بله
«قدرت هوایی» و به‌بیان‌دیگر «قدرت هوافضایی» تا مادامی که انسان در این جهان فناوری زیست می‌کند و خواهان استفاده از هوا و فضا برای بهتر زیستن و در امنیت ماندن است، دارای اهمیت است. کتاب ماهیت قدرت هوایی حاصل تلاش چندساله‌ی سرتیپ خلبان دکتر نیک بخش حبیبی است که کار تحقیقی آن از سال 1385 شروع شده و مطالعات مرتبط با آن تاکنون در زمینه‌ی «شیوه‌های جنگ ناهمتراز» و «بررسی جنگ‌های هوایی» و با تدریس در دانشگاه هوایی و دفتر مطالعات راهبردی نیروی هوایی ادامه یافته است.
در بخشی از کتاب ماهیت قدرت هوایی می‌خوانیم
عصر هوانوردی در سال 1903 میلادی با ساخت اولین هواپیما توسط برادران رایت آغاز شد. پرواز هواپیمای با ساختمان و سطوح کنترل بسیار ساده و کمتر از یک دقیقه مداومت پروازی سرآغازی در ساخت هواپیما و شروعی برای پیدایش قدرتی در بعد سوم ارتفاع یا هوافضا محسوب گشت.
از آن به بعد بود که نظریه‌پردازان نظامی بر این عقیده بودند که طرح‌هایی به‌منظور استفاده بهینه از بعد سوم جنگ به کمک هواپیما برای ایجاد رعب و وحشت در دل دشمن تدارک دیده‌اند در همین راستا بود که پیشگامان قدرت هوایی در عرصه نیروی هوایی نظیر ژنرال دوهه ایتالیایی، راهبرد جنگ هوایی را در قرن بیستم برای اولین بار ارائه داد.
در اوایل قرن بیستم منادیان نیروی هوایی ازجمله دوهه (ایتالیا)، ترنچارد (انگلستان) و میچل (ایالات‌متحده) استدلال‌هایی درزمینه نقش تعیین کننده عملیات هوایی در جنگ و ضرورت استقلال نیروی هوایی مطرح کردند. دو کشور صنعتی عمده یعنی انگلستان و آلمان، قبل از سال 1940 اقدام به ایجاد نیروی هوایی مستقل کردند.
نیروی هوایی انگلیس به نیروی هوایی سلطنتی شهرت یافت و آلمان نیز نیروی هوایی خود را لوفت وافه نامید.
به‌طور رسمی نیروی هوایی آمریکا در سال 1947 تأسیس گردید. تا قبل از آن نیرویی به نام «نیروی هوایی» در آمریکا وجود نداشت. تنها چهار سال پس از اولین پرواز برادران رایت بود که سپاه هوایی در سال 1907 به‌عنوان بخش و زیرمجموعه‌ای از نیروی زمینی آمریکا تشکیل گردید که بعداً به قوای هواییِ نیروی زمینی ارتش آمریکا تبدیل گردید.
