کتاب برایان، پسر نامرئی!

برایان تنهاست. کسی با او بازی نمی‌کند. این حس برای شما آشنا نیست؟ کتاب برایان، پسر نامرئی! اثر ترودی لودویگ داستانی کودکانه است که احساس منفیِ تنهایی یک کودک را بازگو می‌کند. کسی در مدرسه با برایان دوست نمی‌شود، هیچ‌کس با او بازی نمی‌کند و دیگران نمی‌خواهند برایان وارد تیم ورزشی آن‌ها شود. این پسر خیلی آرام و ساکت است و اصلاً انگار نامرئی شده! به نظر شما برایان باید چه کار کند تا کسی با او دوست شود؟

درباره‌ی کتاب برایان، پسر نامرئی!

شاید تصور کنید کتاب برایان، پسر نامرئی! (The Invisible Boy)، فقط یک کتاب داستان برای کودکان است و دیگر به درد ما که رسماً جوان و حتی میان‌سال محسوب می‌شویم، نمی‌خورد؛ اما حقیقت بسیار تلخ‌تر از این است. بسیاری از ما، تقریبا همه‌ی ما، هنوز نتوانسته‌ایم از حس طرد شدن از جمع و نادیده گرفته شدن عبور کنیم. ما هنوز هم همچون برایان که کودکی 6 یا نهایت 8 ساله است، مورد بی‌مهری و تبعیض قرار می‌گیریم و احساسمان هیچ تفاوتی با حس برایان ندارد.

برایان یک دانش‌آموز است، اما کسی در مدرسه با او بازی نمی‌کند. یکی از بچه‌ها با صدای بلند حرف می‌زند تا جلب توجه کند و دیگری آن‌قدر غرغرو و لجباز است که کسی نمی‌تواند او را نادیده بگیرد؛ اما برایان مانند هیچ‌کدام از آن‌ها نیست؛ او عملاً نامرئی است و بقیه او را نادیده می‌گیرند؛ به همین دلیل است که ترودی لودویگ (Trudy Ludwig)، قصه‌ی زندگی این پسرک را در داستان برایان، پسر نامرئی!، ترجمه‌ی معصومه نفیسی، برای ما تعریف می‌کند.

داستانی درباره تنهایی و طرد شدن کودکان

در کتاب برایان، پسر نامرئی!، یک نفر عاشق استخر خانه‌ی مدیسن شده است. دیگری تمام روز را با تاب‌ها و سرسره بازی کرده و فیونا هم خاطره تعریف کردن از این جشن را پایان نمی‌دهد. همه‌ی همکلاسی‌های برایان از این تولد خاطره دارند؛ همه به جز برایان؛ آخر او اصلاً به جشن تولد دعوت نشده بود. برایان هر روز تنها در سالن غذاخوری می‌نشیند و به حرف‌های هم‌کلاسی‌هایش گوش می‌دهد؛ زیرا برایان یک پسر نامرئی است که انگار اصلاً کسی او را نمی‌بیند.

در ساعت ورزش، هر کسی هم‌تیمی و یار خود را انتخاب می‌کند؛ تنها کسی که هیچ‌کس نمی‌خواهد با او بازی کند، برایان است. این پسرک تابه‌حال در حق هیچ‌کس بدی نکرده و همه را دوست دارد، اما انگار برای دیگران به اندازه‌ی کافی جالب و سرگرم‌کننده نیست.

ترودی لودویگ؛ روایت‌گر تجربه‌ی تنهایی در مدرسه

داستان برایان، پسر نامرئی! اثر ترودی لودویگ احساسات این پسرک را به ما نشان می‌دهد. برایان ناراحت و غمگین نیست؛ زیرا تابه‌حال وضعیت طردشدگی و تنهایی را تجربه نکرده که بخواهد غصه بخورد؛ اما غم ناشناخته‌ای در درون اوست؛ غمی شبیه به یک ابر سفید و طوسی که چیزی نمانده است به گریه تبدیل شود.

به نظر شما تا چه زمانی قرار است وضعیت برایان تا آخر عمر همین‌طور باقی بماند و مانند بسیاری از ما که بزرگ شده‌ایم، اما همچنان تنها هستیم، نامرئی باشد؟ خوشبختانه ترودی لودویگ نمی‌خواهد برایان به یک پسر همیشه غمگین و تنها تبدیل شود؛ او فقط به یک دوست نیاز دارد و شما نیز با خرید کتاب برایان، پسر نامرئی! انتشارات سیمای شرق، می‌توانید دوست خوب او شوید.

کتاب برایان، پسر نامرئی! برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید با یکی از کتاب‌های مهارت‌های زندگی کودکان آشنا شوید که حس طردشدگی و تنهایی را برای کودک شما شرح دهد.
• به دنبال یک کتاب برای کودکان 6 تا 8 ساله هستید و می‌خواهید تا به ایشان بیاموزید هنگام مواجه شدن با دردهایی همچون تحقیر شدن، باید چه کار کنند.
• در دوران کودکی، احساس تنهایی و دوست نداشته شدن را تجربه کرده‌اید و حالا برای اینکه فرزندتان، به این حس دچار نشود، می‌خواهید یک کتاب کودک درباره تنهایی را به او هدیه دهید.

در بخشی از کتاب برایان، پسر نامرئی! می‌خوانیم

نِیتن با چیزی که خانم کارلوتی به آن می‌گوید «کنترل صدا» مشکل دارد.
او با همان صدای بلندی که بیرونِ کلاس حرف می‌زند، داخلِ کلاس هم صحبت می‌کند.
سوفی هم وقتی چیزی به دلخواهش پیش نمی‌رود، زار می‌زند و غُرغُر می‌کند.
نِیتِن و سوفی تمام وقت کلاس را می‌گیرند.
اما برایان نه!