کلیشه ای نبود داستان جنایی زیاد خوندم مثلا یه کتاب ۴۰۰ صفحه ای یه داستانی رو روایت میکرد و شاخ و برگش میداد، اما این کتاب با اینکه حجمش کمه، داستان های متفاوتی داشت و با این که هر کدوم کوتاه بودن، اما کل داستان توی همون بخش کوتاهی که بهشون تعلق داشت بیان شده بود. به طور کلی مختصر و مفید بودن هر کدوم داستان هاش ملموس و جدید بودن برای من جذاب بود. جدا از اون، روایت هایی که داشت و شاید توی زندگی واقعی نشنیده باشیم. اما طوری که نویسنده همه چیز رو خیلی دقیق بررسی کرده بود، و توی قسمت های جنایی ماجرا اتفاقات رو خیلی به جا و قابل تأمل و از همه مهمتر، به دور از کلیشه تعریف کرده و توضیح داده بود جذاب بود. مثلاً شاید حین خوندن بگی مگه ممکنه همچین اتفاقی بیفته، اما وقتی داستان تموم میشه میبینی چقدر اتفاقات ساده و شاید کم اهمیت، نقش مهم و بزرگی رو توی رقم زدن فجایع ایفا میکنن. احساساتی که توی کتاب بودن به خواننده منتقل میشد. برای درک بهترش خودتونو جای شخصیت های کتاب بذارید. اینطوری بهتر درک میکنید توی اون شرایط چه احساسی بهشون دست داده. داستان اول رو که خوندم خیلی شخصیت خانم رو قضاوت کردم. گفتم هرچقدرم زندگی سخت باشه من امکان نداره که مهربونی رو فراموش کنم. امکان نداره که به کسی که دوسش دارم پشت کنم و آرزو داشته باشم که کاش هیچوقت وجود نداشت. بعد که خودمو جای اون زن گذاشتم گفتم امکان همه چیز هست. آدمیزاد کاسه صبرش که لبریز بشه ممکنه به بی رحم ترین موجود تبدیل بشه. ممکنه خصوصیاتی رو توی خودش کشف کنه که هیچ وقت فکرشم نمیکرد. عذاب وجدان اون زنم من خیلی درک کردم و واسم ملموس بود. به این فکر کردم که هر کدوم از ما اگر جای اون زن بودیم ممکن بود دست به بدترین کارها بزنیم. درکل کتاب خوبی بود .
من تازه داستان کوتاه اول اش رو تمام کردم و خیلی خوشم اومد. برای اولین بار ترس جدیدی که هیچ وقت بهش فکر هم نمیکردم رو تجربه کردم که باعث شد خیلی چیز ها رو بفهم مثلا اینکه همیشه ترس بر مبنای موجودات خطرناک یا قاتل های وحشی نیست و بعضی وقت ها ترس میتواند سکوت تاریک و یا سرنوشت غمناک باشه. به نظرم ترجمعه اش هم خیلی خوب با خیلی از تحریم های سانسوری خیلی خوب کتاب رو ترجمه کرده بودن.
این کتاب نوشته ادوگاوا رانپو شامل داستانهای کوتاهی در سبک جنایی و ترسناک هستش. داستان خیلی جالب وسرگرم کننده هستن و هرکدوم پیچ و خمهای جالبی توی همون چند صفحه کوتاه داره. اگر به داستانهای جنایی و فرهنگ و ادبیات ژاپنی علاقه دارین خیلی پیشنهاد میشه.
کتاب خیلی جالبی بود و بیش از چندین بار تونست من رو غافلگیر کنه. روشهایی که برای قتل استفاده میشد منحصر به فرد و تازه بود، و اینکه داستان رو از دید قاتل روایت میکنه خیلی جالبه. پیشنهاد میکنم حتما بخونینش. با تشکر از کتابراه
بر خلاف نظرات منفی به نظرم این کتاب خوراک کسی که از ژانرهای وحشت معما خوشش میاد و به نظر من در این زمینه تخصص بیشتری از سر آرتور داشته است لطفا کتابهای بیشتری از این نویسنده بگذارید با تشکر فروان
داستان اول این کتاب رو هم نتونستم تمام کنم
باورم نمیشه، اینهمه خشونت، کثافت و اصلا نمیتونم کلامی براش پیدا کنم
به هیچ وجه خوندنش رو پیشنهاد نمیکنم، قطعا تاثیر خیلی خیلی مخربی رو اعصاب و روان خواننده خواهد گذاشت
همونطور که بقیه دوستان گفتن داستانها شباهتهایی بهم داشت و خیلی خاص بود ازین جهت که هیچ وقت قبلا از این دید و زاویه به بعضی مسائل فکر و نگاه نکرده بودیم.
سبک کاملا جدید و جالبه و خوندنش خالی از لطف نیست.
کتاب بسیار عالی بود، من که خیلی جذب اش شدم، داستان ها بسیار غافلگیر کننده بودند و مثل داستانهایی که از اولش اخرشون معلومه و میشه حدسشون زد نبود، من در کل پسندیدم و راضی ام که براش وقت گذاشتم
وسط خوندن یه کتاب دیگه بودم با ترجمه افتضاح که این کتاب رو بهم معرفی کردن، عذاب خوندن اون کتاب رو شست بردداستانهای جالب در عین کوتاهی واقعا خوندنش خالی از لطف نخواهد بود بهتون پیشنهادش میکنم
داستانهاش غافلگیر کننده و جذاب بود و تلفیق بین روانشاسی و ژانر جنایی سبک مسحورکنندهای رو ایجاد میکرد که خواننده رو جذب داستان میکنه توصیه میکنم کتاب رو بخونید... با تشکر از کتابراه 💙🦋
داستانهای کوتاه از یک ذهن مریض چون به ادبیات ژاپن علاقه داشتم تا اخر خوندم. و به خاطر توصیفات تصویری دقیق رو در ذهن میسازه انگار که سر همه صحنهها حضور داریم
داستانها کوتاهن ولی قادرن درنهایت شمارو متحیر کنن. شرح حال قتلها و اتفاقات با جزئیات زیادی گفته شده که تصور رو راحت تر میکنه، با اینحال هیجان کافی رو نداره.
تشکیل شده از چند داستان کوتاه بیشتر این طور سبکها زیاد به دلم نمینشینه اما به نظرم این گیرایی خاصی داشت دلت میخواست باز هم بخونی داستان هاش رو دوست داشتم
از نظرم عالی بود انگاری اساس میکنی تو اون زمان هستی و مثل فیلم داری نگاه میکنی چه اتفاقت بدی میفته و این تجربه خیلی بیشتر از یک فیلم سینمایی ۱ ساعته هست
خداوندا ادبیات ژاپن مثل نقاشیها انیمهها و فرهنگشون مرموز و شکه کنندست! این داستانها هم عالی بودن. هیچ کدومشون شبیه هیچی چیز دیگهای که خونده بودم نبود