کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی

کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی نوشته‌ی لیلی نعیمی و نیما مالکی، مفهوم دلبستگی عاطفی را تعریف کرده و می‌کوشد انواع مختلف و متمایز آن را توضیح دهد. این کتاب به خواننده کمک می‌کند سبک دلبستگی‌اش را بشناسد و به خودآگاهی و درک عمیق‌‎تری از شخصیت خود برسد تا بتواند زندگی شاد و بهتری را تجربه کند.

درباره‌ی کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی

روانشناسان اعتقاد دارند خیلی از رفتارها، عادات و نگرش ما ریشه در کودکی‌مان دارد. به زعم آن‌ها، اینکه در خردسالی چه شرایطی داشته‌ایم و چه‌چیزهایی را تجربه کرده‌ایم، روی تمام زندگی‌مان تأثیر می‌گذارد و به شخصیت‌مان شکل می‌دهد. یکی از همین رفتارهای انسانی، دلبستگی یا احساس تعلق است. به نظر روانشناسان جنس روابط، دوستی‌ها یا عشق ما تا حد زیادی وابسته به دوران کودکی است. اگر تا پیش از هفت سالگی در فضایی امن بوده باشیم و محبت و عطوفت و همدردی را درک کرده باشیم، احتمالاً در ادامه‌ی زندگی به سبک دلبستگی ایمن گرایش پیدا می‌کنیم. این در حالی است که اگر تجربه‌مان حاکی از سخت‌گیری، خشونت، بی‌توجهی و رهاشدگی باشد، به احتمال زیاد روابطمان در بزرگسالی هم ناایمن و سخت خواهد بود. با این تفاسیر باید گفت، منِ بزرگسال در تعیین سبک دلبستگی و روابط نقش زیادی نداشته‌ام، ولی اگر بتوانم نوع دلبستگی‌ام را بشناسم، احتمالاً از رنج‌هایم کاسته می‌شود و زندگی راحت‌تری خواهم داشت.

کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی نوشته‌ی لیلی نعیمی و نیما مالکی دقیقاً روی همین موضوع متمرکز شده و می‌کوشد آن را توضیح دهد. این کتاب مفهوم دلبستگی و رابطه را تشریح می‌کند و از سبک‌های مختلف آن می‌گوید؛ به گفته‌ی آن‌ها دلبستگی ایمن، مضطرب و اجتنابی سه نوع اصلی به شمار می‌روند. نویسندگان هر کدام از آن‌ها را به‌تفصیل بررسی و نشانه‌های آن‌ها را مرور می‌کنند. همین‌طور از این می‌گویند که انواع دلبستگی به چه دلیل شکل می‌گیرند و ناشی از چه عواملی هستند.

تا پیش از ظهور علم روانشناسی، تصور بر این بود که کودکان درکی از عشق یا روابط رمانتیک ندارند. اما روانشناسی نشان داد که بچه‌ها نه‌تنها این مفاهیم را درک می‌کنند، که بخشی از نیازهای بنیادین‌شان هم هست. طبیعتاً کودک در وهله‌ی اول با والدین و خانواده‌اش در ارتباط است و این احساسات را از آنان طلب می‌کند. مسأله اینجاست که واکنش خانواده به نگرش کودک شکل می‌دهد و نوع دلبستگی او را تعیین می‌کند! عشق گرم، حمایتگرانه و صمیمی به دلبستگی طبیعی و سالم منجر می‌شود. اما پاسخ سرد و خشک یا همراه با طرد شدن، کودک را مضطرب کرده و درک او از عشق و رابطه مخدوش می‌کند. احساسِ تعلق او یا تؤام با اضطراب و دلهره خواهد بود یا اساساً روابطش را طوری تنظیم می‌کند که به کسی وابسته نشود. این الگوی اولیه دائماً تکرار می‌شود و به زندگی فرد شکل می‌دهد. در الگوهای غیرطبیعی، فرد متحمل رنج زیادی خواهد شد و مشکلات متعددی را، مخصوصاً در روابطش خواهد دید.

لیلی نعیمی و نیما مالکی در کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی، پس از مرور انواع احساس تعلق، به خواننده کمک می‌کنند سبک دلبستگی‌اش را بشناسد. شناخت نوع دلبستگی این امکان را به اشخاص می‌دهد تا درک بهتر و عمیق‌تری از خود پیدا کنند. نویسندگان مخاطبشان را مرحله‌به‌مرحله راهنمایی می‌کنند تا به‌مرور به خودشناسی و خودآگاهی برسد و به‌تبع آن زندگی و روابط شادتری را تجربه کند.

کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی را انتشارات سخنوران منتشر کرده است.

کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی برای چه کسانی مناسب است؟

اگر می‌خواهید با سبک دلبستگی خود بیشتر آشنا شوید و خوشبختی عمیق‌تری را تجربه کنید، مطالعه‌ی این کتاب به شما توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب راز دلبستگی: راهنمای گام به گام خودشناسی و دستیابی به خشنودی می‌خوانیم

انسان‌ها در راستای برداشت خود رفتار می‌کنند. هر فرد رفتار تقویت‌کننده‌ی الگوی خود را انجام می‌دهد. بنابراین دو نفر با هم در یک چرخه و حلقه بسته می‌افتند که رهایی از آن مشکل است. یکی مسخره می‌کند و دیگری عقب‌نشینی و این تکرار می‌شود.

همین باعث می‌شود دو نفر احساس تعادل کنند زیرا بیشتر و بیشتر ذهنیت شان درباره طردشدن و دوست‌داشتنی نبودن تقویت می‌شود. وقتی هر کدام طبق اثبات باور خودش رفتار می‌کند، رفتار هر دو تای آن‌ها قابل پیش‌بینی می‌شود. حتی نوعی راحتی ایجاد می‌شود. مثلاً اگر یکی از آن‌ها سبک رفتارش گاهی خوب گاهی بد بود رابطه سخت‌تر می‌شد! وقتی دیگران با ما طبق برداشت خودمان از خود، رفتار می‌کنند احساس اعتبار می‌کنیم و رابطه خیلی آشنا به نظر می‌رسد. حتی اگر دردناک باشد.

شما به این رابطه آشنا ادامه می‌دهید حتی اگر آن فرد واقعا نخواهد شما را به دست آورد. من خودم را دوست ندارم، ‌چون ارزشمند نیستم، دوست‌داشتنی نیستم، سعی می‌کنم با افرادی بمانم که چندان حمایت‌گر عاشق نیستند!، حس دوست‌نداشتنی بودن من تقویت می‌شود، رفتار آن‌ها قابل پیش‌بینی است، این احساس آرامش می‌دهد. الگو‌های قدیمی قابل پیش‌بینی هستند.