کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر

یکی از مهم‌ترین منابع از دوران هیتلر و آلمان نازی! کریستا شرودر در کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر گزارشی تکان دهنده و جالب از دوران رایش سوم را به تصویر کشیده است. او در این اثر از خاطرات واقعی، یادداشت‌ها و نامه‌های دوران پیش و بعد از جنگ جهانی دوم صحبت می‌کند و نظرات اطرافیان هیتلر درباره‌ی اتفاقات رایش سوم را فاش می‌کند.

درباره‌ی کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر:

کریستا شرودر (Christa Schroeder) زنی معمولی بود که در دوران کاملاً خارق‌العاده‌ای زندگی می‌کرد. او در سال 1933 منشی هیتلر شد. شرودر تا پایان تلخ 1945، به مدت دوازده سال یکی از اطرافیان پیشوا بود. او در کتاب حاضر دربارۀ رخدادهای سیاسی و نظامی چون کودتای روم 1934، سوءقصد به هیتلر در 1944، نبرد لهستان تا فروپاشی رژیم نازی توضیح داده است که همۀ آن‌ها را در شهر برشتِسگادن که محل نسبتاً امنی بوده تجربه کرده است.

بااین‌حال شرودر به خاطر نظرات سیاسی‌اش مورد توجه نیست. بی‌تردید تجربیاتش طیف وسیعی داشت؛ اما بن‌مایۀ کتابش سیاست محض نیست، موضوعی که ادعا می‌کرد دانش یا فهم اندکی از آن دارد؛ بلکه نظر دوستانه‌ای است از ساکنان خانۀ هیتلر و شخصیت‌های مختلفی که در آنجا کار می‌کردند.

کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر (He Was My Chief: The Memoirs of Adolf Hitler's Secretary) بیانی محاوره‌ای و ساده دارد و به خصوصیات شخصی هیتلر و اطرافیان او پرداخته است. ویژگی جذاب دیگر این اثر اشاره به روابط مرموز هیتلر با زنان است. شرودر شناخت خوبی از هیتلر داشت و آنقدر به او نزدیک بود که بتواند درباره‌ی رفتار و شخصیت هیتلر توضیح دهد.

خاطرات کریستا شرودر به آلمانی، بلافاصله بعد از فوتش در سال 1985 منتشر شد. علی‌رغم موفقیت تجاری کتاب، نسخۀ انگلیسی آن پس از دو دهه منتشر شد. کتابِ شرودر سبک دلنشینی دارد و به دلایلی دارای اهمیت است؛ از شرح مختصر شخصیت‌های اطرافیان هیتلر گرفته تا نگاهی از درون به رویدادهای بزرگ روز و ارائۀ تصویری بسیار شخصی و راهگشا از خود هیتلر. کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر کاملاً شایستۀ جایگاهش در میان گزارش‌های معتبر دست‌اول از فرازوفرود رایش سوم است.

نکوداشت‌های کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر:

- مطالب جالب، شاهد عینی... بینشی جذاب از دیکتاتور و رژیم او. (Military Illustrated)
- یک برداشت متناوب تحسین برانگیز، جذاب و ترسناک در مورد یکی از شرورترین مردان تاریخ. (نیویورک پست)
- خاطرات کریستا شرودر از 12 سال کار او برای پیشوا دیدگاهی منحصر به فرد از هوش، خلق و خوی و ویژگی‌های شخصی او می‌دهد. (SirReadaLot.org)
- بدون شک یکی از مهم‌ترین منابع اولیه دوران پیش از جنگ و زمان جنگ است. (The WEEK)

کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر مناسب چه کسانی است؟

اگر نسبت به شخصیت مرموز هیتلر و دوران پرفراز و نشیب آلمان نازی کنجکاو هستید، خواندن این کتاب را از دست ندهید.

کریستا شرودر را بیشتر بشناسیم:

امیلی کریستینه شرودر متولد 1908 در هانوفرموندن بود. رابطۀ خوبی با مادرش نداشت. مادرش در سال 1926 زمانی‌که کریستا 18سالش بود، فوت کرد و او را تنها و یتیم گذاشت. بعد از اتمام تحصیلات متوسطه در 1922 دورۀ سه ‌سالۀ بازرگانی را در کارخانۀ یکی از آشنایان دورش به‌نام شرودر اشمیرگلورک در شهر خودش گذراند.

در این ‌بین، در دانشکدۀ بازرگانی و تجارت نیز به تحصیل پرداخت و در 1925 آن را به اتمام رساند و بعد از آن در سِمَت تایپیست تندنویس در کارخانۀ شرودر تا 1929 کار کرد. استعداد زیادی در تندنویسی داشت که آن را با گذراندن دوره‌های فشردۀ آموزشی ارتقاء بخشید. در اکتبر ۱1929، هانوفرموندن را به مقصد ناگولد وورتمبرک ترک کرد؛ جایی‌که در آن جا در سِمَت تنها منشی حقوقی وکیل دادگستری استخدام شد. تا 1930 آن جا ماند و به امید موقعیت‌های بهتر عازم مونیخ شد.

در دورۀ رکود بزرگ، آلمان تقریباً هفت میلیون بیکار داشت و یافتن شغل در مونیخ راحت نبود. به شرکت‌های مختلفی سر زد و به محل آگهی‌ رهبری رایش (حزب نازی) در خیابان پنجاهم شلینگ رفت. از بین هشتادوهفت متقاضی، به خاطر مهارت و استعداد فوق‌العاده‌اش برگزیده شد. در مارس 1930 استخدام شد و در بخش‌های مختلفی تا 1933 کار کرد.

بعد از به قدرت رسیدن هیتلر در 30 ژانویۀ 1933، کارکنان مختلف حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان در 4 مارس 1933 به برلین منتقل شدند. خانم شرودر بنا به درخواست خودش، همراه آنان به برلین رفت؛ زیرا خشم گشتاپو را به خاطر ادعای دوستی‌اش با یک یهودی در سال گذشته احساس کرده بود.

کمی بعد از آن، حین کمک کردن، توجه هیتلر را به خودش جلب کرد و به بخش «آجودانی شخصی پیشوا» منتقل شد. اوایل، آجودانی شامل هشت نفر می‌شد که مرکز ارتباطی برای مسافرت‌ها، تنظیم برنامه‌ها، ترتیب دادن مراسم و غیره بودند، بعدها بخش نظامی را نیز در برگرفت. خانم شرودر تا شروع جنگ در سال 1939 در کاخ صدارت رایش کار کرد و آن موقع یکی از فعال‌ترین منشیان هیتلر و یکی از اطرافیان در تمام سفرها و فعالیت‌های کل ستادهای پیشوا بود.

در بخشی از کتاب با پیشوا تا ابد: خاطرات منشی شخصی هیتلر می‌خوانیم:

دربارۀ روابط هیتلر با زنان، با این عنوان جذاب، دروغ‌های زیادی به جهان گفته شده است. شاید قبل از جنگ جهانی اول یا در آن دوران هیتلر با زنان رابطۀ جنسی داشت. همان‌طور که قبلاً توضیح داده شد، در دسامبر 1933 وقتی به او گفتم امیلی اسم زشتی است، مخالفت کرد و گفت: «این حرف را نزن، امیلی اسم قشنگی است، اسم اولین معشوقه‌ام است!» در 1917 در طول جنگ جهانی اول، هیتلر متهم به باردار کردن و ترک یک دختر فرانسوی 18 ساله‌ شده بود و پسر غیرمشروعی به نام ژان – ماری لورت احتمالاً نتیجۀ آن رابطه بوده است.

هویت پدرِ پسر، کمی قبل از مرگ مادرش مشخص شد؛ آن‌طور که گفته شده بود آدولف هیتلر بوده است. او با انجام تحقیقات ژنتیکی در مؤسسۀ هایدلبرک و جاهای دیگر تلاش می‌کرد پدر بودن هیتلر را ثابت کند. همان‌طور که گفتم، شاید این دو مورد درست باشد اما به نظر می‌رسد از لحظه‌ای که تصمیم گرفت سیاستمدار شود از چنین لذت‌هایی چشم‌پوشی کرد. هیتلر از شور و شعف توده‌ها خشنود می‌شد. زنان اطرافش باعث شهوانی شدن او می‌شدند اما در حد رابطۀ جنسی نبود و مرتباً تأکید می‌کرد: «عشق من آلمان است.»

شاید شایعۀ فقدان بیضه نیز صحت داشته باشد. زمانی‌که پروفسور کیلوتنر، اورولوژیست مونیخی، کتابی را که دربارۀ افراد مشهور مونیخ بود به هنری‌یته فون شیراخ بازگرداند، گفته بود که با مداد زیر اسامیِ تمام افراد برجسته‌ای که درمان کرده خط کشیده است. وقتی هنری‌یته کتاب را خواند و دید زیر اسم هیتلر خط کشیده شده از او پرسید: «هیتلر را برای چه درمان کردی؟» کیلوتنر پاسخ داد: «هیتلر تنها یک بیضه داشت؛ اما نتوانستم او را درمان کنم؛ چون سنش خیلی بالا بود.» گویا این ماجرا در دهۀ 1920 اتفاق افتاده است.