معرفی و دانلود کتاب منی که من نیستم

معرفی کتاب منی که من نیستم

کتاب منی که من نیستم نوشته‌ی نازنین نصیر، سرگذشت دختری به نام سوفی را به تصویر می‌کشد که عاشق یکی از همکلاسی‌های خودش شده است و به رغم مخالفت‌های خانواده و جامعه، به صورت پنهانی با او ارتباط برقرار می‌کند.

درباره‌ی کتاب منی که من نیستم:

نازنین نصیر در این اثر، داستانی را شرح می‌دهد که کمتر در ادبیات ما به آن پرداخته شده است. شما در کتاب منی که من نیستم، با زندگی دختری آشنا می‌شوید که در قلبش رازی را پنهان کرده که به دلیل محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی هیچ‌کس از آن خبر ندارد حتی خانواده‌اش!

او هر روز به مدرسه می‌رود و خودش را با درس خواندن سرگرم می‌کند اما در دلش غوغایی است، زیرا می‌خواهد با یکی از همکلاسی‌هایش به نام الینا ارتباط برقرار کند اما مشکلات جامعه و ترس موانعی سر راهش قرار داده است. حال او در این شرایط چه تصمیمی می‌گیرد که قلبش به آرامش برسد؟

کتاب منی که من نیستم برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای افرادی که به رمان‌هایی با ژانر عاشقانه و اجتماعی علاقه دارند، مناسب خواهد بود.

در بخشی از کتاب منی که من نیستم می‌خوانیم:

آن‌قدر استرس داشتم که خودم را به مریضی زدم تا به مدرسه نروم. آن روز در خانه ماندم و سرم را با مرتب کردن اتاق ها و آشپزی کردن گرم کردم. دلم می خواست برای الینا سنگ تمام بگذارم. به آشپزخانه رفتم و سرگرم آبکش کردن برنج شدم. مادر مشتری داشت و از خانه بیرون زده بود. تنها در خانه مانده بودم، با عجله مرغ ها را پختم و سوخاری کردم و تزئینات سالاد را به سرانجام رساندم. واقعا سنگ تمام گذاشته بودم. تقریبا همه چیز آماده بود که زنگ خانه به صدا درآمد. دستپاچه شدم و لیوان از دستم افتاد و شکست. به سرعت خرده شیشه ها را جمع کردم و منتظر ماندم، اما با دیدن مادر درجا خشکم زد و حسابی پکر شدم.

مادر با دیدن غذاهای آماده شده لبخندی زد و گفت: می بینم که کدبانو شدی، کاش واسه مام کدبانو بودی!

با بی حوصلگی گفتم: دیگه دیدار اوله، زشت بود غذای معمولی بار بذارم. روی یکی از صندلی های میز نهارخوری ولو شدم و قُلپ قُلپ آب نوشیدم. قلبم از شدت استرس توی دهانم آمده بود.

دوباره زنگ خانه به صدا درآمد. این بار دیگر خودش بود. الینا آمد و با احوالپرسی گرم مادر وارد پذیرایی شد. دست دادم و گفتم: می دونم حسابی گشنته، اول از همه ناهار می خوریم و بعد می ریم به بقیه کارامون می رسیم!

الینا لبخندی زد و گفت: وای دختر تو چه قدر هنرمندی!

با شنیدن این جمله دست و پایم را گم کردم و به تته پته افتادم. مانتوی بنفش خوشرنگی به تن کرده بود و با شال سفید و شومیز طلایی اش از همیشه زیباتر به نظر می رسید. خیلی تشریفاتی و رسمی نشست. مادر شروع کرد به سئوال پرسیدن و گفت: راستی الینا جان خونه تون کجاست؟

الینا در جواب مادر گفت: ما هم محله ای هستیم. با بابل اونقدی فاصله نداریم.

مادر دوباره به حرف آمد و گفت: شغل پدرتون چیه دخترم؟

الینا لبخندی زد و گفت: پدرم پزشک داخلیه، یه خواهر بزرگتر از خودم دارمو مامانمم خونه داره!

از برق توی چشم های مادر فهمیدم که حسابی از الینا خوشش آمده است، من اما همچنان در سکوت، محو طرز صحبت و چشم هایش شده بودم. در قلبم یک عشق و یک احساس پاک به دور از هوس ریشه دوانده بود. در دلم آرزو می کردم که کاش می توانستم تمام احساسم را رو کنم تا الینا بفهمد که از دید من تنها یک دوست ساده نیست.