کتاب الهه

کتاب الهه، نوشته‌ی سیروس همتی، از هفت نمایشنامه‌ی کوتاه مذهبی تشکیل شده است. در یکی از بهترینِ این نمایشنامه‌ها که «روایتی از حکایت ناتمام» نام دارد، ماجرای شهیدان کربلا در روز عاشورا به زیبایی هرچه تمام‌تر به تصویر کشیده شده است.

درباره کتاب الهه

سیروس همتی نامی آشنا در میان دوست‌داران سینما و تلویزیون ایران است. اغلب ما همتی را به عنوان بازیگر می‌شناسیم و با نقش‌آفرینی‌های جذاب او در فیلم‌هایی چون «مارمولک» و آثار تلویزیونی‌ای نظیر «خداحافظ بچه» خاطره‌های بسیار داریم. با این همه، خوب است بدانیم که سیروس همتی در کنار بازیگری، در حرفه‌ی نویسندگی نیز دستی بر آتش دارد.

آثار قلمی سیروس همتی مشتمل بر نمایشنامه‌هایی‌اند که این‌جا و آن‌جا، در سالن‌های گوناگون کشور، به روی صحنه رفته‌اند. در کتاب الهه مخاطب برخی از بهترینِ این نمایشنامه‌ها خواهید بود.

کتاب الهه از هفت نمایشنامه با عناوین پیش رو تشکیل شده است: «روایتی از حکایت ناتمام»، «الهه»، «یک شاخه گل سرخ»، «فولاد هرگز زنگ نمی‌زند»، «در همین نزدیکی»، «هفت هشتم» و «محال هم ممکن است».

جملگیِ نمایشنامه‌های نامبرده حال‌وهوایی مذهبی دارند و با تأکید بر مضامینِ فرهنگ شیعی به نگارش درآمده‌اند.

گل سرسبد نمایشنامه‌های کتاب الهه، نمایشنامه‌ی روایتی از حکایت ناتمام است. سیروس همتی در این اثر از تاریخِ عاشورا بهره گرفته تا یک متن دراماتیک کم‌نظیر خلق کند. داستانِ این نمایشنامه حول محور وقایعی می‌گردد که در روز عاشورا در اردوی یزیدیان درمی‌گیرد. شخصیت‌های اصلی اثر، اعضای خانواده‌ی یزیدند، که با مشاهده‌ی مظلومیت امام حسین و اصحاب شهیدش، لب به شکایت از رفتار ددمنشانه‌ی اربابِ خیمه‌ی خود می‌گشایند...

کتاب الهه توسط انتشارات نیستان در اختیار مخاطبین علاقه‌مند قرار گرفته است.

کتاب الهه مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به نمایشنامه‌های مذهبی و دنبال‌کنندگان ادبیات روز ایران، مخاطبین اصلی کتاب الهه به شمار می‌روند.

با سیروس همتی بیشتر آشنا شویم

سیروس همتی (Siroos Hemati) متولد سال 1351 و زاده‌ی اسلامشهر است. او کارگردان تئاتر، نمایشنامه‌نویس و بازیگر سینما و تلویزیون است. از میان آثار گوناگون وی (چه در مقام بازیگر، چه در مقام نویسنده) می‌توان به عناوین پیش رو اشاره کرد: «مارمولک»، «خروسک پریشان»، «الهه» و «آقای وندال».

در بخشی از کتاب الهه می‌خوانیم

پاسوان: اینجا چی می‌خواین؟... برین... برین (نگاهی به دیکته) از کجا فهمیدن که من این اینجام؟... خب حالا حرفت چیه ؟ چه دردتونه شما؟...
وایا: اونی که از درد بی‌درمون ما خبر داره تویی... فقط تویی که می‌دونی آرزوی چندین و چند ساله‌ ما چیه پاسوان... تو سیر تا پیاز زندگی برادر کوچیکت‌ وایا رو می‌دونی... نمی‌دونی؟!
پاسوان: الآن نه وقت این حرفاس!
داوا: اتفاقاً، همین الآن وقت این حرفاس!
پاسوان: وقتی دو تا مرد دارن صحبت می‌کنن، یه قابله زن خودشو نمی‌ندازه وسط!
داوا: پاسوان، هر بار که بچه‌ای رو به دنیا می‌آرم منم با‌هاش گریه می‌کنم.
پاسوان: خب گریه نکن!
داوا: نمی‌تونم... قابله باشی و خودت بچه دار نشی!...