بله
نوئل گرگ در کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی تمام تکنیک‌ها و اصول عملی که برای نگارش یک نمایشنامه احتیاج دارید را به کمک تمرینات و راهکارهای عملی و کاربردی به شما آموزش خواهد داد.
درباره‌ی کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی
بسیاری از علاقه‌مندان و مخاطبان آثار نمایشی می‌دانند که خلاقیت، ذوق و غریزه و نگاه تازه و گیرا از جنبه‌هایی نیست که بتوان به کسی آموزش داد؛ اما چیزی که این وسط اغلب فراموش می‌شود این است که طرح ایده و موضوع داستانی جذاب، تنها یک قدم از نگارش اثری داستانی، به‌خصوص اثر نمایشی است. بسیاری از ما ایده‌های جذاب و تازه‌ای داشته و داریم اما به‌محض اینکه تلاش می‌کنیم آنها را روی کاغذ بیاوریم متوجه می‌شویم مهارت و تجربه‌ی کافی را برای اجرا و به‌کارگیری آن ایده‌ها در اختیار نداریم. اینجاست که اهمیت کار اساتید و مربیان باتجربه‌ای مانند نوئل گرگ (Noël Greig) روشن می‌شود.
نوئل گرگ در کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی (Playwriting: A Practical Guide) نه‌تنها می‌خواهد به شما کمک کند که تکنیک‌ها، اصول و روش‌های نگارش یک نمایشنامه‌ی موفق را بیاموزید؛ بلکه قصد دارد نحوه‌ی خلق، حفظ و پرورش ایده‌های خلاقانه و ارزشمند خود را نیز در اختیارتان قرار بدهد. یادگیری تکنیک‌ها و اصول نگارش، به‌خصوص در نگارش آثار نمایشی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد چرا که نویسنده در نگارش نمایشنامه باید وظایف، جایگاه و نقش‌های متنوعی از جمله وظیفه‌ی بازیگر، کارگردان، طراح صحنه و تماشاچی را نیز در نظر داشته باشد.
نوئل گرگ، خود یکی از موفق‌ترین و خلاق‌ترین نمایشنامه‌نویسان معاصر است که علاوه بر خلاقیت و بدعت‌های جذاب آثار نمایشی‌اش، به‌دلیل تلاشش برای کمک به نویسندگان و هنرمندان جوان، به‌خصوص نویسندگان مورد تبعیض قرارگرفته و اقلیت‌های جنسی در سرتاسر جهان شناخته می‌شود. ازجمله‌ی این فعالیت‌ها می‌توان به سفرها و تورهای تعلیمی او اشاره کرد. گرگ در سال‌های آخر عمرش، علی‌رغم درگیری با بیماری به کشورهای خاورمیانه سفر کرد و در این مسیر به کمک هنرمندان جوان شتافت. او در سال 2008 به فلسطین سفر کرد و آنجا دوره‌های آموزشی برای نویسندگان عرب برگزار کرد. نوئل گرگ حتی برای مطالعه و آشنایی با محیط ایران، به قم نیز سفر کرده و اساتید دانشگاه تهران را که از کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی او به‌عنوان مرجع آموزشی استفاده می‌کردند ملاقات کرد. با وجود تمام این تجربیات و هنر و دانش گسترده‌ی نوئل گرگ، می‌توان اعتماد کرد که این نویسنده و هنرمند، مهارت و دانش کافی را دارد که به هر مخاطب علاقه‌مندی کمک کند نویسنده و هنرمند درون خود را از قید بی‌تجربگی و ناآگاهی رها کند و در خلق و نگارش بهترین آثار نمایشی استاد شود.
کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی توسط مصطفی امینی ترجمه شده و به همت انتشارات افراز در اختیار مخاطبان فارسی زبان قرار گرفته است.
نکوداشت‌های کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی
- مطالعه‌ی کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی ضروری است. (Today's Books)
- این کتاب به اندازه‌ی یک دوره‌ی آموزشی مفید است. می‌خواهید نمایشنامه بنویسید؟ پس حتماً کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی را بخوانید. (Writers Forum)
- از این کتاب می‌توان استفاده‌های متنوعی کرد: به‌عنوان راهنمایی عملی برای یادگیری نگارش نمایشنامه، به‌عنوان یک منبع آموزشی بسیار ارزشمند برای اساتید و مربیان، و به‌عنوان عنصری الهام‌بخش برای گروه‌ها و کارگاه‌های نمایشنامه نویسی. (آمازون)
کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه‌ی کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی را به تمام علاقه‌مندان به نمایشنامه‌نویسی و دانشجویان ادبیات نمایشی پیشنهاد می‌کنیم.
در بخشی از کتاب راهنمای عملی نمایشنامه نویسی: همراه با 139 تمرین کاربردی می‌خوانیم
تماشای یک نمایش، تقریباً مثل نگاه کردن به تجربه‌ای کنترل‌شده از یک رفتار انسانی است. نویسنده، درست مثل فیزیکدان‌ها و شیمی‌دان‌هایی که عناصر را با یکدیگر ترکیب می‌کنند تا ببینند چه اتفاقی خواهد افتاد، شخصیت‌ها را در موقعیتی کنار یکدیگر قرار می‌دهد. در هر دو مورد، انفجارها نمی‌توانند مستثنی باشند. اتفاقی نیست که عاشقان دلباخته از «فعل و انفعال‌های شیمیایی وقتی یکدیگر را دیدیم» صحبت می‌کنند و منتقدان نمایش نیز از «فعل و انفعال‌های شیمیایی روی صحنه» بین دو بازیگر صحبت می‌کنند.
بعضی تجربه‌های قرار دادن شخصیت‌ها در داستان کنار یکدیگر -برای اینکه ببینیم چه اتفاقی می‌افتد- ساده و قابل پیش‌بینی هستند. در یک داستان عاشقانه‌ی پرسوز و گداز، می‌دانیم که عاشق و معشوق در پایان با یکدیگر خواهند بود. در یک ملودرام، می‌دانیم که در پایان قهرمان بر ضد قهرمان غلبه خواهد کرد. ژانرهای مختلف داستان، در سطوح مختلفی شخصیت‌هایشان را بررسی می‌کنند: شنل‌قرمزی نسبت به هملت پیچیدگی‌های کمتری دارد. شخصیتی از داستان‌های آگاتا کریستی احتمالاً تک‌بعدی‌تر از شخصیتی از مایا آنجلو است. تمام این شخصیت‌ها یک وجه مشترک دارند: آنها ساختگی هستند. گاهی وقت‌ها شخصیت‌ها سطحی هستند و ما حس می‌کنیم کلیشه‌ای هستند؛ در بهترین نمونه‌ها، بازنمایی شخصیت عمیق و کاملاً اصیل است؛ اما تمام این شخصیت‌ها بر پایه‌ی نوعی تحقیق در ذات و عواطف انسانی شکل گرفته‌اند.
ما چطور خلق «یک شخصیت» را آغاز می‌کنیم؟ یک پاسخ تشخیص این است که هر فرد وجوه گوناگونی دارد. هنوز هملت ما را مسحور می‌کند، نه به این دلیل که می‌دانیم داستان چطور به پایان می‌رسد (او و تمام آدم‌های دیگر می‌میرند) بلکه به این دلیل که هر بار آن را می‌شنویم، بعد جدیدی از شخصیت او را کشف می‌کنیم. ممکن است حتی شنل‌قرمزی نیز (همان‌طور که بعد خواهیم دید) پیچیده‌تر از «دختر احمقی باشد که به نصیحت‌های مادرش گوش نمی‌کند».
