کتاب پریزاد شهر فراموشان: دو نمایشنامه

کتاب پریزاد شهر فراموشان اثر لیدا طرزی، مشتمل بر دو نمایشنامه‌ی خواندنی با درون‌مایه‌‌ی عرفانی و اخلاقی است که از ورای داستان‌پردازی‌های زیبایش، خواننده را به خویشتن حقیقیِ خویش رجعت می‌دهد! لیدا طرزی، مترجم و نویسنده‌ که بیشتر در کسوت مترجم و به‌ویژه با ترجمه‌ی آثار داستانی برگزیده‌ی جایزه‌ی ادبی اُ. هنری شناخته شده است، اینک در اثر پیشِ رو‌ دست به خلق دو نمایشنامه‌ی شیرین و حکمت‌آموز زده است!

درباره‌ی کتاب پریزاد شهر فراموشان

کتاب پریزاد شهر فراموشان با قلم گیرای لیدا طرزی از دو نمایشنامه با نام‌های پریزاد شهر فراموشان، و حکایت اسمر ساحر و آن صنم که پریزاد نبود، تشکیل شده است. لیدا طرزی در نمایشنامه‌ی پریزاد شهر فراموشان، داستان مردمان شهری را حکایت می‌کند که خود و خدای خود را در هیاهوی زندگیِ دنیایی گم کرده و به فراموشی سپرده‌اند. مدت‌هاست که تمام نوزادان این شهر مرده به دنیا می‌آیند! مردمِ شهر عاجزانه به پیرِ حکیمی پناه می‌برند و از او می‌خواهند چاره‌ای برای رفع بلای نازل‌شده بیندیشد. حکیم، ابتدا مردم را به درخواست توبه از خداوند دعوت می‌کند و پس از آن، راه‌حلی را با مردم در میان می‌گذارد. او از آن‌ها می‌خواهد زوج جوانی را از میان بهترین زنان و مردان خود برگزینند. این زوج باید چهل روز در قلعه‌ای دورافتاده سکنی گزینند و به نیایش بپردازند و از خداوند فرزندی نیکو و پارسا طلب کنند. حکیم به مردمان وعده می‌دهد که مشمول عنایت خداوند قرار خواهند گرفت و زنِ برگزیده به دختری باردار خواهد شد. دختر به ثمر خواهد رسید و به حق دعای دختر، نقمت بی‌فرزندی از این سرزمین رخت برخواهد بست و البته در ادامه‌؛ شرایط دیگری بیان می‌کند که برای مردم بسیار عجیب و هولناک است...

سرانجام؛ «پریزاد»ِ شهر فراموشان متولد می‌شود ولی بهتر این بود که چنین نمی‌شد! زیرا مردم این سرزمین، لیاقت چنین لطف و رحمت الهی را نداشتند... چراکه وقتی خود و خدای خود را از یاد برده‌اند؛ درحقیقت، خود را از دست داده‌‌اند؛ و در این حالت، هر به‌دست‌آوردنی بی‌معنی و چه بسا مایه‌ی نقمت خواهد بود! لیدا طرزی در کتاب پریزاد شهر فراموشان یادآور این نکته می‌شود که هیچ موهبت و نعمتی در زندگی، بی‌رنج حاصل نخواهد شد و پایدار نمی‌ماند. هر به‌دست‌آوردنی درپیِ از دست‌دادن‌هایی حاصل می‌شود و بهایی دارد که باید آن را پرداخت!

نماشنامه‌ی دوم این کتاب نیز در ادامه‌ی نمایشنامه‌ی اول؛ از عالِمی به نام اسمر ساحر حکایت می‌کند که علم خود را در ازای به‌دست‌آوردن یک صنم (مجسمه) با شیطان معامله می‌کند! هر دو نمایشنامه‌ی کتاب پریزاد شهر فراموشان، درون‌مایه‌ی عرفانی، حکمی و اخلاقی دارند و لیدا طرزی تلاش کرده است تا مضامین بلند انسانی و معرفتی را به مدد هنر داستان‌پردازی‌ خود و با الهام از افسانه‌های کهن ایرانی، در این اثر ارزنده به مخاطب فرهیخته منتقل کند.

از ویژگی‌های بارز این کتاب می‌توان به تصویرسازی‌های قوی و دقیق از صحنه‌ها و شخصیت‌های متعدد داستان اشاره کرد؛ به‌گونه‌ای که آن را به یک اثر سینمایی نزدیک کرده است. شیوه‌ی بیان روایت‌ها در کتاب به زبان غیر معیار و تاریخی اما همچنان برای عمده‌ی مخاطبانش قابل‌فهم است. کتاب پریزاد شهر فراموشان را انتشارات نیستان در سال 1397 منتشر کرده و در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب پریزاد شهر فراموشان برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب پریزاد شهر فراموشان را به کسانی که به مطالعه‌ی نمایشنامه و ادبیات نمایشی به‌ویژه مضامین عرفانی و اخلاقی علاقه‌مند هستند پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب پریزاد شهر فراموشان: دو نمایشنامه می‌خوانیم

پریزاد: پدر! زمان برآورده شدن نیاز اهالی شهر فرا رسید.
ماهان: چگونه؟
پریزاد: خواست پروردگارم بر این تعلق گرفته که بلای بی‌‌فرزندی را از اهالی شهر فراموشان بردارد.
ماهان: این مژده را به پیام‌رسانان خواهم داد.
پریزاد: پدر جان! اهالی شهر باید شکر کنند... به پیام‌رسانان بگو. آنان باید صبح و شام شکر کنند. چنان شکری که شایسته پروردگارشان باشد.
ماهان: خواهم گفت.
ماه‌بانو: آنان که همیشه شکر می‌کنند میوه دلم...
پریزاد: این شکر عطای پروردگار را برایشان حفظ می‌‌کند مادر.
ماه‌بانو: چشم بد از وجود دخترکم دور که این چنین داناست...

(پریزاد سر به زیر ‌‌انداخته سکوت می‌‌کند)