کتاب ورشو رفتن شلمیل

کتاب ورشو رفتن شلمیل به قلم ایزاک باشویس سینگر، مجموعه‌ای از هشت داستان کوتاه است که طرح اولیه آن‌ها ریشه در ادبیات فولکلور یهودی دارد و در اصل به زبان ییدیش نوشته شده؛ این اثر در سال 1969 به عنوان نامزد دریافت جایزه مدال نیوبری انتخاب شده است.

درباره کتاب ورشو رفتن شلمیل:

ایزاک باشویس سینگر (Isaac Bashevis Singer) برخی از داستان‌های این مجموعه را بر اساس داستان‌های عامیانه‌ای روایت کرده است که مادرش برای او بازگو کرده بود. این داستان‌ها در حقیقت بخشی از میراث ادبی و فرهنگی قوم یهود است که سینه به سینه نقل شده و نویسنده به آن‌ها جلوه‌ای رسمی‌تر بخشیده. او همچنین تعدادی از این داستان‌ها را به شیوه و گفتاری نو، سراسر در گستره‌ای نوین، با جزئیاتی متفاوت و با نگاهی جدید بازآفرینی کرده است. ایزاک بشویس صراحتا اعلام می‌دارد که چند داستان این مجموعه مانند «تسیرت سر و پزیزا»، «رابی‌لیب و کینی‌گاند افسونگر» و «رؤیای مناسه» برگرفته از تصورات شخصی او هستند. داستان‌هایی که از چشیدن سرد و گرم روزگار و تجربه‌های فراوان به‌دست‌آمده‌اند و هرکدام سرشار از پندها و اندیشه‌های گوناگون است.

بن‌مایه‌های اصلی کتاب ورشو رفتن شلمیل (When Shlemiel Went to Warsaw and Other Stories) بر اساس ادبیات محلی یهودی است. یکی از نکات جذاب این اثر برای خوانندگان فارسی‌زبان ایرانی، شباهت و نزدیکی قصه‌های این کتاب به داستان و افسانه‌های منطقه خاورمیانه به ویژه ایران است. چاشنی طنز و لحن صمیمانه و شیرین نویسنده باعث شده تا موضوعات گوناگونی که در مورد زندگی، فلسفه، جامعه و خانواده بیان می‌شود برای نوجوانان جذاب‌تر باشد؛ اگرچه ایزاک بشویس در ابتدای کتاب بیان می‌کند که این داستان‌ها برای تمامی سنین از کودکان تا بزرگسالان خواندنی است و بسیاری از راز و رمزهای زندگی درون این کتاب و حکایت‌های شیرین آن گنجانده شده است.

خواندن کتاب ورشو رفتن شلمیل به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به خواندن داستان‌های کوتاه علاقمندید و از خوانش ادبیات محلی اقوام گوناگون لذت می‌برید، کتاب ورشو رفتن شلمیل را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

با ایزاک باشویس سینگر بیشتر آشنا شویم:

او در سال 1903 میلادی در دهکده لئونسین در نزدیکی ورشو، پایتخت لهستان در امپراطوری روسیه متولد شد. ایزاک بشویس سینگر داستان‌نویسی یهودی و برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1978، برنده جایزه کتاب ملی ایالات متحده در سال 1974 و برنده جایزه ملی کتاب ایالات متحده در بخش ادبیات کودکان در سال 1970 میلادی است.

بشویس سینگر یکی از چهره‌های برجسته جنبش ادبی «ییدیش» بود و خودش نیز تمامی آثارش را به همین زبان (زبان یهودیان؛ مشتق شده از زبان آلمانی) نوشته است و بعدها با نظارت خودش داستان‌های کوتاه و بلندش به انگلیسی ترجمه شدند.

این نویسنده لهستانی در سال 1935 به آمریکا مهاجرت کرد و سردبیر روزنامه فوروارد در شهر نیویورک شد و اکثر داستان‌های کوتاه خود را در همان روزنامه به چاپ رساند.

برخی از مهم‌ترین آثار ایزاک بشویس سینگر عبارتند از: شیطان در گورای، برده، ملک اربابی، خانواده مسکات، مدرک، جادوگر لوبلین، احمق‌های چلم و تاریخشان.

در بخشی از کتاب ورشو رفتن شلمیل می‌خوانیم:

آورده‌اند که دهکده چلِم به دست شورای دهکده و شش ریش‌سفید نادان، اداره می‌شد. نام رئیس آنان گرونام گاو (Gronam) بود. ریش‌سفیدان شامل لکیش مَنگ (Lekisch) زاین ولِ احمق (Zeinvel)، تراتیلِ سفیه (Treitell)، سِندرِ کودن (Sender)، شمین دریک کله‌پوک (Shmendrickl) و فیولِ سبک‌مغز (Feyvel) بودند. گرونام گاو سالخورده‌ترین آن‌ها بود که ریش‌سفید فرفری و پیشانی‌بلند و برجسته‌ای داشت.

گرونام خانه‌ای بزرگ داشت که ریش‌سفیدان بیشتر در آنجا جلساتشان را برگزار می‌کردند. گهگاه همسر گرونام، گِنندل (Genendel)، برای رفع خستگی ایشان، چای، کیک و مربایی برایشان می‌آورد.

گرونام همیشه مردی سرحال و سرخوش بود، به‌جز هنگامی‌که ریش‌سفیدان خانه آن‌ها را ترک می‌کردند. چراکه همیشه گِنندل به دلیل پرت‌وپلاهایی که در جلسه گفته بود به او سرکوفت می‌زد و به مشاجره می‌پرداخت. به عقیده او، شوهرش مردی بسیار ارجمند بود ولی به علت حرف‌هایی بی‌ربطی که می‌زد، مورد تمسخر دیگران قرار می‌گرفت و نادان به نظر می‌رسید.

پس از یکی از جلسات جدلی میان آن‌ها شروع شد. گرونام به همسرش می‌گفت: «چرا هر بار که ریش‌سفیدان می‌روند شروع به غر زدن می‌کنی؟ از این به بعد، هر زمان سخنی ابلهانه از من شنیدی بیا و به من بگو. من هم در جا موضوع را عوض می‌کنم.»