حسن مصطفی، رئیس فدراسیون جهانی هندبال، کتاب آموزش هندبال در مدارس را با هدف آموزش ورزش هندبال به کودکان در مدارس سراسر جهان تألیف کرده است. مطالعهی این کتاب بر تمام هندبالیستهای نوجوان و جوان واجب است.
درباره کتاب آموزش هندبال در مدارس
فدراسیون بینالمللی هندبال یک برنامهی جهانی را جهت آموزش هندبال به معلمان ورزش در مدارس تهیه و تدوین کرده است. هدف از این برنامه تدریس هندبال به تمام کودکان در سراسر قارههای جهان است. همین موضوع حسن مصطفی (Hassan Moustafa) را بر آن داشت که کتاب آموزش هندبال در مدارس (Teaching handball at school) را بنویسد تا منبعی جامع را در اختیار علاقمندان به ورزش هندبال و افردی که در زمینهی آموزش این ورزش فعالیت دارند، قرار دهد.
هندبال جزو ورزشهای گروهی و متشکل از دو تیم میباشد. هر یک از تیمها دوازده بازیکن دارند. هفت نفر از آنها در هنگام بازی در زمین حاضر هستند که یکی از آنها بهعنون دروازهبان جلوی دروازه قرار میگیرد. در این ورزش برای پاس دادن و شوت توپ از دست استفاده میشود و هدف نهایی جای دادن توپ در دروازهی حریف است. ابداع این بازی به قرن نوزدهم میلادی بازمیگردد. این بازی از دو نیمهی سیدقیقهای تشکیل شده است. هندبال انواع مختلفی دارد از جمله: هندبال ساحلی، هندبال روی چمن، هندبال آمریکایی، هندبل چکی و هندبال گیلیک.
کتاب آموزش هندبال در مدارس در پنج فصل نوشته شده است. در این کتاب به مسائلی که در ادامه به آنها اشاره میشود، پرداخته شده است: مراحل بازی هندبال، قوانین پایه برای بازی هندبال در مدارس، روشها و برنامههای مربوط به کنترل توپ، بازیهای کوچک و تاکتیکی و بازیهای تیمی کوچک، مهارتهای لازم برای مقابله با حریف، مهارتهای پایه در حمله، دروازهبانی پایه و در آخر قوانین مورد نیاز داوری در هندبال.
کتاب آموزش هندبال در مدارس برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعهی این کتاب را به تمام مربیان و معلمان ورزشی مدارس توصیه میکنیم.
در بخشی از کتاب آموزش هندبال در مدارس: معرفی هندبال برای دانشآموزان میخوانیم
بر کسی پوشیده نیست که توانایی حرکتی، وابسته به پیشرفت سیستم عصبی مرکزی است. سیستم عصبی مرکزی بهدنبال الگوی مشخصی رشد میکند و بهواسطهی اینکه حواس در معرض چه محرکهایی قرار میگیرند، تأثیر میپذیرد. ارتباط تنگاتنگی بین رشد شناختی و عملکردهای حرکتی شما وجود دارد و این رشد نیز از الگوی خاصی پیروی میکند که میتواند سریع یا آهسته اتفاق بیفتد. رشد کودکان حتی در سنین یکسان میزان متفاوتی دارد. دانشآموزان تازهوارد به مدرسه تنها توانایی حرکت در جابجاییهای عمومی ازقبیل چهار دستوپا رفتن، بالارفتن، راهرفتن، دویدن، پریدن و پرتابکردن را دارند. پیششرط پیشرفت عملکرد حرکتی این است که کودکان تا حد امکان در معرض تجربیات مختلف قرار بگیرند.
بله













