بله
مریم دستغیب پارسا در کتاب نگره در آثار معماران معاصر ایران به گردآوری مجموعه‌ای از مقالات معماری پیرامون نظریه‌ها و روش‌های طراحی معماران معاصر ایران پرداخته است. در مجموعه‌ی حاضر، فرایند طراحی و چگونگی ساخت ایده‌های معماری مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.
درباره‌ی کتاب نگره در آثار معماران معاصر ایران
دغدغه‌ی اصلی نویسندگان این مجموعه مقالات، توضیح روش‌های طراحی معماران و ارزیابی بهتر مفاهیم مورد استفاده در فرایند طراحی معماری بوده و بر همین اساس، در کتاب حاضر آثار چهارده معمار معاصر ایران مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.
در پژوهش‌های موجود در کتاب نگره در آثار معماران معاصر ایران که مریم دستغیب پارسا گردآوری آن را بر عهده داشته، پس از معرفی هر معمار، تعدادی از آثار برگزیده‌ی او در چارچوب نظریات موجود در روش‌های طراحی، تحلیل می‌شود.
در این مقالات روش‌های توصیفی و کیفی مورد استفاده قرار گرفته و گردآوری اطلاعات به دو روش کتابخانه‌ای و مصاحبه با معماران انجام شده است. از جمله ویژگی‌های برجسته‌ی کتاب آوردن شیوه‌های مورد استفادەی هریک از معماران در قالب جدول‌های تحلیلی است.
کتاب نگره در آثار معماران معاصر ایران حاصل پژوهش دانشجویان کارشناسی ارشد مؤسسه‌ی آموزش عالی آپادانا شیراز و دانشگاه آزاد واحد مرودشت است که انتشارات شهرسازی آن را در اختیار علاقمندان به این حوزه قرار داده.
کتاب نگره در آثار معماران معاصر ایران مناسب چه کسانی است؟
دانشجویان رشته‌ی معماری، خصوصاً کسانی که به دنبال منبعی تکمیلی برای واحد درسی نظریه‌ها و روش‌های طراحی هستند، می‌توانند از مطالب علمی این کتاب استفاده کنند.
در بخشی از کتاب نگره در آثار معماران معاصر ایران می‌خوانیم
بررسی آثار مهدی‌زاده، بیانگر آن است که علاوه بر تنوع در آثار ایشان، نظریه‌ها و روش‌های طراحی متفاوتی وجود دارد و معمار، سعی بر این دارد که برخلاف جو حاکم بر معماری معاصر ایران، ایده‌های نوین و سبک خاص خود را ارائه دهد؛ به بیانی می‌توان این‌گونه بیان کرد که سبکی که ایشان دنبال می‌کند، امضاء خاص خود است و هر اثری را تنها با خود آن اثر می‌توان مقایسه کرد که این امر، بیانگر خاص بودن آثار ایشان است. یافته‌های تحقیر پژوهش حاضر، مصداق گفته‌ی ایشان است که گفته‌اند: «امروزه در دنیای معماری، دیگر سبکی وجود ندارد و شخصیت هر اثر معماری، وابسته به معمار، بستر و جغرافیای آن معماری است. بهتر بگویم معماری من، معماری مهدی‌زاده است.»
در بررسی نظریه‌های به‌‌کارگرفته‌شده در روش طراحی مهدی‌زاده، بعضاً ویژگی‌های مشترکی وجود دارند (مانند: طراحی با هدف پاسخ‌گویی به اقلیم و نیازهای مردمان آن منطقه، داشتن ایده‌های نو از هم‌خوانی و هماهنگی طرح با بستر و محیط، طراحی بر اساس پلان و نقشه‌های معماری)، که در جهت هماهنگی با نیازهای روز، تلاش در نمایش چهرەی نوینی از معماری ایران، تعریف خاص از انسان در مرز معماری و شهر و در نظر گرفتن دو رفتار متفاوت فضای خصوصی و عمومی در طراحی، شکل گرفته است. جدول پنج، انگاره‌های طراحی استخراج‌شده در سه پروژەی مورد تحلیل قرار گرفتە‌ی فرشاد مهدی‌زاده را نشان می‌دهد.
