کتاب رواداری در تاریخ فرهنگی ایران - جلد اول: تاریخ پیش و پس از اسلام

کتاب رواداری در تاریخ فرهنگی ایران - جلد اول تلاشی است برای بررسی جایگاه مدارا و تساهل در فرهنگ و ادب کشورمان که به کوشش احد قربانی دهناری تالیف شده است. این اثر خواندنی با جستجو در اشعار و داستانی‌های فارسی، روحیه انسان دوستی و آزادمنش ایرانیان را به نمایش می‌گذارد و ما را با جنبه‌هایی کمتر شناخته شده از این تمدن کهن آشنا می‌کند.

درباره کتاب رواداری در تاریخ فرهنگی ایران - جلد اول

قبل از پیدایش کشورهای معاصر، دنیا از چند تمدن تشکیل شده بود که چین، روم و ایران بزرگ‌ترین آن‌ها بودند. هر کدام از این سرزمین‌ها دارای دانش و گنجینه‌ای از ادبیات و هنر بودند که نسل به نسل، به آیندگان منتقل شده و جهانی که امروز می‌شناسیم را شکل دادند. اما احد قربانی دهناری، نویسنده کتاب رواداری در تاریخ فرهنگی ایران معتقد است که گذشتگان ما، جایگاه متفاوتی در ساخت تمدن بشری داشتند. زمانی که بقیه تمدن‌ها در راه گسترش مرزهای خود فجایعی بزرگ در تاریخ ثبت کردند، شاهانی مانند کوروش به سرزمین‌های مغلوب اجازه می‌داند تا با دین، سنت و عرف خودشان زندگی کنند. آزادسازی یهودیان بابل تنها یک نمونه از تفکر رواداری و آزادمنشانه ایرانیان باستان است که در تاریخ باستان، همانندی برای آن وجود ندارد.

این نگاه انسانی به دوره‌ای خاص محدود نیست. با وجود گذشتن سلسله‌ها و به قدرت رسیدن پادشاهان جدید، فرهنگ تسامح و مدارا همچنان ادامه یافت و پای خود را به ادبیات فارسی باز کرد. رواداری در تاریخ فرهنگی ایران، با هدف مرور و بررسی داستان‌ها و اشعار هنرمدان ایرانی نوشته شده و با نگاهی ریزبینانه، جنبه‌هایی پنهان از ادبیات را به ما نشان می‌دهد که احتمالا بسیاری از ما تا امروز متوجه آن‌ها نشده بودیم. این کتاب ارزشمند با نگاهی نو به آثار ادبی کشورمان دارد و مطالعه آن تجربه جالب و آموزنده‌ای برای شما به ارمغان می‌آورد.

کتاب رواداری در تاریخ فرهنگی ایران - جلد اول مناسب چه کسانی است؟

مطالعه این اثر به تمام علاقه‌مندان به ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب رواداری در تاریخ فرهنگی ایران - جلد اول می‌خوانیم

علم در سدۀ میانه با فلسفه مرز گذرناپذیر ندارد. دانشمندان فیلسوف و فیلسوفان دانشمند هستند. اندیشمندان ایرانی همیشه به مسائل جامعه حساس بودند و دربارۀ آن نظر می‌دادند و گاه برخی از آن‌ها حتی در سیاست و ساختن جامعه شرکت فعال داشتند. نیل به جامعه‌ای روادار که اصلی‌ترین شرط شکوفایی علم و دانش است، دغدغۀ بسیاری از دانشمندان ایران بود.

فیلسوفان و اندیشمندان ایران، عمدتاً زیر شمشیر داموکلس تهمت به کفر و زنداقه قرار داشتند و مجبور به تظاهر شدید به دینداری در کردار، گفتار و نوشتار بودند. چالش نظری مشائیون، اشراقیون، عرفا و متکلمین، صرف‌نظر از برخی تهمت‌زنی‌ها، یکی را منابع مهم نیل به حقیقت و راهگشای گفت‌وگو به‌جای توسل به قهر است.