کتاب پریدن در سایه‌ها

کتاب پریدن در سایه‌ها نوشته‌ی جی. ام. فورستر، داستانی با ژانر معمایی است که روایت‌کننده‌ی ماجراجویی‌هایی هیجان‌انگیز با موضوعات معاصر برای خوانندگان کودک و نوجوان است. داستانی مدرن درباره‌ی دوستی، خانواده، از دست دادن، شجاعت و غلبه بر ترس‌هایی درونی با چاشنی هیجان و معما.

درباره‌ی کتاب پریدن در سایه‌ها

کتاب پریدن در سایه‌ها (Shadow Jumper)، داستانی مدرن، جذاب با روایتی سریع و نگارشی روان و دارای شخصیت‌های درگیرکننده است. جی. ام. فورستر (J M Forster) این کتاب را به شیوه‌ای بسیار هوشمندانه نوشته است و با اینکه بخش‌هایی از کتاب ممکن است درباره‌ی موضوعاتی باشد که بسیاری از خوانندگان جوان هنوز با آن‌ها مواجه نشده‌اند، اما غنی از احساسات خالصانه‌ی عشق، دوستی و شجاعت است که باعث می‌شود همه‌ی کودکان و نوجوانان با این کتاب ارتباط بگیرند و چیزهای زیادی از آن بیاموزند. درست مثل جک، یکی از شخصیت‌های کتاب که با وجود شرایط سخت و ناتوان‌کننده‌اش، از پس همه‌چیز برمی‌آید و تمام تلاشش را برای راهی که در آن قدم گذاشته، خرج می‌کند.

جک شخصیت اصلی کتاب پریدن در سایه‌ها است که آلرژی شدیدی به نور خورشید دارد و این موضوع وجود و حضور او در هرجایی را به درون سایه‌ها محدود می‌کند. نور خورشید باعث به وجود آمدن سوختگی‌های شدیدی روی پوست جک شده که زندگی او را به خطر می‌اندازند. تنها راه‌حلی که این پسربچه برای کنار آمدن با این شرایط دارد، پریدن در سایه‌های روی پشت‌بام‌ها هنگام غروب است. او به همین تکه‌های نصفه‌ونیمه از روز و همین احساس محدود از آزادی راضی است تا زمانی که شرایطش از همیشه بدتر شده و بیماری‌اش عود می‌کند. تا جایی که تنها پدر دانشمند گم‌شده‌اش می‌تواند او را نجات بدهد.

جی. ام. فورستر، ماجراجویی‌ها و جستجوی دیوانه‌وار جک و دوست جدیدش برای یافتن پدر جک را در قالب داستانی هیجان‌انگیز، معمایی و دوست‌داشتنی در آورده است. کسی نمی‌داند زیر و رو کردن گذشته‌ی جک و پدرش، قرار است چه حقایق تکان‌دهنده‌ای را برملا کند و شایعات عجیب و اسرار تاریک، جک را به این فکر فرو می‌برد که شاید حقیقت، چیزی ترسناک‌تر از نور خورشید باشد!

کتاب پریدن در سایه‌ها برنده‌ی جایزه‌ی طلایی Wishing Shelf Book در سال 2014، اولین مجلد از مجموعه‌ی دوجلدی پریدن در سایه‌ها است. جی. ام. فورستر که نویسنده و برنده‌ی جوایز کتاب‌های رازآلود و معمایی برای کودکان و نوجوانان بالای 10 سال است، در این مجموعه‌ی اکشن و فانتزی، از هنر نویسندگی و تخیل خود نهایت استفاده را می‌برد. در این رمان پیچ و تاب‌های زیادی وجود دارد که داستان را جذاب و غیرقابل پیش‌بینی نگه می‌دارد. شما هرگز نمی‌توانید حدس بزنید که در صفحه‌ی بعد چه اتفاقی می‌افتد و به همین دلیل است که نوجوانان این کتاب را دوست خواهند داشت. با توجه به طرح جالب، بن‌مایه‌ی فانتزی و پیام امیدبخش آن، کتاب پریدن در سایه‌ها انتخابی فوق‌العاده برای تمام مخاطبان جوانش است.

انتشارات کتاب کوله‌پشتی، این کتاب را با ترجمه‌ی روان فرشید معرفت خدایی منتشر و به چاپ رسانیده است.

نکوداشت‌های کتاب پریدن در سایه‌ها

• داستانی پر از ماجراجویی و رمز و راز، با زبانی روان و قابل لمس؛ داستانی گرم از دوستی و عشق. (Primary Times)
• یک ماجراجویی تاثیرگذار و گیرا، پر از غافلگیری و با پیامی دلگرم‌کننده در مورد قدرت دوستی در مبارزه با ناملایمات. (Today's Child Magazine)
• داستانی که تمام عناصر حیاتی یک رمان معمایی را دارد، اما علاوه بر همه‌ی این‌ها، به موضوعات مدرن مانند طلاق، انزوا و شرایط سخت سلامتی و تأثیر آن در زندگی می‌پردازد؛ ایده‌آل برای کودکان و نوجوانان. (Families Online)

کتاب پریدن در سایه‌ها برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب پریدن در سایه‌ها، رمانی بسیار جالب در مورد غلبه بر سختی‌ها، پیدا کردن دوستانی حمایت‌گر و ساخت روابطی ارزشمند و پایدار است. متن کتاب روان و مستقیم است و از این رو برای تمام کودکان و نوجوانان علاقمند به ژانر معمایی، رازآلود و اکشن بسیار مناسب است. همچنین کتاب خیلی طولانی نیست و جی. ام. فورستر مخاطب خود را خسته نمی‌کند. بنابراین کتاب پریدن در سایه‌ها انتخابی عالی برای اوقات فراغت و استراحت نوجوانان است.

در بخشی از کتاب پریدن در سایه‌ها می‌خوانیم

جک خیلی مطمئن نبود اما فرصتی هم برای ادامۀ بحث نداشت؛ چون بث چشم‌هایش را بسته بود. وقتی خوابش عمیق شد، با دهانی باز، سرش تلپی روی شانۀ جک افتاد و آب‌دهانش روی لباس او، نزدیک گردنش، چکید. جک دیگر از کنار زدن بث خسته شد چون تکان‌های اتوبوس باز او را سر جای اولش برمی‌گرداند. چشم‌هایش را بست و افکارش را روی حرکت جدیدی بر پشت‌بام‌های شهر متمرکز کرد تا هنگام برگشت امتحانش کند. با صدای ضربۀ سنگینی افکارش از ذهنش پر کشید. اتوبوس به یک سمت کج شد. جک دستگیرۀ پشت صندلی جلویی را گرفت. یک نفر جیغ زد. همان‌طور که اتوبوس در جاده این‌سو و آن‌سو ویراژ می‌داد، صدای فریاد و اعتراض مسافران هم بالا گرفت. راننده محکم ترمز کرد و صدای گوشخراش و بوی گند کشیده شدن لاستیک روی آسفالت بلند شد. جک از پهلو به شیشۀ اتوبوس کوبیده شد. درد تا پوست و استخوانش نفوذ کرد. گیج‌و‌منگ بود و تا وقتی اتوبوس کاملاً متوقف شد سرش را میان دو دست گرفته بود.

چندلحظه سکوت وحشتناکی حکم‌فرما شد و بعد از آن هم‌زمان همه مشغول صحبت شدند. جک خشکش زده بود، از ترس نمی‌توانست تکان بخورد. دستی به یک طرف سرش کشید و ابروهایش درهم رفت. کف سرش ورم کرده بود و گزگز می‌کرد انگار که خرده‌شیشه‌ای را در جمجمه‌اش تا پشت چشم فروکرده باشند. وقتی نگاهی به اطراف انداخت تعجب کرد که شیشه نشکسته یا حتی ترک برنداشته بود. به‌سوی صندلی کناری برگشت و بث را دید که به زمین افتاده بود. پرسید: «بث، چیزی‌ت که نشده؟» دستش را دراز کرد تا بلندش کند. «نه فکر نکنم. چه اتفاقی افتاد؟» بث تلوتلو خورد و بالاخره روی پایش ایستاد و لباسش را تکاند. «با چیزی تصادف کردیم.» جک از پنجره به بیرون نگاهی انداخت، دستش را دور چشمش حلقه کرد تا نور داخل اتوبوس جلوی دیدش را نگیرد. چیزی نمی‌دید. بث به سمت جلوی اتوبوس راه افتاد و از روی چمدان‌هایی که کف آن پخش‌و‌پلا شده بودند می‌پرید. هنوز سر جک گزگز می‌کرد. ایستاد و به دنبال چمدانش گشت.