کتاب کارآگاه نلی 6: اشباح در قصر لوولوندا

کتاب کارآگاه نلی 6: اشباح در قصر لوولوندا به قلم مارتین ویدمارک، دنباله‌ی داستان ماجراجویانه‌ی کارآگاه نلی را به تصویر می‌کشد. در این داستان اشباح قصر لوولوندا در حال ناپدید شدن هستند. به همین دلیل استاد دانشکده‌ی هیولا نامه‌ای برای نلی می‌فرستد تا او بوسیلۀ دستگاه جهت‌یابی خود معمای این اشباح را حل کند اما این ماجراها نلی را وارد اتفاقاتی ترسناک و پیچیده می‌کند...

درباره‌ی مجموعه کارآگاه نلی:

شخصیت اصلی این مجموعه‌ی جذاب و پرهیجان دختری به نام نلی راپ است که با کنجکاوی و جسارت همیشه دنبال ماجراجویی است. او و سگش (لندن) در هر داستان به ماموریت کارآگاهی جدیدی می‌روند. این تیم دو نفره‌ی جسور در این ماموریت‌های غیرقابل پیش‌بینی با پیچیدگی‌ها و رازهایی درباره‌ی هیولاها و اشباح مواجه می‌شوند که باید از آن‌ها سردربیاورند و پاسخ معماهایشان را پیدا کنند.

مجموعه‌ی کارآگاه نلی (Monsteragentin Nelly Rapp) شش جلد دارد و در هر داستان شخصیت‌هایی جدیدی به قصه اضافه می‌شوند که ماجراها را پیچیده‌تر و البته جذاب‌تر می‌کنند. مارتین ویدمارک نویسنده‌ی مشهور کودک و نوجوان، در این مجموعه‌ی پرطرفدار داستان‌هایی پرکشش را به تصویر کشیده که مورد علاقه‌ی بسیاری از کودکان و نوجوانان است. تصویرسازی داستان‌های کارآگاه نلی نیز جذابیت خودش را دارد و به خوبی مکمل ماجراهای هر داستان است.

کتاب کارآگاه نلی 6: اشباح در قصر لوولوندا مناسب چه کسانی است؟

کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌های ماجراجویانه و مهیج از خواندن کتاب شباح در قصر لولولوندا (De vita fruarna pa Lovlunda slott) لذت خواهند برد.

با مارتین ویدمارک بیشتر آشنا شویم:

وی نویسنده‌ی سوئدی کودک و نوجوان است. ویدمارک در اوایل دهه هشتاد به استکهلم مهاجرت کرد و از همان زمان به نوشتن شعر و داستان برای کودکان پرداخت. تجربه‌ی سال‌ها دبیری و تدریس، بسیار به مارتین ویدمارک (Martin Widmark) در شناخت ذهنیت کودکان، و نوشتن داستان‌هایی مطابق با سلیقه‌ی آن‌ها کمک کرده است. برخی از آثار او عبارتند از: «ماجرای سیرک، ماجرای فوتبال، ماجرای الماس.»

در بخشی از کتاب کارآگاه نلی 6: اشباح در قصر لوولوندا می‌خوانیم:

بالاخره به این نتیجه رسیدم که زیر این اتاق، باید زیرزمینی وجود داشته باشد و توی این زیرزمین باید چیزی باشد که دستگاه جهت‌یاب عموهانیبال به آن حساسیت نشان می‌داد! فرش بزرگ کتابخانه را کنار کشیدم، اما کف اتاق هیچ راهی برای رفتن نداشت. به دیوارها کوبیدم، پشت تمام قاب عکس‌ها را نگاه کردم و تمام صندلی‌ها و مبل‌ها را جا‌به‌جا کردم. حتی تعدادی از کتاب‌ها را از توی قفسه‌ها بیرون آوردم و پشتشان را نگاه کردم. اما غیر از گرد و خاک و پشه و مگس خشک‌شده چیز دیگری پیدا نکردم. هیچ‌جا در، یا دریچه‌ای نبود که به زیرزمین راه داشته باشد.

آهی کشیدم و گفتم: «وای خدای من! اینجا باید یک دری به زیرزمین داشته باشد.» لندن با چشم‌های خسته‌اش نگاهی به من کرد. می‌خواست با نگاهش بگوید، بس کن، من باید بخوابم.

به شوالیه نگاه کردم که گوشۀ اتاق ایستاده بود و گفتم: «حداقل تو به من کمک کن.» به طرفش رفتم و دستی به لباس سرد و آهنی شوالیه کشیدم. شوالیه یکی از دست‌هایش را با دستکشی آهنی به طرف جلو دراز کرده بود. انگار می‌خواست با کسی دست بدهد.