کتاب سنگ‌های مهربانی

کتاب سنگ‌های مهربانی نوشته‌ی سونیکا الیز داستانی درباره‌ی مهربانی، عشق و دوستی است. در این کتاب، کلارا که تفریحش جمع کردن سنگ‌های زیباست، ناگهان و به طور اتفاقی با یک لاک‌پشت مواجه می‌شود و پا به ماجرایی می‌گذارد که به او درسی بزرگ و تاثیرگذار می‌دهد.

درباره‌ی کتاب سنگ‌های مهربانی

کتاب سنگ‌های مهربانی (Kindness Rockes) داستانی شگفت‌انگیز و آموزنده به قلم سونیکا الیز (Sonica Ellis) است که شخصیت اصلی آن دختر کوچک و زیبایی به نام کلارا است.

کلارا یک سرگرمی عجیب دارد. او مثل بقیه‌ی هم سن و سالانش چندان از توپ بازی و عروسک‌بازی و قایم‌باشک لذت نمی‌برد. او دوست دارد به طبیعت برود و سنگ‌ جمع کند. کمی عجیب و غیرقابل باور است اما کلارا به این قضیه اهمیتی نمی‌دهد. تا از او غافل می‌شوند او شروع می‌کند به سنگ جمع کردن.

امروز هم یکی از همان روزهاست که کلارا دوست دارد به تفریح مورد علاقه‌اش برسد. او به طبیعت می‌رود، در جایی در لابه‌لای درختان زانو می‌زند و بعد شروع می‌کند به جمع کردن سنگ‌هایی که از نظرش زیبا و زینتی هستند اما امروز یک اتفاق متفاوت در انتظار کلارا است. او به طور اتفاقی به یک لاک‌پشت بر‌می‌خورد و وارد ماجرایی جالب می‌شود. ماجرایی که به او درسی بزرگ می‌دهد؛ درس دوستی و مهربانی.

کتاب سنگ‌های مهربانی داستانی زیبا و آموزنده درباره‌ی مهربانی است. سونیکا الیز با زبان شیرین داستان به کودکان می‌آموزد که مفاهیمی مانند عشق و دلسوزی و مهربانی چه معنا و چه قدرت بی‌نظیری دارند و چطور می‌توان از چیزهای کوچک لذت برد و از آن‌ها الهام گرفت. این کتاب حاوی تصاویری زیبا و چشم‌نواز است که لذت مطالعه‌ی آن را برای کودکان دوچندان می‌کند.

کتاب سنگ‌های مهربانی به همت معصومه نفیسی به فارسی ترجمه شده و توسط انتشارات سیمای شرق به چاپ رسیده است.

کتاب سنگ‌های مهربانی برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای کودکان 4 تا 8 سال مناسب، جذاب و آموزنده خواهد بود.

در بخشی از کتاب سنگ‌های مهربانی می‌خوانیم

روزی شلدن لاک‌پشته، افسرده و دلتنگ، به آرامی به دورازه‌ی خانه‌ی کلارا نزدیک شد. شلدن غمگین، ناگهان سرش را بلند کرد و چشمش به سنگ‌های تزئین‌شده‌ی کلارا افتاد! آنچه را که می‌دید، باور نمی‌کرد! روی سنگی نوشته شده بود: «تو زیبایی!» و روی دیگر: «دوستت دارم!» و روی سنگ دیگر: «تو شگفت‌انگیزی!» با خواندن همه‌ی پیام‌ها، لبخند قشنگی بر لبانش نشست.

شلدن با بیشترین سرعتی که می‌توانست - که خیلی هم زیاد نبود - پیش بهترین دوستش، بِنی خرگوشه رفت و ماجرا را برایش تعریف کرد. بنی آن‌قدر هیجان‌زده شد که مِرلْ سنجابه را خبر کرد. مرل سنجابه به نیبِلز موشه گفت و نیبلز موشه به هری ارسو...، البته از یک فاصله‌ی مناسب و امن!