کتاب طرح هندسی خطوط ریلی در آیین نامه‌های بین المللی

کتاب طرح هندسی خطوط ریلی در آیین نامه‌های بین المللی نوشته‌ی امین روستارفیع، فاطمه محرمی زارع و فرناز یزدی، پس از معرفی اجمالی استانداردها و آیین‌نامه‌های مختلف در دنیا، به زبانی ساده به معرفی پارامترهای هندسی خطوط راه آهن، ضوابط و محدودیت‌های آیین‌نامه و استانداردهای بین المللی طرح هندسی خطوط ریلی می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب طرح هندسی خطوط ریلی در آیین نامه‌های بین المللی:

با گسترش علم و تکنولوژی و افزایش تقاضا در میان جوامع مختلف بشری، تمایل برای دستیابی به سرعت و ظرفیت بالا در سیستم‌های حمل‌ونقل مختلف مورد توجه قرار گرفته است. از میان سیستم‌های حمل و نقل (حمل و نقل هوایی، ریلی، دریایی، جاده‌ای و لوله‌ای)، سیستم حمل و نقل ریلی از طرف دولت‌ها مورد توجه خاصی قرار گرفته است.

از دلایل تمایز این سیستم با سایر سیستم‌ها، می‌توان به توانایی دستیابی به سرعت‌های بالا، اقتصادی بودن هزینه جابجایی بار و مسافر، آلودگی زیست محیطی کم نسبت به سایر سیستم‌های حمل و نقل، ظرفیت بالای حمل بار و مسافر، ایمنی مطلوب، کاهش زمان سفر و حرکت منظم اشاره کرد. صرف نظر از جنبه‌های مثبت حمل و نقل ریلی، در صورت مناسب نبودن شرایط هندسی مسیر (خطوط ریلی) ایمنی و راحتی سیر ناوگان (قطار) تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

یکی از مهم‌ترین مسائل مربوط به ایمنی خطوط ریلی، بحث خروج از خط ناوگان است. خروج از خط ناوگان زمانی رخ می‌دهد که مسیر یا به عبارت بهتر خطوط ریلی از کیفیت مناسبی برخوردار نباشد که به دنبال خود خسارات مالی و جانی جبران ناپذیری به همراه خواهد داشت، لذا با
داشتن دانش مناسب و آشنایی کامل با مباحث مربوط به نکات طراحی ارائه شده در استانداردهای معتبر دنیا، می‌توان به نکات مناسب طراحی برای خطوط موجود در کشور، و نیز در جهت ارتقاء خطوط موجود به خطوط با سرعت‌های بالا دست یافت.

امین روستارفیع، فاطمه محرمی زارع و فرناز یزدی در کتاب طرح هندسی خطوط ریلی در آیین نامه‌های بین المللی تلاش داشته‌اند تا با بیانی روان و ساده، به بحث‌های مربوط به طراحی هندسی خطوط بپردازند.

در بخشی از کتاب طرح هندسی خطوط ریلی در آیین نامه‌های بین المللی می‌خوانیم:

انجمن مهندسی راه آهن آمریکا 2 (AREA)

به پیشنهاد مجله «عصر راه آهن» و با هدف ایجاد مجمعی به منظور مطالعه و توسعه روش‌های مناسب به منظور احداث شبکه راه آهن شمال آمریکا با عرض خط استاندارد، همایشی در تاریخ 21 اکتبر سال 1898 میلادی در ایالت شیکاگو برگزار گردید. برگزاری این همایش منجر شد تا یک سال بعد (سال 1899 میلادی) در ایالت بوفالو در نیویورک، همایش دیگری به منظور به تصویب رساندن اساس نامه از پیش تنظیم شده‌ای جهت تأسیس یک سازمان دائمی با عنوان «انجمن مهندسی و نگهداری و تعمیر راه آهن آمریکا» که بعدها به «انجمن مهندسی راه آهن آمریکا» تغییر نام داد، برگزار گردد. این انجمن از زمان تأسیس، کار خود را در قالب پنج کمیته فنی مشتمل بر کمیته ریل، تراورس، خط، سازه و ایستگاه‌ها و پایانه‌ها که هم اکنون نیز به فعالیت خود ادامه می‌دهند، آغاز نمود و در سال 1905 میلادی، نخستین دستورالعمل خود را در زمینه فعالیت‌های پیشنهادی در راه آهن منتشر ساخت.

انجمن متخصصین راه و نگهداری خطوط 1 (RMWA)

این انجمن که نسبت به دو انجمن قبلی از قدمت بیشتری برخوردار است، در سال 1883 میلادی و با 11 عضو کار خود را آغاز نمود. هدف از تشکیل این انجمن فراهم آوردن امکان ملاقات متخصصین نگهداری با یکدیگر و بحث و تبادل نظر در خصوص رفع مشکلات پیش رو بود.