقش موثری در پیشبرد امور دارند ولی همه فرایندها به صورت غیرمتمرکز مستقل پیش میرود. چنین سازمانی قدرت مرکزی ندارد و رویکردی بر خلاف شرکتهای سنتی دارد.
بله


















