کتاب سرود کریسمس: متن کوتاه شده

در کتاب سرود کریسمس، چارلز دیکنز بار دیگر قلم جادویی خود را به دست گرفته تا داستانی از زندگی پیرمردی تنها و عبوس به نام اسکراچ را برایمان تعریف کند. اسکراچ کار‌و‌بار خوبی دارد اما تنها ایراد بزرگ زندگی‌اش، بی‌احساس بودن اوست. با این حال، طی یک شب عجیب و ملاقات با روح دوست و شریک سابق خود، نگاه اسکراچ برای همیشه نسبت به دنیای پیرامونش تغییر می‌کند. این رمان کلاسیک جایزه‌ی Audie را در سال 2005 از آن خود کرده.

درباره‌‌ی کتاب سرود کریسمس

گاهی اوقات، رسیدن به درکی جدید در زندگی، زمان و مشقت‌های بسیاری را می‌طلبد اما گاهی تغییرات بزرگ مثل معجزه از راه می‌رسند و زندگی انسان را برای همیشه از این رو به آن رو می‌کنند. چارلز دیکنز (Charles Dickens) در کتاب تحسین‌شده‌ی خود، یعنی سرود کریسمس (A Christmas Carol) از پیرمردی می‌گوید که زندگی‌اش یک‌شبه و ناگهان تغییر کرد.

اسکروچ یک پیرمرد تاجر تنها در شهری کوچک است؛ اما نه یک پیرمرد ساده! همه او را به عنوان خسیس‌ترین و بی‌احساس‌ترین مرد شهر می‌شناسند. او چنان خالی از عاطفه است که وقتی خواهرزاده‌اش برای مهمانی کریسمس دعوتش کرد، بی‌تعلل دست رد به سینه‌اش زد. اسکروچ حتی به کارمند بی‌چاره‌اش، باب کراچیت نیز رحم نکرده و او را مجبور کرد تا روز کریسمس سر کارش حاضر باشد. زندگی اسکروچ در کار بی‌وقفه و بداخلاقی‌هایش غرق شده بود تا وقتی که در یک شب، یعنی درست در شب کریسمس، زندگی برای او به کلی تغییر کرد.

وقتی اسکروچ به خانه برمی‌گشت، چیزی را در آن‌جا دید که هرگز انتظارش نمی‌رفت: شبح شریک قبلی اسکروچ به دیدارش آمده بود تا برای او پیامی‌ بیاورد. آن دوست و شریک قبلی که سال‌ها یک زندگی‌ خالی از عاطفه، همچون اسکروچ داشت‌، حالا با کوله‌باری سنگین از گذشته‌ی نه‌چندان موفق خود آمده بود تا دوستش را از تکرار این سرنوشت نجات دهد. روح شریک سابق از دیدار اسکروچ با سه شبح خبر داد و به او گفت: «امشب، منتظر ملاقات آن‌ها باش!» ماجرای سرود کریسمس از این‌جا به بعد عجیب‌تر نیز می‌شود. چرا که برخلاف باور اسکروچ، آن شب او سه ملاقات عجیب را تجربه‌ کرد.

هر یک از شبح‌ها به محض دیدار با اسکروچ، او را به گوشه‌ای از شهر بردند و با تصاویری رو‌به‌رویش کردند که هیچ‌گاه انتظارش را نداشت. ملاقات اول او را به جشن کریسمس خواهر‌زاده‌اش برد؛ مقصد ملاقات دوم خانه‌ی کارمند فقیرش باب بود و ملاقات سوم که از همه عجیب‌تر است، باب را با خودش رو‌به‌رو کرد! این ملاقات‌ها، به یکباره نگاه اسکروچ را به دنیای اطراف و کسانی که می‌شناخت تغییر می‌دهد و وقتی صبح روز بعد فرا می‌رسد، اسکروچ حتی خودِ قبلی‌اش را هم نمی‌شناسد. دیگر خبری از آن اسکروچ بدخلق و عبوس نیست و قرار است همه از او به مهربانی یاد کنند. اما در آن شب عجیب و جادویی، و ملاقات اسکروچ با سه شبح چه می‌گذرد؟ با کتاب سرود کریسمس همراه باشید.

چارلز دیکنز، در این داستان، به‌ زیبا‌ترین شکل، گذرا بودن عمر و غنیمت شمردن لحظات و اطرافیان را نشانمان خواهد داد؛ طوری که شاید بعد از خواندن کتاب سرود کریسمس، ما نیز مثل اسکروچ، دیگر آدم قبلی زندگی‌مان نباشیم. این کتاب نخستین بار در سال 1843 منتشر شد و نسخه‌ی ترجمه و خلاصه‌شده‌ی آن به همت نشر افق و ترجمه‌ی محسن سلیمانی، در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

اقتباس‌های سینمایی از کتاب سرود کریسمس

کتاب سرود کریسمس، تا به امروز، منبع اقتباس‌های هنری زیادی بوده است. در این میان، مهم‌ترین اقتباس هنری از داستان سرود کریسمس، فیلمی به همین نام و با کارگردانی برنده‌ی اسکار، رابرت زمکیس است. این فیلم در ژانر فانتزی تولید شده و جیم کری و گری اولدمن ستارگان اصلی آن هستند. فیلم سرود کریسمس نخستین بار در سال 2009 اکران جهانی شد و در کنار نقد و نظرات مثبت، 325 میلیون دلار نیز در گیشه به دست آورد.

کتاب سرود کریسمس برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب به نوجوانان اهل داستان‌های تخیلی و پرماجرا، و همچنین عاشقان داستان‌های کلاسیک توصیه می‌شود.

با چارلز دیکنز بیشتر آشنا شویم

چارلز دیکنز، نویسنده‌ی معروف آثار کلاسیک در سال 1812 در انگلستان به دنیا آمد. او از همان ابتدا زندگی سختی داشت و به‌ واسطه‌ی آنکه پدرش به علت قرض و ورشکستی به زندان افتاده بود، خیلی زود با کار سخت آشنا شد. همین موضوع بعداً در آثار دیکنز، همانند داستان محبوب الیور توییست، خود را نشان داد. اولین جرقه‌های نویسندگی در زندگی چارلز دیکنز به محض ورود او به دنیای روزنامه‌نگاری آغاز شد، تا جایی که در آستانه‌ی سی‌سالگی، جای خود را به عنوان یک نویسنده‌ی حرفه‌ای در جامعه‌ی آن زمان انگلستان باز کرد. از دیگر آثار معروف این نویسنده می‌توان به رمان‌های «دیوید کاپرفیلد» و «داستان دوشهر» اشاره کرد.

چارلز دیکنز سرانجام در سال 1870 و در اثر سکته‌ی قبلی به جهان دیگر رفت.

در بخشی از کتاب سرود کریسمس می‌خوانیم

روح گفت: «سه تا روح به دیدنت می‌آیند. اولی فردا، وقتی زنگ کلیسا ساعت یک بعد از نیمه‌شب را اعلام کرد می‌آید. دومی شب بعدش در همین ساعت، و سومی هم شب سوم وقتی ساعت، نیمه‌شب را اعلام کرد. تو دیگر مرا نمی‌بینی، اما سعی کن حرف‌هایم را یادت نرود.»

روح، پارچه‌ی رومیزی را برداشت و دور سرش بست. بعد عقب‌عقب رفت و از اسکروج دور شد. هر قدمی که برمی‌داشت، پنجره کمی بیشتر باز می‌شد. وقتی به پنجره رسید، پنجره کاملاً باز بود. اسکروج شنید که از بیرون صدای گریه و ناله و فریاد می‌آید. روح لحظاتی به صداهای بیرون گوش کرد و بعد خودش هم شروع به نالیدن کرد و از پنجره بیرون رفت و در تاریکی شب گم شد.

اسکروج، دنبال او به‌طرف پنجره رفت و به بیرون نگاه کرد. در آسمان انبوهی از ارواح را دید که این‌طرف و آن‌طرف سرگردانند و گریه می‌کنند و می‌روند. هر کدام از آن‌ها مثل مارلی، زنجیری به دست و پا داشتند. بعضی از آن‌ها را اسکروج می‌شناخت. همگی گریه می‌کردند، چون خیلی دلشان می‌خواست به مردان و زنان آشنایشان کمک کنند، اما نمی‌توانستند.

به زودی ارواح در میان مه گم شدند و صداهایشان خاموش شد. دوباره همه‌چیز مثل موقعی شد که اسکروج تازه به خانه آمده بود.

اسکروج پنجره را بست. بعد رفت و سری به درِ منزلش زد. مثل اولش قفل بود. سعی کرد بگوید: «چه مزخرفاتی!» اما نگفت. بعد بدون اینکه لباس‌هایش را درآورد، خودش را روی تخت انداخت و به خواب رفت.