کتاب سفر با الیا کازان

زولفو لیوانلی نویسنده‌ی ترکی است که در سال‌های جوانی خود این فرصت را می‌یابد تا الیا کازان را در سفری به آناتولی همراهی کند. اکنون این نویسنده در کتاب سفر با الیا کازان تجربیات خود را از همراهی این کارگردان بزرگ با شما در میان می‌گذارد و شما را با ابعاد پنهان و ناشناخته‌ی زندگی وی آشنا می‌سازد.

درباره‌ی کتاب سفر با الیا کازان:

الیا کازان (Elia Kazan) نویسنده و کارگردان مشهور هالیوود خود را آمریکایی و یا یونانی نمی‌دانست؛ او همیشه از خود به عنوان یک آناتولیایی یاد می‌کرد. این مرد که آثار درخشانی را در طول زندگی خود ساخته، زندگی پرفراز و نشیبی داشت و سیاست‌های ضدکمونیستی جوزف مک‌کارتی غم و اندوهی را در سال‌های پایانی عمر کازان به وجود آورد.

کازان برای سومین بار در عمر خود برنده‌ی اسکار شد اما به دلیل مشکلات سیاسی‌ای که برایش پیش آمده بود، حتی این اتفاق هم باعث خوشحالی او نشد. در چنین شرایطی این کارگردان مشهور مانند کودکی که می‌خواهد در دامن مادر آرامش پیدا کند راهی سرزمین مادری خود آناتولی و قیصریه می‌شود.

البته او در این سفر تنها نبود و نویسنده‌ی ترکی به نام زولفو لیوانلی (Zülfü Livaneli) او را همراهی می‌کرد و اکنون می‌توانید در کتاب سفر با الیا کازان (Elia ile Yolculuk) شرح این سفر جذاب و خواندنی را مطالعه کنید. این نویسنده‌‌ی ترک تصویر جدیدی از کارگردان نام‌آشنای هالیوود ارائه می‌دهد و با روایتی جذاب تا پایان سفرنامه شما را با خود همراه می‌سازد.

کتاب سفر با الیا کازان مناسب چه کسانی است؟

اگر به سینما به خصوص به آثار مهم الیا کازان علاقه دارید، کتاب حاضر را از دست ندهید؛ چرا که به شما کمک می‌کند تا به درک عمیق‌تری نسبت به فیلم‌های او برسید.

با زولفو لیوانلی بیشتر آشنا شویم:

این نویسنده‌ی ترک که در سال 1946 به دنیا آمد، در زمینه‌ی کارگردانی، موسیقی و سیاست نیز چهره‌ی درخشانی محسوب می‌شود و مدتی را هم به خاطر آثار سیاسی خود در زندان گذرانده است. زولفو لیوانلی تاکنون بیش از 30 جایزه در عرصه‌ی موسیقی، سینما و ادبیات به دست آورده که از میان آن‌ها می‌توان به جایزه بهترین کتاب سال ایتالیا و فرانسه، جایزه بهترین نویسنده جدید بارنز اند نوبل آمریکا و... اشاره کرد. «بی‌قراری» و «جزیره‌ی آخر» از جمله رمان‌های مشهور او هستند که به فارسی نیز ترجمه شده‌اند.

در بخشی از کتاب سفر با الیا کازان می‌خوانیم:

در مسیر با آرتور میلر و همسرش اینگه مورات حرف زدم. آرتور میلر از لندن می‌آمد. به افتتاح یک نمایش رفته بود. به‌علاوه بی‌بی‌سی یکی از نمایش‌نامه‌هایش را، که سی سال پیش نوشته و از یاد برده بود، پیدا کرده و میلر قصد داشت آن را به‌صورت نمایش رادیویی اجرا کند. می‌گفت: «یکی از نمایش‌نامه‌های جوانی‌ام را که فراموشش کرده بودم، خواندم و راستش اصلاً به نظرم بد نیامد.»

زندگی‌نامه‌اش را نوشته بود. گفت: «1200 صفحه شد. فکر کنم باید کوتاهش کنم.»

گفتم: «خودتان را به چنان عصر جالبی معرفی کردید که هر سطر شما برای ما مثل پیدا کردن یک گمشده به نظر می‌آید.»

گفتم الیا کازان هم خاطراتش را نوشته است. با کنجکاوی پرسید: «در مورد من هم چیزی گفته؟» گفتم: «البته! حتماً! با من خیلی زیاد در مورد شما حرف زده اما چون هنوز کتاب چاپ نشده دقیقاً نمی‌دانم.»

واقعاً هم الیا کازان، زمانی که در استانبول بود، به من گفت که خاطراتش را نوشته اما چاپ آن مدتی طول خواهد کشید. وقتی علتش را پرسیدم، جواب داد: «در کتاب آن‌قدر اسم هست که وکلای انتشارات باید یک سال برای بررسی زمان صرف کنند تا وقتی که منتشر شد کسی شکایت نکند... »

خیلی کنجکاوم بدانم وکلا زبان صادق و بُرندۀ الیا را (هم در مورد خود و هم در مورد اطرافیانش) چطور سانسور کرده‌اند. بعید می‌دانم الیا توصیه‌هایشان را پذیرفته باشد.