بله
دیوید ای سینکلیر و متیو دی. لاپلانته با تکیه بر جدیدترین یافته‌های علمی و با تحقیق بر ژنهای انسانی، نظریه‌ی خود مبنی بر قابل‌کنترل بودن پیری و مرگ را ارائه می‌دهند. این پژوهشگران برجسته در کتاب طول عمر مرگ را یک بیماری در نظر می‌گیرند که قابل‌درمان است. آن‌ها طول عمر طولانی و همراه با سلامتی را در آینده‌ای نزدیک برای انسان متصور می‌شوند. این کتاب یکی از پرفروش‌ترین آثار نیویورک تایمز به حساب می‌آید.
درباره‌ی کتاب طول عمر
چه اتفاقی می‌افتاد اگر انسان دیگر بر اثر کهولت سن جان نمی‌باخت؟ این سؤالی است که ذهن بشر را برای قرن‌های طولانی به خود مشغول کرده و در افسانه‌ها و اسطوره‌ها نمود یافته است. همیشه در قصه‌ها و فیلم‌ها شاهد این بوده‌ایم که ابرانسان‌ها و موجودات فرازمینی از عمری طولانی برخوردارند، اما جوان ماندن و جاودانگی برای انسان زمینی همچنان در حد یک رؤیای دست‌نیافتنی باقی مانده است. این‌بار، یکی از محققان برجسته‌ی دانشگاه هاروارد، دکتر دیوید ای سینکلیر (David A. Sinclair) و متیو دی. لاپلانته (Matthew D. LaPlante)، با دیدگاهی کاملاً علمی و مستدل به سراغ این موضوع رفته و یافته‌های خود را در کتاب طول عمر (Lifespan) با مخاطب به اشتراک می‌گذارند.
دکتر سینکلیر با نظریه‌ی جدید خود درباره‌ی علت پیری انسان و چگونگی متوقف کردن آن، انقلابی در علم ژنتیک به راه انداخته است. او پیری را بیماریِ قابل‌علاجی میداند و معتقد است در آینده‌ای نزدیک دیگر شاهد مرگ‌ومیرِ حاصل از کهولت سن نخواهیم بود. دیوید ای سینکلیر و متیو دی لاپلانته با مطالعه بر روی گیاهان و حیواناتی که عمرهای چندصدساله‌ای دارند و همین‌طور با بررسی ژنهای انسان، به این نتایج دست یافته‌اند. این دیدگاه، مرزهای علم را جابه‌جا کرده و راه را برای پیشرفت‌های چشمگیر باز میکند. تحقیقات جدید نشان میدهد که انسان در آینده به‌طور ژنتیکی نه‌تنها پیر نمی‌شود، بلکه می‌تواند جوان‌تر نیز بشود.
نویسندگان در کتاب طول عمر، انسان را به فعالیت‌هایی نظیر ورزش کردن، قرار گرفتن در معرض سرما و خوردنِ میزان کمترِ گوشت دعوت می‌کنند. این کتاب هم‌زمان که نقشه‌ای برای جوان و سالم ماندن ارائه میدهد، چشم‌اندازی جسورانه نیز برای آینده‌ی بشریت به حساب می‌آید.
کتاب طول عمر در نهایت، با اطمینان می‌گوید که وجود هیچ قانون بیولوژیکیِ محدودکننده‌ی عمر انسان به اثبات نرسیده و هیچ توجیه علمی‌ای وجود ندارد که میانگین سن انسان را در هنگام مرگ هشتاد سال تخمین بزند. دیوید ای سینکلیر عمر طولانی و همراه با سلامت را قریب‌به‌وقوع میداند. اگرچه زمان دست‌یابی به آن چندان مشخص نیست، اما مسیر کلی کاملاً آشکار است.
انتشارات مازیار این کتاب را با ترجمه‌ی ابراهیم یگانه روانه‌ی بازار کرده است.
جوایز و افتخارات کتاب طول عمر
- کتاب پرفروش نیویورک تایمز
- نامزد جایزه‌ی گودریدز برای بهترین کتاب علم و فناوری در سال 2019
نکوداشت‌های کتاب طول عمر
- کتابی درخشان و جذاب. (وال‌استریت ژورنال)
- تحقیقات دیوید ای سینکلیر در زمینه‌ی کاهش روند پیری و حتی معکوس کردن برخی از جنبه‌های آن، می‌تواند منجر به مهم‌ترین پیشرفت‌های پزشکی از زمان کشف آنتی‌بیوتیک‌ها شود. (Sydney Morning Herald)
- سینکلیر در کتاب طول عمر اساسی‌ترین سوال‌ها را درباره‌ی پیری مطرح میکند. این اثر سزاوار مطالعه‌ای ژرف و دقیق است. (سیدهارتا موخرجی، نویسنده‌ی پرفروش نیویورک‌تایمز)
- اگر تابه‌حال به این فکر کرده‌اید که آیا می‌شود زندگی سالمی به عمر صد سال داشت، پس باید کتاب طول عمر را بخوانید. کتاب دیوید ای سینکلیر مثل رمانی جذاب، شما را با استراتژی‌های علمی همراه میکند و نظریات مهمی در باب افزایش طول عمر ارائه میدهد. (مارک هایمن، پزشک و نویسنده‌ی پرفروش نیویورک‌تایمز)
کتاب طول عمر برای چه کسانی مناسب است؟
اگر به مباحث پزشکیِ پیرامون طول عمر و پیری علاقه‌مندید و مایلید از نظریات جدید علمی درباره‌ی جوان ماندن مطلع شوید، این کتاب مخصوص شماست.
در بخشی از کتاب طول عمر: چرا پیر می‌شویم و چگونه آن را به تاخیر بیندازیم می‌خوانیم
احتمالاً به مانند خیلی از چیزهای دیگر زندگی که باید تغییر دهید، عوض‌کردن سبک زندگی بهترین کاری است که باید انجام شود و آن هنگامی میباشد که هنوز جوان هستید، چون ساختن چربی قهوه‌ای با بالا رفتن سن سخت‌تر می‌شود. اگر می‌خواهید خودتان را در معرض سرما قرار دهید، کلید آن میانه‌روی است. به مانند روزه‌داری، بیشترین سود را کسانی می‌برند که این کار را انجام می‌دهند ولی از آن فراتر نمی‌روند. پایین‌رفتن دمای بدن برای سلامتی خوب نیست و همین‌طور سرمازدگی. ولی مورمور شدن پوست، دندان قروچه و لرزش بازوها چیزهای خطرناکی نیستند -این‌ها صرفاً نشانه‌هایی است از اینکه شما دیگر در شهر گرمسیری خودتان نیستید. هنگامی که این شرایط را تجربه می‌کنیم، اغلب کفایت میکند که ژنهای مربوط به عمر طولانی دچار استرس شوند، استرسی که آن‌ها نیاز دارند تا چربی سالم اضافه سفارش دهند.
در سوی دیگر این ترموستات چه چیزی رخ میدهد؟ در تصویر این موضوع، شفافیت اندکی کمتر است ولی ما راهنمایی‌هایی هم از سوی دوست خودمان S. cerevisiae در دست داریم. از طریق کارهایی که در آزمایشگاه من انجام دادیم، می‌دانیم افزایش دمای مخمّر -از 30 درجه به 37 درجه‌ی سانتیگراد، درست زیر آن محدود دمایی که این ارگانیسم‌های تک‌یاخته‌ای می‌توانند تحمل کنند- ژنهای PNC1 را فعال می‌سازد و تولید NAD را توسط آن‌ها تقویت میکند، طوری که پروتئین‌های Sir2 آن‌ها می‌توانند بسیار بهتر کار کنند. چیزی که شگفت‌انگیز میباشد، این نیست که این یاخته‌های تحت استرسِ دمایی، به میزان 30 درصد بیشتر زنده می‌مانند، بلکه این است که مکانیسم مربوطه همانی است که با محدودیت کالری برانگیخته می‌شود.
