کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد

کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد تألیف محمدرضا مفیدی، به نقل تجربه‌های طراحان داخلی از پروژه‌های اجرایی‌شان پرداخته است. گاهی انجام دکوراسیون و تنظیم المان‌های مختلف در یک اتاق خاص، برای یک معمار داخلی آن‌قدر لذت‌بخش بوده و با چنان ذوق و علاقه‌ای آن را انجام داده‌ که خاطره‌اش تا سال‌ها برایش ماندگار شده است. استفاده از نکات مفیدی که این فرد از فرایند کاری خود به خاطر دارد، می‌تواند برای جوان‌ترها و افراد کم‌تجربه بسیار مفید و کاربردی باشد. این طراحی‌ها همچنین، ایده‌های ارزشمندی را در اختیار مخاطبان قرار می‌دهند.

درباره‌ی کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد

معماران و طراحان داخلی معروف معمولاً با پروژه‌های بزرگشان شناخته و به خاطر آورده می‌شوند، اما گاهی جزئیات و خاطرات دیزاین و اجرای طرح در یک اتاق ساده برای خودشان، عزیزانشان یا حتی شخصیتی معروف، آن‌قدر برایشان مهم و ماندگار است که اگر از آن‌ها در مورد بهترین کار اجرایی‌شان سؤال شود، قطعاً همان خاطره را با دیگران به اشتراک خواهند گذاشت. در کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد با انجام مصاحبه‌هایی در همین زمینه با افراد حرفه‌ای و آماتور، سعی شده به پروژه‌ی موردعلاقه‌شان پرداخته شود و نکات ارزشمند آن در اختیار مخاطبان قرار گیرد. محمدرضا مفیدی در کتاب پیش رو ارتباط عاطفی و تنگاتنگ یک معمار و طراح داخلی با کارهایش را نشان داده و تصاویری از این اتاق‌ها که شامل آشپزخانه، اتاق کار، اتاق کودک، اتاق خواب، کتابخانه، راهرو و ... می‌شود را نیز با توضیحات همراه کرده است.

در کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد می‌خوانید که چرا پالاوی کاله اعتقاد دارد یک خانه علاوه بر دنج و راحت بودن، نیاز به نگهداری با دقت هم دارد، تراویس لندن از طراحی فضاهای پرزرق‌وبرق چه هدفی دارد، چگونه لیندلی آرتور طرح‌های قدیمی و جدید را در دکوراسیون فضاهای مختلف ترکیب می‌کند و آن‌ها را با هم تطبیق می‌دهد، راز لیزا آدامز در طراحی کمدهای لباس کاربردی چیست، چرا دونا موندی بیش از هر چیزی به پیشرفت علاقه دارد و هیچ‌کدام از طرح‌هایش شبیه به هم نیستند.

کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد تألیف محمدرضا مفیدی، شامل سی‌ونه خاطره از معماران مختلف است که این خاطرات همگی بسیار جذاب و خواندنی هستند و تجارب معماران از انجام پروژه‌های مختلف، ایده‌ها و نظراتشان در مورد اصول و قواعد دکوراسیون داخلی، قوانین شخصی‌شان، عادات و مشخصه‌های طراحان داخلی و بسیاری اطلاعات و نکات ارزشمند دیگر را به شما انتقال می‌دهند. تمامی این طراحان افراد معروف، نامدار و در زمینه‌ی کاری خود بسیار خبره هستند. آن‌ها خلاقیت، ایده‌پردازی، استفاده از تجربیات دیگران و توجه دقیق به نظرات و نیازهای صاحب بنا را سرلوحه و اولویت خود قرار داده‌اند و به اهداف بزرگ خود رسیده‌اند.

کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد را انتشارات بانژ منتشر کرده و در اختیار خوانندگان علاقه‌مند قرار داده است.

کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد برای چه کسانی مناسب است؟

اگر یک طراح داخلی تازه‌کار هستید و قصد دارید از تجربیات دیگران در زمینه‌ی کاری خود استفاده کنید، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب طراحی داخلی: اتاقی که هرگز فراموش نخواهم کرد می‌خوانیم

طراحی فضا کیتی دیویس

کیتی دیویس از کیتی دیویس دیزاین اهمیت ایجاد فضایی را درک می‌کند که حضور در آن هم شخصی و هم لذت‌بخش باشد. او با تخصص خود در ترکیب انفجارهای رنگ و جزئیات الهام‌گرفته از طبیعت، فضای خالی زیر پلکان را به ورودی زیبا و پر جنب و جوش تبدیل کرد. که مهمانان را دعوت می‌کند تا بنشینند و راحت باشند. علاوه بر چالش طراحی برای ایجاد یک مکان کاربردی و دنج، دیویس مشکلات دیگری را که در طول این فرآیند با آن روبه‌رو بود، به اشتراک گذاشت. "سخت ترین کار کاغذ دیواری بود. وقتی دیوار 3 طبقه بالا می‌رود کجا کاغذ دیواری را متوقف می‌کنید؟ ما تماس گرفتیم که آن را زیر پله‌ها و روی دیوار اصلی بگذاریم."

ترفندهای طراحی اضافی که به کار گرفته شد، «تضعیف هنر، برای نگه داشتن چشم بازدیدکنندگان در سطح اول» بود. ما این فضا را به چیزی جذاب و گرم تبدیل کردیم. مکانی برای گردهمایی زمانی که مردم می‌رسند، به جای یک فضای رسمی گذرا. در نگاه اول، این فضا ممکن است تنها به‌عنوان یک منطقه‌ی مشترک جذاب با تزئینات التقاطی و گل به نظر برسد، اما قصد و داستانی بسیار عمیق‌تر از آنچه به نمایش گذاشته می‌شود وجود دارد. صندوق یک میراث است، از طرف مادر خانه، صندلی کناری چوبی یک عتیقه بود، و تخت‌خواب از خانواده‌ی همسر بود. تلاش برای یافتن خانه‌ای برای این قطعات و دادن زندگی جدید به آن‌ها بسیار سرگرم‌کننده بود." دیویس توضیح داد. هر قطعه مبلمان معنای نزدیک و ویژه‌ای برای زوجین داشت و به‌طور متفکرانه مکمل الگوهای ترکیبی تزئینی و روشن قرار می‌گرفت. از صندلی دمپایی زرد کوچک با پارچه‌ی لیزا فاین گرفته تا کاغذ دیواری و پارچه‌ی مشابه، ترکیبی از مدرن و قدیمی را ایجاد می‌کند. دیویس با بسیاری از گزینه‌های عتیقه‌ای که برای تغییر سبک به دست آورده بود، قدردانی زیادی در کار مجدد آن‌ها به روش‌های جدید برای تناسب با تم‌های مدرن و پروژه‌های آینده‌اش پیدا کرد. دیویس می‌گوید: ما همیشه از عتیقه‌جات استفاده می‌کردیم، اما این پروژه‌ی قراردادی را برای استفاده و طراحی مجدد عتیقه‌ها در بیشتر پروژه‌هایمان امضا کرد. لذت‌بخش‌ترین تجربه در طول کل پروژه زمانی بود که دیویس چند ماه پس از نصب آن‌ها چیزی را در خانه رها می‌کرد و دیویس به یاد می‌آورد که شوهرش که بسیار قدبلند است، روی تخت خوابیده بود و روی لپ‌تاپ خود کار می‌کرد. دیدن این‌که آن‌ها این فضا را دوست دارند و آنطور که ما در نظر داشتیم از آن استفاده می‌کنند بسیار عالی بود.

دیویس با نگاه کردن به پروژه احساس شادی می‌کند. این همیشه یک پروژه‌ی خاص برای من بوده است، زیرا این زوج بسیار مهربان و پذیرای ایده بودند؛ ما واقعاً به آنها و نحوه‌ی زندگی آن‌ها در فضا اهمیت می‌دهیم.