کتاب از خاک تا خون: زندگینامه هفت تن از شهدای جنگ تحمیلی

کتاب از خاک تا خون نوشته‌ی محمدرضا فولادی، به بیان زندگی و سرگذشت هفت تن از فرماندهان شهیدِ والامقام و بزرگ دفاع مقدس می‌پردازد و خاطرات برخی از دوستانشان از دوستی و مراوده با آن‌ها را روایت می‌کند.

درباره‌ی کتاب از خاک تا خون:

در طی هشت سال جنگ تحمیلی، رزمندگان فراوانی در همه رسته‌ها، در ارتش، سپاه، ژاندارمری و بسیج وارد جنگ مستقیم و غیرمستقیم با دشمن شده و هر کدام به‌نوبه خویش اثری خاص با خاطراتی خاص از خود به جای گذاشتند و درنهایت جنگ را در مرداد 1367 به پایان بردند.

این هشت سال فرصتی فراهم کرد تا بین نیروهای مسلح انسجام و اتحادی شکل بگیرد و همه توان و همت آن‌ها در کنار نیروهای داوطلب مردمی در جهت بیرون راندن ارتش عراق و انهدام ماشین جنگی دشمن که از حمایت شرق و غرب برخوردار بود، متمرکز شود.

در این میان تأثیر فرماندهان در عملیات‌های موفق و همچنین طرح‌ریزی و هدایت عملیات گوناگون غیرقابل انکار است. بخش عمده‌ای از موفقیت‌های جنگ تحمیلی حاکی از ابتکار عمل و تدبیر فرماندهان است.

فرماندهان و طراحان عملیات‌ها، رزمندگانی که بخشی از سال‌های عمرشان را در میدان نبرد گذرانده‌اند و مردم عادی و ساکنین شهرهای جنگ‌زده که ازیک‌طرف قربانیان اصلی و از طرف دیگر شاهدان بی‌واسطه حقایق به شمار می‌آیند؛ به‌هرحال توجه به ثبت خاطرات و اندوخته‌های هریک از این افراد مانند پیدا کردن بخشی از یک تابلوی هزار تکه بزرگ است که پس از کامل شدن می‌تواند تصویری بی‌نقص از یک واقعه خاص و ماندگار تاریخی را نمایش دهد.

کتاب حاضر به زندگینامه و خاطراتی از 7 تن از فرماندهان ارتش اختصاص دارد که هر کدام نه تنها از جنبه‌های نظامی بلکه از ابعاد اخلاقی و شخصی، الگویی برای جوانان به شمار می روند. در این اثر به فرازهایی از ابعاد مدیریتی، نظامی و شخصیتی آنان اشاره شده است.

کتاب از خاک تا خون برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به مطالعه‌ی زندگی‌نامه‌ی شهیدان علاقه‌مند هستید، کتاب از خاک تا خون برای شماست.

در بخشی از کتاب از خاک تا خون می‌خوانیم:

او باشگاه ورزشی خود را تبدیل به کلاس درس کرد و در آن جا برای بچه‌های بی‌بضاعت محل، کلاس درس دایر نمود. او با زیلو و چند قالیچه‌ی کوچک، کف اتاق را فرش کرد؛ تخته‌سیاهی تهیه و به دیوار نصب نمود‌.

در این کلاس از دانش‌آموزان کلاس اول تا ششم ابتدایی ثبت‌نام به عمل می‌آورد‌. برنامه‌ی آموزشی تدریس را تنظیم و سپس بچه‌ها را دسته‌بندی و تقسیم کرد. بر اساس این برنامه هر دانش‌آموز سه روز در هفته در کلاس‌های درس شرکت می‌کرد و برادرم به تدریس مشغول می‌شد. این کلاس‌ها رایگان بود و منصور از اینکه توانسته بود کاری برای بچه‌های محل انجام بدهد، بسیار خوشحال بود و از تدریس به آن‌ها لذت می‌برد.

مدرک دیپلم را با موفقیت از دبیرستان نظام دریافت کرد و سپس وارد دانشکده‌ی افسری شد. او از دانشجویان مستعد، فعال و باهوش بود و از جنبه‌ی روحیات نظامی دارای ویژگی‌های برجسته‌ای بود، به‌طوری‌که پس از اتمام تحصیلات دانشکده‌ی افسری و گذراندن دوره‌ی مقدماتی در شیراز به نیروی مخصوص انتقال یافت و به‌عنوان یکی از افسران تکاور مشغول به خدمت شد.

در سال 1343 به آمریکا اعزام شد و دوره‌ی رنجر و آموزش‌های ویژه در شرایط سخت و طاقت‌فرسا را در آن کشور طی کرد. یک سال بعد، پس از اتمام دوره‌های مذکور به ایران مراجعت و ازدواج کرد. پس از تولد اولین فرزندش (محمدپاشا) به انگلستان اعزام شد تا دوره‌ی تکاوری را نیز در آن کشور بگذراند. در یکی از آموزش‌هایی که در آن کشور می‌گذراند، در یک تمرین نظامی به داخل یک باتلاق افتاد و همان اتفاق سبب شد بدنش حساسیت پیدا کند، اما پس از چندی بهبود یافت.

بعد از بازگشت به ایران، دوره‌ی سقوط آزاد را شروع کرد. مدتی پس از اتمام دوره‌ی سقوط آزاد، به علت لیاقت و توانمندی در این آموزش‌ها، استاد سقوط آزاد شد. علاوه بر آن او استاد چتربازی هم بود.