جنگل بزرگ یکی از اون کتابهاییه که فضای سنگین و عمیق فاکنر رو با داستانی نسبتاً کوتاه ترکیب میکنه. فاکنر توی این کتاب هم مثل بقیه آثارش، بیشتر از اینکه یه داستان خطی و راحتخوان تعریف کنه، یه فضای پر از حس و تصویر خلق میکنه که انگار داری وارد یه دنیای دیگه میشی. یکی از چیزایی که توی کتاب به چشم میاد، نثر خاص فاکنره. گاهی جملهها طولانی و پیچیده میشن و حوصله و تمرکز زیادی میخوان، ولی اگه با سبک فاکنر آشنا باشی، میدونی که این یه بخشی از جذابیتشه. توی این کتاب هم، همون حس طبیعت بکر، سنتهای قدیمی و کشمکشهای درونی آدمها رو حس میکنی. از طرفی، برای کسی که دنبال یه روایت سرراست و پرهیجان باشه، ممکنه کمی سخت و کند پیش بره.
ترجمهی احمد اخوت هم به نسبت خوبه، ولی بعضی جاها احساس میشه که پیچیدگی نثر اصلی باعث شده متن فارسی یه کم سنگینتر از حد معمول بشه. در کل، جنگل بزرگ یه کتاب عمیق و تصویریه که بیشتر به درد کسایی میخوره که دنبال یه تجربهی ادبی جدیتر هستن، نه صرفاً یه داستان ساده و پرکشش
من این کتاب رو نپسندیدم. کتابی بود که در اون انواع صحنههای طنز و نژادپرستی خشونت با حیوانات و شکار و... بود. ویلیام فاکنر در این کتاب به نژادپرستی مردم قدیم اشاره میکنه که سفیدپوستها خودشون رو برتر از سیاه پوستها و سرخ پوستان میدونند و حقوق زیادی برای اونها قائل نیستند. کتاب سبک خوبی نداشت. من کتابهایی که اینطوری به صورت مجموعه داستان هستند رو نمیپسندم چون فکر میکنم وقتی میخونمشون دارم وقتم رو برای یک کار بیهوده میذارم. چون بنظرم بودن هیچ هدف خاص و همینطور نویسنده نوشته تا فقط یک چیزی نوشته باشه. یک چیزی هم در مورد ترجمه بگم. بعضی از کلمات بودند که با لحن خاص خود مترجم بیان شده بودند مثلاً شوما که همون شماست یا تیلیفون که همون تلفن بود و این خیلی از جذابیت کتاب میکاست. ای کاش تمام کلمات کتاب با یک لحن همگانی بیان میشدند تا خواننده لذت لازم رو ببره.
ویلیام فاکنر، در کتابش، جنگل بزرگ به سادگی و روانی برای خوانندگانش داستانسرایی میکند. نوول کوتاه که زیاد از کاراکترهای داستانش شخصیت پردازی نمیکند و در طول روایت قصه به توضیح و تعریف از شخصیتهای داستانش میپردازد. فاکنر در جنگل بزرگ روایت شکار و جدال را مینویسد که برای مردان موضوع ملموس و حتی مورد علاقه شان است؛ شاید برای همین دلیل باشد که ارتباط خوبی با موضوع داستان نتوانستم بگیرم. سبک پردازش کاراکترهای داستانی ویلیام فاکنر، خاص و منحصر به فرد است و شاید برای همگان آشنا و مقبول نباشد، اما این از ارتباط گیری و کشش برای ادامه دادن به خواندن کم نمیکند و کتاب کم حجم را زمین نمیگذارید.
عالی
داستانهای کوتاه مدرن از شکار و فضای جنگل بزرگ
از دیگر آثار درخشان ویلیام فاکنر (که معرفی و پیشنهاد میکنم بخونید) که در ایران منتشر شدهاند میتوان به کتابهای «خشم و هیاهو» و «گور به گور» اشاره کرد. احمد اخوت یکی از مترجمان کهنهکار و پرکار ایرانی است که کتابهای «اسبها و آدمها» از ویلیام فاکنر و «کتاب فرشتگان» از خورخه لوئیس بورخس از جمله آثار ترجمه شده هستند. بینظیرن.... حتما بخونید
سلام به همه کتابراهیهای عزیز.
کتاب جنگل بزرگ کتابی خوب و روان بود که خوندنش خالی از لطف نیست. من رو کمی به یاد کلبه عمو تام انداخت. داستانی از زمانی که رنگ پوست خیلی مهمتر از الان بود. داستانی درباره جنگل، شکار و زندگی در اوایل قرن قبل. نثر داستان، گویش نسبتا خوبی داره و انسان با خوندنش به همون زمانها سفر میکنه. از کتابراه برای همه کتابهای خوبش و لحظات قشنگی که میسازه ممنونم. شبتون پر ستاره.
با تشکر از کتابراه و مترجم عزیز احمد اخوت داستاناش خوب بود سرگرم کننده بود. داستاناش یجوریه که ادم میتونه چشماشو ببنده و سرزمین یوکناپاتافا رو مجسم کنه و در خیالش تو اون سرزمین قدم بزنه و به گوشه گوشه دنیای فاکنر سر بزنه در کل خوب بود.
اولا ممنون از کتابراه به دلیل اینکه کتابهای خوب از نویسkدگان مشهور رایگان در دسترس دوستان کتاب خوان قرار میده و بعد هم اینکه ویلیام فاکنر به خوبی میتونه اون چیزی که تو ذهن شون رو به خواننده القا کنه خیلی زیبا و عالی بود
از انجایی که قبلا کتاب دیگری از این نویسنده نخونده بودم خیلی فضای داستان و شخصیت پردازی کاراکترهاش برام ملموس و قابل فهم نبود، حال و هوای گنگ داستان باعث شد تا نیمه کتاب بیشتر نخونم.
سپاسگزارم کتابراه نازنین با این کتابهای عالیت، این کتاب رو هنوز موفق نشدم مطالعه کنم اما خیلی ذوق دارم بخونم نویسنده توانا و خوبی این کتاب رو نوشته پیشنهاد میکنم
ولیلام فاکنر تو کتاب تونسته با قلم روان و قابل فهم داستانی بنویسه که یه مقداررشبیه کلبه عمو تم هستش کتاب خوبیه برای کسایی که مخالف نبعیض نژادی هستن توصیه میکنم حتما بخونن
از کتابهای ویلیام فاکنر یکی رو وقتی بچه بودم خوندم کتاب اسبها و آدمها بود قلم سبکی داره و قابل فهم برای کسانی که از داستانهای اجتماعی خوششون میاد مناسبه
ترجمهی احمد اخوت هم به نسبت خوبه، ولی بعضی جاها احساس میشه که پیچیدگی نثر اصلی باعث شده متن فارسی یه کم سنگینتر از حد معمول بشه. در کل، جنگل بزرگ یه کتاب عمیق و تصویریه که بیشتر به درد کسایی میخوره که دنبال یه تجربهی ادبی جدیتر هستن، نه صرفاً یه داستان ساده و پرکشش