کتاب مدرسه‌ی عجیب و غریب 15: دکتر فورمن مدیر پوست کن

آقای ناوال مدیر مهربان و باحال مدرسه اخراج شده است! در کتاب مدرسه‌ی عجیب و غریب 15: دکتر فورمن مدیر پوست کن، ماجرای ورود یک مدیر جدید و سختگیر را می‌خوانید که بچه‌ها می‌خواهند هرطور شده از شرش خلاص شوند. این کتاب از جمله آثار مجموعه‌ی پرطرفدار دن گاتمن است که تاکنون بیش از سی میلیون تومان فروش داشته.

درباره‌ی کتاب مدرسه‌ی عجیب و غریب 15: دکتر فورمن مدیر پوست کن

آقای فورمن مدیر جدیدی است که آمده تا جای مدیر سابق مدرسه‌ی عجیب و غریب، یعنی آقای ناوال را بگیرد. این موضوع حسابی روحیه‌ی بچه‌ها را تحت تأثیر قرار داده و به معنای واقعی باعث افسوس و غصه خوردنشان شده است. آن‌ها هرچه این مدیر خشن، منضبط و مقرراتی را با آقای ناوال و کارهای خاطره‌انگیزش مقایسه می‌کنند به این نتیجه می‌رسند که دارند روزهای خیلی بدی را با مدیر جدید تجربه می‌کنند و دلشان بیشتر می‌سوزد.

در کتاب مدرسه‌ی عجیب و غریب 15: دکتر فورمن مدیر پوست کن (Dr Carbles is Losing His Marbles) نوشته‌ی دن گاتمن (Dan Gutman) با شرایط اضطراری مدرسه در زمان روی کار آمدن مدیر جدید بیشتر آشنا خواهید شد. حالا بچه‌های مدرسه در این فکر هستند که به طریقی از شر آقای فورمن راحت شوند و آقای ناوال را دوباره برگردانند.

باید دید ایده‌ی بچه‌ها برای تغییر مجدد مدیر مدرسه موفق خواهد شد یا ماجرا به این راحتی‌ها هم خیال می‌کنند، نیست. اما به نظر می‌رسد هر تلاشی در این راه بهتر از دست روی دست گذاشتن است. این کتاب با ترجمه‌ی محبوبه نجف خانی و تصویرگری جیم پایلوت در دسترس علاقمندان قرار دارد.

درباره‌ی مجموعه‌ی مدرسه‌ی عجیب و غریب

مجموعه‌ی مدرسه عجیب‌وغریب نشر افق (My Weird School Series)، ماجرای مدرسه‌ای ابتدایی و دانش‌آموزان و معلّمان و کارمندان غیرعادی آن است. شخصیت اصلی داستان، اِی. ‌جی پسربچه‌ای است که از مدرسه متنفر است. او دشمنی سرسخت به نام آندریا یانگ دارد، دختری درس‌خوان که عاشق مدرسه است و از هر چه که ای. ‌جی نفرت دارد خوشش می‌آید. هر بار اتفاقات بامزه‌ای در مدرسه برای بچه‌ها پیش می‌آید.

کتاب مدرسه‌ی عجیب و غریب 15: دکتر فورمن مدیر پوست کن مناسب چه کسانی است؟

خواندن این کتاب به کودکان 7 تا 12 سالی که به داستان‌های خنده‌دار و مصور علاقه دارند، توصیه می‌شود.

با دن گاتمن بیشتر آشنا شویم

دَن گاتمَن در سال 1955 در نیویورک به دنیا آمد. در رشته‌ی روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد، اما به این رشته علاقه‌ای نداشت و پس از مدتی آن را رها کرد تا نویسنده شود. در دهه‌ی 1980 میلادی تلاش کرد برای نشریات مطالب طنز بنویسد که چندان نتیجه‌بخش نبود. در سال 1982 با رونق بازی‌های ویدئویی تصمیم گرفت مجله‌ای برای این بازی‌ها منتشر کند. موفقیت مجله به او انگیزه و اعتمادبه‌نفس داد تا نویسنده‌ای تمام‌وقت شود. اولین تلاش‌های او نوشتن در مورد ورزش بود، گرچه کتاب‌هایش پرفروش نشدند، اما تجربه‌ی خوبی به او دادند. دن گاتمن در دهه‌ی 1990 و با تولد پسرش، تصمیم می‌گیرد برای کودکان داستان بنویسد. موفقیت خیره‌کننده‌ی کتاب‌هایش باعث شد تا او نویسنده‌ی کودکان شود. او نامزد بیش از نود جایزه شده. مجموعه‌ی «پرونده‌های نابغه» دیگر اثر مطرح اوست.

در بخشی از کتاب مدرسه‌ی عجیب و غریب 15: دکتر فورمن مدیر پوست کن می‌خوانیم

وقتی برگشتم کلاس، دیدم همه دارند روی نمایش روز شکرگزاری کار می‌کنند. خانم بریج گفت با این‌که آقای ناوال مدیرمان نیست، باز هم باید روی این نمایش کار کنیم.

تمام کلاس صبح، به یادگیری مراسم غذای روز شکرگزاری گذشت. اولین چیزی که یاد گرفتیم این بود که این مراسم در سال 1621 برگزار شد و تا سه روز ادامه داشت. چه‌قدر غذا خوردن‌شان طول کشید! در آن زمان، مهاجران اولیه فقط کارد و قاشق داشتند و اصلاً چنگال نداشتند. شاید اگر آن‌ها چنگال داشتند، غذاخوردن‌شان این‌قدر طول نمی‌کشید!

می‌دانستید که در اولین مراسم عید شکرگزاری، مهاجران اصلاً بوقلمون نمی‌خوردند؟ آن‌ها اردک، غاز و قو می‌خوردند، اَه، حالم به‌هم خورد!

آماده کردن وسایل جشن خیلی باحال بود، ولی کسی خوشحال نبود. همه می‌دانستیم که بعد از زنگ آخر باز هم قدم‌رو داریم و باز هم داد و هوار و باز هم رعایت مقررات.

زنگ ناهار، وقتی وارد سالن استفراغات شدیم، دیدیم خبری از پوسترهای ورزش و هِرَم غذایی نیست و پوسترهای جدیدی به دیوار است. روی پوسترهای جدید نوشته بود: حرف زدن ممنوع! درست رفتار کنید، وگرنه! و خفه شوید و ناهارتان را بخورید! حتی یک دوربین مداربسته روی دیوار بود که زیرش نوشته بود، دکتر فورمن شما را زیر نظر دارد. مجبور بودیم درِ گوشی پچ‌پچ کنیم، چون کسی دلش نمی‌خواست برود دفتر دکتر فورمن.