کتاب مرد است و احساسش

کتاب مرد است و احساسش نوشته‌ی خاویر ماریاس رمانی پیچیده و عاشقانه درباره‌ی خواننده‌ی اپرای جوانی است که با وجود زندگی در مرکز توجه و در هتل‌های لوکس و شرایط عالی، احساس بی‌خانمان بودن می‌کند. این کتاب به دلیل نگاه جذاب نویسنده به افراد و اتفاقات روزمره و خیال‌پردازی‌های عجیب راوی غیرقابل‌اعتمادش که مسائلی مثل عشق و مرگ را به بازی می‌گیرد، موردِتوجه است.

درباره‌ی کتاب مرد است و احساسش

کتاب مرد است و احساسش (The Man of Feeling) را نویسنده‌ی معروف اسپانیایی، خاویر ماریاس (Javier Marías) نوشته است. او که به زبان پیچیده و جمله‌های طولانی‌اش معروف است، در رمان‌هایش به مفاهیم عمیق انسانی می‌پردازد. در رمان مرد است و احساسش نیز، از زاویه‌‌ی نگاه مردی جوان و احساساتی، از عشق می‌گوید، وقتی که هنوز عاشق نبوده است و وقتی دیگر عاشق نیست. راوی نامعتبر داستان، درباره خوابی حرف می‌زند که امروز صبح دیده است؛ خوابی روشن و شفاف درست مانند اتفاقی است که چهار سال پیش برایش افتاده. روزی که برای اولین بار در قطار، سه نفر از مهم‌ترین افراد زندگی‌اش را دیده است. ناتالیا عشقش را، همسر بانکدارش و دوست آن‌ها. آن‌ها با هم در یک هتل اقامت دارند و همین باعث نزدیک‌تر شدنشان به یکدیگر و ماجراهای احساسی پیچیده‌تری می‌شود که ارزش خواندن دارد.

یکی از موضوعاتی که رمان مرد است و احساسشِ خاور ماریاس را خواندنی‌تر می‌کند، نگاهی است که به پدیده‌های مختلف دارد و توصیف نامتعارفی است که از آدم‌ها و فضاها ارائه می‌دهد. ما در داستان انگار در ذهن جوان و بازیگوش مردی هستیم که از افکار زیاد، فرسوده شده است. انگار ناگهانی و بدون اجازه وارد ذهنش شده‌ایم و همه چیز را نه از دریچه‌ی ذهنش، بلکه پس از تجزیه و تحلیل‌های عجیب مغزش می‌فهمیم. خیال و واقعیت در این داستان کاملاً در هم تنیده‌ است و تشخیصشان از یکدیگر کار ساده‌ای نیست. با این حال، در کلی منسجم که داستان مرد است و احساسش را می‌سازد، شما به مفاهیم بزرگی که در پس‌زمینه‌ی داستان است پی می‌برید و در انتها راضی خواهید شد؛ لااقل اگر به داستان به چشم نه فقط یک داستان عاشقانه‌ بلکه رمانی درباره‌ی انسان نگاه کنید.

خاویر ماریاس، نویسیده‌ی کتاب مرد است و احساسش، یکی از محبوب‌ترین نویسندگان اسپانیایی است. او در بسیاری از دانشگاه‌های مهم جهان به تدریس پرداخته است و تا به حال برنده جایزه‌های مهمی مثل آلبرتو موراویا و ایمپک دوبلین شده است. کتاب‌های خاویر ماریاس به حداقل 33 زبان زنده دنیا ترجمه شده. در واقع، این کتاب یکی از اولین رمان‌هایی است که از او به چاپ رسیده است در نتیجه برای معرفی خاویر ماریاس، شاید ابتدا بهتر باشد، کتاب‌های پخته‌تر او مثل «قلبی به این سپیدی» را بخوانید. سپس به سراغ این کتاب بیایید که دارای داستان و فرمی پیچیده‌تر است و البته به پختگی کتاب‌های دیگر او نیست.

کتاب مرد است و احساسش را پریسا شبانی داریانی، بسیار روان و شیوا به فارسی برگردانده است و سعی داشته که پیچیدگی اصلی زبان کتاب برای خواننده قابل‌درک باشد. نشر افق نیز این کتاب را با کیفیتی عالی به چاپ رسانده است.

جوایز و افتخارات کتاب مرد است و احساسش

• برنده‌ی جایزه‌ی فلیانو (2000)
• برنده‌ی جایزه‌ی رمان هرالد (1986)
• نامزد جایزه‌ی واله اینکلان برای مارگارت جول کاستا (2005)

نکوداشت‌های کتاب مرد است و احساسش

• خاویر ماریاس یکی از بهترین نویسندگان معاصر است. (J. M. Coetzee)
• ماریاس استعداد شگفت‌انگیزی است. (The New York Times)

کتاب مرد است و احساسش برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب مرد است و احساسش برای رمان‌خوان‌های حرفه‌ای و کسانی که به ادبیات اسپانیا علاقه‌مند هستند مناسب است.

در بخشی از کتاب مرد است و احساسش می‌خوانیم

چهار سال است که فکر نکرده‌ام. منظورم از این سخن آن است که به خودم فکر نکرده‌ام، و این در گذشته تنها فعالیت ذهنى من محسوب مى‌شد. در گذشته، ترجیحا شب‌ها در رختخواب به خودم فکر مى‌کردم، درست قبل از این‌که به پهلو شوم و به برتا یا جاى خالى او پشت کنم، بسته به این‌که خانه باشم یا در یک هتل چند ستاره. وقتى‌که خانه بودم آخرین چیزى‌که قبل از به خواب رفتن مى‌دیدم، دیوار بود چون برتا ترجیح مى‌داد رو به پنجره بخوابد و اگر چه من هم همین را ترجیح مى‌دادم عادت داشتم در این‌جور موارد که تنها یک نفرمان مى‌توانست چیزى را داشته باشد همیشه من فداکارى کنم. شخصیت من همیشه عمدتا متشکل از کوتاه آمدن بوده است و هنوز هم همین‌طور است. همیشه تنها در فکر قادر بوده‌ام چیزها را رد کنم یا براى آن‌ها دعوا راه بیندازم و همان‌طور که گفتم اخیرا دیگر حتى فکر نمى‌کنم. شاید به همین خاطر است که تنها بودن براى من بهتر است تا امکان رد کردن کسى یا دعوا کردن با کسى که وجود نداشته باشد. با این‌همه تقریبا همواره کسى در نزدیکى من وجود داشته است و در گذشته یکى از آخرین فکرهایى که قبل از فرو بستن چشمانم به ذهنم خطور مى‌کرد این بود که کسى حتى برتا که درست کنارم دراز کشیده بود، واقعا ناظر بر خوابیدن من نیست و اگر در آن مدت طولانى فراموشى و بى‌هوایى، بلایى بر سرم مى‌آمد، وجودم کاملاً گم مى‌شد.