کتاب کارآگاه نلی 4: جادوگران وقت

جادوگرانی بدجنس که شهر را به هم ریخته‌اند! کتاب کارآگاه نلی 4: جادوگران وقت به قلم مارتین ویدمارک، داستان هیجان‌انگیز دیگری از ماجراجویی‌های خطرناک کارآگاه نلی را به تصویر می‌کشد. در این قصه جادوگران بدذاتی به شهر حمله می‌کنند. آن‌ها وقت صرفه‌جویی شده مردم را دزدیده و آن‌ها را به قیمتی گران می‌فروشند. حالا کارآگاه نلی باید هر طور که شده این جادوگرها را پیدا کند و نقشه‌ی آن‌ها را خنثی کند. به نظر شما او موفق خواهد شد؟

درباره‌ی مجموعه کارآگاه نلی:

شخصیت اصلی این مجموعه‌ی جذاب و پرهیجان دختری به نام نلی راپ است که با کنجکاوی و جسارت همیشه دنبال ماجراجویی است. او و سگش (لندن) در هر داستان به ماموریت کارآگاهی جدیدی می‌روند. این تیم دو نفره‌ی جسور در این ماموریت‌های غیرقابل پیش‌بینی با پیچیدگی‌ها و رازهایی درباره‌ی هیولاها و اشباح مواجه می‌شوند که باید از آن‌ها سردربیاورند و پاسخ معماهایشان را پیدا کنند.

مجموعه‌ی کارآگاه نلی (Monsteragentin Nelly Rapp) شش جلد دارد و در هر داستان شخصیت‌هایی جدیدی به قصه اضافه می‌شوند که ماجراها را پیچیده‌تر و البته جذاب‌تر می‌کنند. مارتین ویدمارک نویسنده‌ی مشهور کودک و نوجوان، در این مجموعه‌ی پرطرفدار داستان‌هایی پرکشش را به تصویر کشیده که مورد علاقه‌ی بسیاری از کودکان و نوجوانان است. تصویرسازی داستان‌های کارآگاه نلی نیز جذابیت خودش را دارد و به خوبی مکمل ماجراهای هر داستان است.

کتاب کارآگاه نلی 4: جادوگران وقت مناسب چه کسانی است؟

کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌های ماجراجویانه و مهیج از خواندن کتاب جادوگران وقت (Trollkarlarna fran Wittenberg) لذت خواهند برد.

با مارتین ویدمارک بیشتر آشنا شویم:

وی نویسنده‌ی سوئدی کودک و نوجوان است. ویدمارک در اوایل دهه هشتاد به استکهلم مهاجرت کرد و از همان زمان به نوشتن شعر و داستان برای کودکان پرداخت. تجربه‌ی سال‌ها دبیری و تدریس، بسیار به مارتین ویدمارک (Martin Widmark) در شناخت ذهنیت کودکان، و نوشتن داستان‌هایی مطابق با سلیقه‌ی آن‌ها کمک کرده است. برخی از آثار او عبارتند از: «ماجرای سیرک، ماجرای فوتبال، ماجرای الماس.»

در بخشی از کتاب کارآگاه نلی 4: جادوگران وقتا می‌خوانیم:

توی راهرو، داخل یکی از کمدها، کوله‌پشتی سبزرنگ مادر را هم پیدا کردم. وقتی نگاه دقیق‌تری به کوله‌پشتی انداختم متوجه شدم دقیقاً شبیه کوله‌پشتی گونتر است. حالا احتیاج به چیزی داشتم که بتوانم آن را توی کوله‌پشتی بگذارم، در غیر این صورت نقشه‌ام به مشکل برمی‌خورد. بالاخره هم چیز دیگری جز دفترچه تلفن پیدا نکردم.

موقع باز کردن درِ کوله‌پشتی، با مشکل دیگری روبه‌رو شدم، چون یکی از سگک‌هایش لِم مخصوصی داشت و باز نمی‌شد. فقط مادر می‌دانست که چطور می‌شود درِ این کوله‌پشتی را باز کرد. حسابی هُول شده بودم و حالت عصبی بهم دست داده بود.

یادم آمد که مادر گفته بود، سگک را باید از پشت فشار بدهی و همزمان بندش را به طرف بالا بکشی.

موفق شدم!

دفترچۀ تلفن را توی کوله‌پشتی انداختم و بعد از خداحافظی کوتاه با لندن، از خانه بیرون آمدم. لندن اصلاً متوجه خداحافظی من نشد، چون پشت در دراز کشیده و خوابش برده بود.

محوطۀ جلو شهرداری پر از آدم بود، امّا شور و هیجان جشن در مردم دیده نمی‌شد. آن‌ها در گروه‌های کوچک، کنار هم ایستاده بودند و مرتب به ساعت‌های مچی‌شان نگاه می‌کردند.