کتاب قدرت هوایی ایران در عملیات والفجر 8 (فتح فاو)

یکی از مأموریت‌های اساسی نیروی هوایی در جنگ، پشتیبانی از نیروهای سطحی در عملیات زمینی و دریایی است. کتاب قدرت هوایی ایران در عملیات والفجر 8 (فتح فاو) که توسط سرتیپ ۲ فنی علی ضیاء به نگارش درآمده به موضوع حمایت و پشتیبانی نهاجا در همه عملیات‌های مهم دفاع مقدس می‌پردازد.

نیروی هوایی در عملیات والفجر 8، تحت فرماندهی وقت امیر سرتیپ خلبان هوشنگ صدیق و با فرماندهی عملیاتی شهید بابایی ضمن آسیب جدی به نیروی هوایی عراق توانست آن ‌را فلج و با ادامه عملیات پشتیبانی هوایی، زمینه را برای پیشرفت نیروهای رزمنده هموار سازد که درنتیجه این عملیات شهر بندری فاو و اسکله‌های البکر و الامیه عراق را آزاد شده و مانع تجاوزات نیروهای موشکی و دریایی عراق به اسکله‌ها، بنادر و جزایر نفتی ایران گردید.

در بخشی از کتاب قدرت هوایی ایران در عملیات والفجر 8 (فتح فاو) می‌خوانیم

از سال 1363 به بعد روند عملیات زمینی در مناطق نبرد تقریباً منحصر به عملیات کوچک و ایذایی شده بود و مدت زیادی بود که عملیات بزرگ در حد فتح المبین، بیت‌المقدس، ثامن‌الائمه و خیبر انجام‌ نشده بود.

دشمن به خاک خود عقب‌نشینی کرده و تقریباً انگیزه کشورگشایی و فتح سرزمین‌های جدید هم در دستور کار ارتش عراق نبود اما یک انگیزه تاریخی بزرگ وجود داشت و آن‌هم سرنوشت کشتیرانی در شمال‌غرب خلیج‌فارس و اروندرود بود که به قرارداد معروف الجزایر در سال 1975 میلادی بازمی‌گشت.

عملیات خیبر پرهزینه ولی کم اثر از کار درآمد حضور پنج لشکر نیروی زمینی بعلاوه سه پایگاه هوایی و یک پایگاه دریایی، چندین گروه پدافند هوایی (ایستگاه‌ها و مواضع ضد هوایی و مراکز کنترل) هریک دارای یک سازمان در حد لشکر بودند که هزینه‌ها و دردسرهای بزرگی برای اجرای این عملیات به همراه داشت.