کتاب رازهای ناگفته از نقاشی قهوه‌ خانه‌ای

در دل طرح‌های مسکوتِ نقش بسته بر دیوار قهوه خانه‌های ایرانی، رازهایی به قدمت تاریخِ فرهنگ و هنر ایران نقش بسته است. ابوالفضل طاهریان ریزی در کتاب رازهای ناگفته از نقاشی قهوه‌ خانه‌ای گوشه‌ای از این اسرار را بر ما نمایان می‌کند تا این نقاشی‌ها را بعد از سالیان سال به سخن درآورد.

درباره کتاب رازهای ناگفته از نقاشی قهوه‌خانه‌ای:

نقاشی قهوه‌خانه‌ای از هنرهای کاملا اصیل ایرانی‌ست که به دست مردمان پاک‌نهاد و عاشق حفظ و نگهداری شده است. این افراد که غالبا از مردم کم بضاعت جامعه آن دوران بودند، سرمایه‌ای جز عشق به وطن و نگهداشت داستان‌های کهن ایرانی در دل نداشتند. چه بسا که اگر آن‌ها نبودند، قسمت زیادی از حماسه‌ها زیر سم اسبان و تاخت و تاز دشمنان نابود گشته بود.

ثمره تلاش نقاشان و نقالان در جهت پاسداری از فرهنگ و زبان ایرانی بوده است. ابولفضل طاهریان ریزی به پیروی از گذشتگان در کتاب رازهای ناگفته از نقاشی قهوه خانه‌ای در پاسداشت این هنر که سری در حماسه و دستی در مذهب دارد، کوشش فراوان نموده تا این هنر ناب را برای آیندگان زنده نگه دارد و آداب برگزاری آن را به ثبت برساند.

این کتاب می‌تواند برای علاقمندان به هنر، دوستداران ادبیات و زبان فارسی، تعزیه‌خوانان و هیات‌های مذهبی الهام‌بخش و تاثیرگذار باشد. به امید اینکه این هنر مهجور بار دیگر به عرصه نمایش و دیده شدن راه پیدا کند یا حتی نسخه‌ای به روز شده آن با شمایلی امروزی اما متاثر از همان هنر، به اجرا درآید.

کتاب رازهای ناگفته از نقاشی قهوه‌خانه‌ای را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم:

این کتاب به علاقمندان فرهنگ و هنر پیشنهاد می‌شود. پژوهشگران حوزه‌های تاریخی نیز از این کتاب اطلاعات خوبی به دست می‌آورند.

در بخشی از کتاب رازهای ناگفته از نقاشی قهوه‌خانه‌ای می‌خوانیم:

نقاشی قهوه‌ خانه‌ای را می‌توان ویترینی متأثر از عرفان در فرهنگ و هنر ایران در عرصه‌های مختلف دانست. از معرفی سنن و غذاهای ایرانی در طول دوره‌های مختلف ایران تا جوشش زندگی مردم ساده‌دل که در زیر آسمان خدا زندگی می‌کنند.

از معرفی ورزش باستانی ایرانی‌ها تا به تصویر کشیدن صحنه‌های پرسوز صحرای کربلا، از به تصویر کشیدن هنر معماری و هنر موسیقی، تا مهربانی‌ها و مهمان‌نوازی‌های مردم، از نگاه عاشقانه به معشوق، تا رسم عاشقی، از صداقت و پاکی و مظلومیت در پرده رستم و سهراب‌ها تا معصومیت در پردۀ سیاوش، از فتوت و جوانمردی در پرده‌های رستم تا بوی عطر تنباکو و صدای قل‌قل قلیان‌ها، و...

پرده‌های نقاشی را می‌توان پیام‌برهای بی‌ادعایی دانست که هزاران حرف ناگفته را از نسل‌های دل‌سوخته ایرانی به سمع علاقه‌مندان می‌رساندند. چه عشق‌هایی که در این پرده‌ها نقش می‌بست و چه دلیرهایی که از این بوم‌ها نشأت‌می‌گرفت و چه وطن‌پرستی‌هایی در سایۀ این نقش‌ها در انقلاب مشروطه انعکاس یافت. راستی اگر بخواهیم صورتی برای نقاشی قهوه‌ خانه‌ای در ذهن تصویر کنیم آن تصویر چیزی جز عشق و عشق و عشق نیست.

یکی از بزرگترین اساتید نقاشی قهوه‌ خانه‌ای بی‌شک استاد قوللر آقاسی بود. او فرزند استاد علیرضا قوللر آغاسی از هنرمندان کاشی‌ساز بود. به مرور حسین از پدر این هنر را فرا گرفت و نقش‌های زیادی را بر سینۀ کاشی کشید...