کتاب روز سخت

محمدعلی اعتمادی نائینی در کتاب روز سخت با به تصویر کشیدن داستانی حماسی رزمی سعی دارد تا انگیزه را در دل نوجوانان بیدار کند و آنان را به ورزش کردن و افتخار آفرینی برای کشور عزیزمان ترغیب نماید.

درباره کتاب روز سخت:

کشور ما ورزشکار و ورزش دوست کم ندارد. شرکت در مسابقات آسیایی و جهانی به طور مکرر و درخشش قهرمانان ایرانی، دلیل بر پشتوانه‌ی ورزشی است که ریشه‌ی آن را باید در اعماق جامعه جستجو کرد‌.

انجام ورزش برای تقویت حافظه، ایجاد نشاط و سرزندگی حتی تحمل درد لازم و ضروری محسوب می‌شود. به عنوان مثال کته کولامین‌ها گروهی از مواد شیمیایی مانند نوراپینفرین، اپینفرین و دوپامین هستند که به عنوان انتقال دهنده شیمیایی عمل می‌کنند. نوراپینفرین و دوپامین بر یادگیری و حافظه تاثیر می‌گذارند. تمرینات منظم ورزشی، ترشح این ترکیبات را افزایش می‌دهد و مقدار آن‌ها را در پلاسمای خون زیاد می‌کند.

بنابراین انجام تمرینات ورزشی به طور منظم می‌تواند از طریق افزایش ترشح انتقال دهنده‌های شیمیایی، موجب تقویت حافظه و تغییرات خلقی شود. یکی دیگر از نکات مثبت آن، ترشح اندروفین یا هورمون حس خوب است که فرد تحت تاثیر آن هورمون احساس سرحالی پیدا می‌کند. با توجه به آخرین شواهد، ورزش در بهبود افسردگی و اضطراب بزرگسالان و کودکان نیز بسیار موثر است.

مطالعه این کتاب می‌تواند انگیزه را برای احساس قهرمانی و حتی ابر قهرمانی در شما تحریک نماید؛ چرا که از نظر روانشناسی هر عمل و فعلی که از شخص سر بزند، ریشه و سرچشمه‌ی آن فکر و ذهن است به طوری که تفکرات مثبت می‌تواند به فعل مثبت و تفکرات منفی به عمل منفی منجر شود. بنابراین تفکرات ابرقهرمانی می‌تواند در نهایت، فعل آن به وقوع بپیوندد.

هدف از نوشتن این کتاب، محقق شدن این مهم و دستیابی کشور ایران به مدال‌های رنگی در مسابقات سرنوشت‌ساز آسیایی و جهانی است.

کتاب روز سخت مناسب چه کسانی است:

خواندن این داستان مفید به همه نوجوانان ورزشکار و ورزش‌دوست توصیه می‌شود.

با محمدعلی اعتمادی نائینی بیشتر آشنا شویم:

او از همان دوران کودکی علاقه‌ی بسیاری به ورزش داشت. نائینی در نوجوانی با دیدن فیلم‌های رزمی شیفته ورزش کاراته شد، اما در شهر نائین باشگاه رزمی وجود نداشت. به همین خاطر کتاب‌های زیادی از ورزش‌های رزمی مثل کاراته، ساواته، کونگ فو و جودو خریداری نمود و آن‌ها را با دقت مطالعه کرد. او در خانه با وسایل ابداعی مانند ظروف آب پر از شن یا تغییراتی که در چوب‌های محکم و ضخیم می‌داد توانست وسایل تمرینی برای خود بسازد. همین علاقه و تلاشش سبب شد تا در سن پانزده سالگی به راحتی بتواند آجری قطور را با ضربه‌ی کناری دست بشکند.

محمدعلی اعتمادی نائینی از همان زمان نوجوانی به علاقمندان ورزش‌های رزمی کاراته، جودو و ساواته را تعلیم می‌داد و در دوران جوانی تکواندو را به دوست‌دارانش می‌آموخت. او را به گونه‌ای می‌توان بنیان‌گذار ورزش رزمی در شهر نائین دانست.

در بخشی از کتاب روز سخت می‌خوانیم:

رادمان به طرف آرتین خیز برداشت و شانه‌های آرتین را با دست‌های قوی خود گرفت و قصد داشت در همان اول آرتین را ضربه فنی کند آرتین از کشتی گیلکی چیزی نمی‌دانست ولی به خوبی جودو می‌دانست پای راست خود را بالا آورد و به شکم رادمان گذاشت سنگینی وزن خود را روی بدن رادمان گذاشت او را به سمت خود کشید بطوریکه در نهایت پشت آرتین روی زمین و شکم رادمان روی پای راست آرتین قرار گرفته بود در ادامه شانه‌ها‌ی رادمان را به سمت عقب کشید و پای راست را نیز به همان سمت حرکت داد در نتیجه هیکل درشت و عضلانی رادمان به سمت عقب و روی زمین پرتاب گردید. آرتین بلافاصله از جای خود مانند فنر بلند شد در حالی که رادمان در اثر برخورد صورتش با زمین گیج شده بود و تا چند لحظه قادر به بلند شدن نبود. جمعیت ساکت بودند و این سرعت و چابکی را از آرتین باور نداشتند کم کم رادمان بلند شد و با خشم و نفرت آرتین را نگریست آرتین گفت:

«ورزشکار هیچ وقت نباید با عصبانیت مبارزه کند اگر اینجور بخوای ادامه بدی صدمه می‌بینی.»

رادمان که خود را حقیر و کوچک شده می‌دید با عصبانیت فریاد زد:

«احمق حالا حالیت می‌کنم من را می‌زنی زمین، مادرت را به عذات می‌شونم.»

آرتین خونسرد گفت:

«رجز نخون اگه راست می‌گی عمل کن.»