نقد، بررسی و نظرات کتاب میخواهم بمیرم ولی هوس دوکبوکی کردهام - بک سهی
4.3
63 رای
Sana
۱۴۰۴/۱۲/۲۳
30
اگه شک دارید که برای این کتاب وقت بذارید یا نه، به عنوان کسی که خوندمش توصیه میکنم این وقت رو اختصاص بدین بهش. خودم رو در اتاق مشاوره با فرد راوی پیدا کردم و مسائلی که مطرح میشد بعضا برام ملموس بود. کتاب از حس هایی گفته بود که در بعضی مواقع خودم هم داشتم ولی فکر میکردم که تنهام و بقیه چنین حس هایی ندارند. کتاب بهم یادآوری کرد که همه ما در واقع "موجودی پر کم و کاست" هستیم، حتی دکتری که برای مشاوره بهش مراجعه میکنیم. اگه همواره سعی کنیم احساساتمونو سرکوب کنیم شاید فکر کنیم صرفا احساسات بدمونو داریم نادیده میگیریم ولی در واقع با این کار جلوی ابراز احساسات مثبتمون هم میگیریم. یکی از چالش های مورد بحث تفکر صفر و صدی بود. تعادل یکی از رموز زندگیه سالمه به نظرم. کتاب میتونست بیشتر گسترش پیدا کنه. در کل متن روانی داشت و لذت بردم و برخی جملاتش رو حتی چندین بار خوندم. یکی دیگه از نکات مثبت کتاب این بود که آشکارا نشون میداد پروسه درمان و کمک گرفتن لزوما صعودی نیست روندش. یعنی صرف کمک گرفتن از دکتر، معجزه قرار نیست بکنه. پروسه ای زمان بر و پر از سختی هست. (اگه با این موضوع دست و پنجه نرم میکنین، هیچ تنها نیستیم و اوکیه. صرفا باید پیوستگی باشه تو این مسیر و بقیه ش بهتر میشه.) مرسی که نظرمو خوندین. با تشکر از گروه کتابراه
با خواندن این کتاب شاید افسردگیو بفهمیم که افسردگی همیشه به معنای فروپاشی کامل نیست گاهی یک میل ساده به خوردن غذا (مثل دوکبوکی) نشان میدهد که امید هنوز هست. سبک نوشتاری بک سه هی ساده دلسوزانه و بسیار قابل لمس است طوری که آدم حس میکند دارد با یک دوست آسیب دیده حرف میزند نه با یک نویسنده دور. البته که من بیشتر تصورمیکردم دارم راجب خودم با روانشناس صحبت میکنم کاملا درکش کردم چون زندگیش میکنم کتاب برای کسانی که با اضطراب، افسردگی یا احساس گم شدگی دست وپنجه نرم میکنند مناسبه چون نشون میده درد تنهایی فقط برای خودِ ما نیست خیلیها احساس مشابه دارند. اگر دنبال کتابی هستی که هم درد را به طور روراست بیان کند و هم کمی امید و راه برای خود درمانی به تو بده این کتاب واقعا گزینه خوبیه ممنونم از کتابراه بابت کتابهای خوبی که دراختیارمون گذاشته
اصلا فکرشو نمیکردم انقد خوب باشه. به اندازه چندین جلسه تراپی برام حرف داشت. انقد که نکته هاشو یادداشت کردم تا بتونم بیشتر راجبش فکر کنم. خیلی جاها شخصیت خودم بود و سوالاتی که داشتم رو جواب داد یا باعث شد بیشتر بهشون فکر کنم و خودمو بیشتر بشناسم. جالب اینجاست که با روزهای افسردگیم همزمان شد و کاملا کاراکتر اصلی رو درک میکردم.
این کتاب، کتاب سبک و روونیه و خیلی زود میتونید تمومش کنید. داستان دربارهی دختری هست که متوجه میشه افسردگی داره و به تنهایی نمیتونه باهاش مواجه بشه برای همین از یک روان شناس کمک میگیره، ویژگی خوب این کتاب اینه که شاید جملههایی که میگه با خیلی از زندگی ماها تطابق داشته باشه و قابل لمس. در کل کتاب خوبیه، ارزش خوندن داره.
کتابی بود که بنظرم هرکسی باید یکبار بخونه مشکلاتی رو بیان کرد که شاید بعد از خوندن کتاب بفهمیم که خودمونم دچارشیم، باهاش همزاد پنداری کنیم و حس بهتری پیدا کنیم که تنها ما نیستیم که اینجوری فکر میکنه. در کل محتوای کتاب مفید بود برام، اینکه گفتگو محور بود خوندنو راحتتر کرده بود. ممنون از نشر مون برای ترجمه عالیی که انجام داده❤
کتاب روانشناسی و درباره فردی است که افسرده شده و به روانپزشک مراجعه میکند و مکالمات بین خودش و روانپزشک رو به صورت کتاب در آورده است. به نظرم کتاب میتونست خیلی بهتر باشه. و علت نام این کتاب هم این است که این فرد به هنگام خستگی و وقتی که خیلی ناامید میشده دوکبوکی میخورده. در کل این کتاب ارزش یکبار خوندن رو داره. پیشنهاد میکنم.
از روی جلد و اسم کتاب اصلا نمیشود قضاوت کرد، این کتاب برای خودشناسی کمک کننده است و فضای اتاق درمان را به خوبی توصیف کرده، به طوری که مشکلات میتواند مشکل خود آدم و پاسخهای درمانگر کتاب هم راهگشا و کمک کننده باشد، در واقع این کتاب یک اتاق درمان مکتوب هست برای کسی که بخواند و تغییر را بخواهد.
