کتابی پر از واقعیتهای تلخ و ناگوار. اظهار همدردی میکنم با مادری که سالها درگیر این بیماری فرزندش بود و رنج بسیاری را متحمل شد و برای خواهری که بخاطر این بیماری برادر نازنینش سالها رنج روحی را بجان خرید و برای دنیل هم که پسری مهربان و بامزه بود اظهار همدردی میکنم. اما امیدوار شدم که این همه رنج و مشقت روحی و جسمی پس از سالها نتیجه رضایت بخشی داشت و توانست دنیل عزیز را به آغوش جامعه برگرداند و به کمک مادر و خواهر نازنینش و مسئولین مدرسه و انسانهای مهربان و مسئولیت پذیر بصورت یک شهروند عادی زندگی کند. داستان جذابی بود که یک واقعیت تلخ را یدک میکشید. با آرزوی موفقیت برای نویسنده گرامی و خانواده محترمش
کتاب خوبی بود حداقل چیزی که میشه ازش یاد گرفت اینکه با علائم بیش فعالی طوری آشنا میشید که دیگه برچسب سایر اختلالات روانی را به فرد بیش فعال نمیزنید به شخصه از کوره در رفتن بیش فعالها را جرو بیماریهای روانی دیگه میدیدم اما الان نظرم عوض شد همچنین امیدوار شدم که این بچهها با بزرگتر شدن بهتر میشن
به امید روزهای خوب
کتاب ۱۶۵ صفحه دارد. ولی در واقع حدود ۱۰ تا ۱۵ صفحه اون کافیست برای رساندن منظور نویسنده. بسیار پرتکرار و حوصله سربر صحبت شده. وقتی کتاب رو خریدم انتظار آموختن بیش از این رو ازش داشتم.
کتاب خیلی خوبی بود درباره مشکلات رفتاری بچههای ADHD اطلاعات خوبی داره، خودم فرزند ADHD دارم و همه این مشکلات رو به خوبی درک میکنم، متاسفانه بزرگ کردن همچنین بچهای خیلی سخت و طاقت فرسا است
کتاب پسر جهنمی بنظرم خیلی تلاش کرد تا ما رو ببره به دنیای خودش و میخواست همدلی خواننده رو هم داشته باشه واقعن سختیای یه مادر با فرزند بیش فعال رو خوب به تصویر کشید