کتاب تفسیر سوره مبارکه نوح

سوره نوح یکی از سوره‌های آسمانی کلام الله مجید است که حمیدرضا ارباب سلیمانی در کتاب تفسیر سوره مبارکه نوح تفسیر مفصلی بر آن داشته و نکات و حکمت‌های الهی آن را برای خوانندگان آشکار کرده است.

درباره‌ی کتاب تفسیر سوره مبارکه نوح

هر کدام از آیات و سوره‌های قرآن کریم دربردارنده نکات ارزشمند و نورانی هستند که با تدبر در آن‌ها می‌توانیم حق و باطل را از یکدیگر تشخیص دهیم. به همین دلیل این کتاب آسمانی معجزه جاودان اسلام و پیامبر (ص) است و همواره راه مومنان را روشن می‌گرداند.

تمسک به قرآن خیر و برکت را در زندگی زیاد می‌کند و بی‌اعتنایی به آن گمراهی و سرگشتگی را به همراه خواهد داشت. در این سال‌ها تلاش‌های زیادی در راستای مأنوس کردن جوانان و علاقمندان به این کلام نورانی انجام شده است و تلاش بر این بوده تا تفاسیر ساده و مختصری از قرآن ارائه شود تا همه‌ی مخاطبان بتوانند از آن بهره‌مند گردند.

انتشار کتاب تفسیر سوره مبارکه نوح نتیجه همین تلاش‌هاست که توسط حجت‌ السلام و المسلمین حمیدرضا ارباب سلیمانی به ثمر نشسته است. این کتاب به طور مشخص به تفسیر سوره نوح می‌پردازد و شرح جذابی از این سوره را در اختیار متفکران علوم قرآنی و همه مسلمانان قرار می‌دهد.

خواندن کتاب تفسیر سوره مبارکه نوح را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

پژوهندگان متون قرآنی و همه کسانی که به تدبر در آیات و نکات قرآن علاقه دارند، از این کتاب بهره‌مند خواهند شد.

بخشی از کتاب تفسیر سوره مبارکه نوح

وقتی حضرت نوح برای هدایت قومش نزدیک هزار سال تلاش نمود و دعوت او جز گروه اندکی را از منجلاب کفر و بت پرستی و گمراهی نجات نداد و سرانجام آن پیامبر بزرگ از هدایت آن‌ها مأیوس شد، رو به درگاه خدا آورد و در حق آن‌ها نفرین کرد.

آیات مورد بحث ادامه‌ی سخنان آن حضرت است، می‌فرماید: خداوندا، پروردگارا! احدی از کافران را روی زمین زنده مگذار. «رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا» «دَیَّار» از ماده‌ی «دار» به‌معنی کسی است که در خانه‌ای ساکن می‌شود و در آن زندگی می‌کند.

از این‌که حضرت نوح می‌فرماید: احدی از کافران را روی زمین زنده مگذار، استفاده می‌شود که هم دعوت آن حضرت جهانی بوده و هم طوفان و عذابی که بر قوم او نازل شد.

این معنا از آیه 44 سوره هود نیز استفاده می‌شود آن جا که می‌فرماید: «وَقِیلَ یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءکِ...» ‌ای زمین! آبهای خود را فرو بر، که کلمه‌ی «أَرْض» به‌طور مطلق ذکر شده است.

علاوه بر اینها این مطلب که نوح از حیوانات روی زمین نمونه‌هایی با خود برداشت، نیز مؤید جهانی بودن طوفان است. به هرحال چه دعوت حضرت نوح و طوفان نوح جهانی باشد، چه منطقه‌ای، هدف قرآن از بیان این سرگذشت عبرت‌انگیز، بیان نکته‌های تربیتی مهمی است که در آن نهفته است و باید مورد دقت و توجه هر خواننده‌ای قرار گیرد.

در آیه‌ی بعد، حضرت نوح برای نفرین خود استدلال می‌آورد و می‌فرماید: «إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا» زیرا اگر آن‌ها را واگذاری، بندگان تو را گمراه می‌کنند و جز نسلی فاجر و کافر بوجود نمی‌آورند. «فَاجِر» به‌معنی کسی است که گناه زشت و شنیعی مرتکب می‌شود و «کَفَّار» مبالغه در کفر است؛ یکی مربوط به جنبه عملی و دیگری اعتقادی است.