کتاب گوهر شب چراغ

کتاب گوهر شب چراغ یکی از افسانه‌های عامه قدیمی است که توسط پیوند نوشیروان پور بازآفرینی شده و درباره مردی به نام میرزا قلمدون است که کارش رونویسی از کتاب‌ها برای مردم بود. او به واسطه کارش از حکمت بالایی برخوردار بود و به همین دلیل برگزیده شد تا زمین را از شر دیوها و جادوی سیاه نجات دهد.

موضوع کتاب گوهر شب چراغ چیست؟

این کتاب از جمله قدیمی‌ترین افسانه‌هایی است که داستانی کاملا تخیلی دارد. افسانه‌ها کمک می‌کند تا کودکان در سرزمین‌های جادویی و خیال سفر کنند و رویاهایی شیرین بسازند. شاید مهم‌ترین چیزی که باعث ماندگاری و دلپذیری افسانه‌ها شده است پرورش قوه‌ی خیال آدمی باشد. باری آن‌ها بخشی از تاریخ و فرهنگ هر سرزمینی هستند و برای زنده نگه داشتنشان باید تلاش نمود.

داستان کتاب گوهر شب چراغ درباره میرزا قلمدون است که کارش نوشتن بود. همیشه، کنار دستش یک قلمدون پر از قلم‌های مختلف، مرکب و کاغذ بود. مردم شهر هر کتابی می‌خواستند، پیش میرزا می‌بردند و او هم با دقت و حوصله فراوان، یک نسخه زیبا از روی آن برایشان می‌نوشت. میرزا این کار را خیلی دوست داشت؛ چون هم خودش با خواندن کتاب‌ها چیزهای زیادی یاد می‌گرفت و هم به مردم کمک می‌کرد تا کتاب‌های بیشتری بخوانند. شبی مردی زیبارو نزد او می‌آید و به او ماموریت می‌دهد با استفاده از یک نقشه سری با پیدا کردن گوهرهای شب چراغ و روشنایی جاودان، مردم سرزمینش را نجات دهد و کمک کند تا دنیا را از شر دیوها و جادوی سیاه آن‌ها نجات دهند.

کتاب گوهر شب چراغ مناسب چه کسانی است؟

مطالعه این کتاب به کودکان 9 تا 12 ساله که به افسانه‌های عامه و قصه‌های قدیمی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب گوهر شب چراغ می‌خوانیم:

با طلوع خورشید، میرزا دست به کار شد. یک تار موی دم اسب را گرفت و با چاقوی تیزش، آن را برید و به نوک یک چوب جارو بست و با آن یک قلمِ مویی درست کرد. بعد ذرّه‌بینش را برداشت و روی نازک‌ترین کاغذی که داشت، با دقت و حوصله، نقشه را کشید. بعد از اینکه جوهر روی کاغذ خشک شد، آن را تا کرد و زیر نگین انگشتر قرار داد.

کارش که تمام شد، شب شده بود؛ اما هرچه منتظر شد، مرد غریبه نیامد. میرزا تا نیمه‌های شب منتظرش ماند؛ ولی از خستگی، خوابش برد. در خواب مرد غریبه را دید که در چنگ دیوهای تاریکی اسیر شده است و به او می‌گوید: «میرزا کمک کن تا دنیا را از شر دیوها و جادوی سیاه آن‌ها نجات دهیم.» میرزا از خواب پرید. خیس عرق شده بود. به آن مرد فکر می‌کرد و به مردم سرزمین پریان و به دیوهایی که می‌خواستند با جادوی سیاهشان همه دنیا را بگیرند. پس تصمیم گرفت به قولش عمل کند.

کنار رودخانه شهر رفت و آتشی درست کرد و نقشه اصلی را سوزاند و خاکستر آن را در رودخانه ریخت و به خانه برگشت. انگشتر را از داخل کیسه بیرون آورد و نقشه را از زیر نگین آن بیرون کشید. بر طبق نقشه، باید برای به‌دست‌آوردن گوهر، اول به سرزمین آفتاب می‌رفت؛ یعنی جایی که خورشید از آن طلوع می‌کند. هنوز آفتاب طلوع نکرده بود.