بله
نویسنده‌ای ناشناس یا همان شخصی که با قیصر ناهار صرف نموده درباره سفر ماجراجویانه‌اش به عنوان یک روزنامه‌نگار به اروپای جنگ‌زده در سال‌های آغازین قرن بیستم در کتاب سفرنامه ماموریت سری من نوشته است. سید مهدی سیدقطبی، گردآورنده و تصحیح کننده این اثر، بخشی از وقایع تاریخی آن دوران را به تصویر می‌کشد.
درباره کتاب سفرنامه ماموریت سری من:
قاره اروپا در قرن بیستم اتفاقات هولناک بی‌شماری را از سر گذرانده است. یکی از خونبارترین این اتفاقات وقوع جنگ جهانی اول است که در سال 1914 با حمله‌ی اتریش به صربستان آغاز شد و کم کم این جنگ که در ابتدا یک درگیری کوچک و جزئی به نظر می‌رسید، کل قاره اروپا را درنوردید. مردمان نظامی و غیرنظامی بی‌شماری از کشورهای مختلف اروپایی در این جنگ که تا سال 1918 ادامه داشت، کشته شدند.
در همان اولین سال شروع جنگ بود که روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای ناشناس وارد کشورهایی چون اتریش، عثمانی، بالکان و... شد. او در ابتدا به جمع‌آوری اطلاعاتی درباره ماشین‌های جنگی مشغول بود اما به مرور خود را بی‌طرف می‌خوانَد. به همین دلیل پس از مدتی توانست در سفرهایش که به وسعت اروپا انجام می‌داد با اشخاص بزرگ و مهمی چون سران کشوهای اتریش، عثمانی و.. ملاقات کند.
ناگفته نماند که برای آگاهی یافتن و شناختن آنچه در زمان جنگ جهانی اول رخ داده است چیزی نمی‌تواند بهتر از دست‌نوشته‌های کسانی باشد که در آن دوران می‌زیسته‌اند. پس کتاب سفرنامه ماموریت سری من (My Secret Service: Vienna, Sophia, Constantinople, Nish, Belgrade, Asia Minor, Etc) علاوه بر اهمیت تاریخی، جذابیت داستانی خاص خود را دارد و ضمن آشنا کردن شما با بسیاری از تحولات مهم قرن اخیر، ماجراهایی سرگرم‌کننده را هم روایت می‌کند.
کتاب سفرنامه ماموریت سری من مناسب چه کسانی است؟
این کتاب هم دارای جنبه‌های تاریخی است و هم سرگرم‌کننده به همین دلیل اگر به خواندن داستن‌هایی علاقه دارید که بر اساس سفرها و خاطرات واقعی نوشته شده‌اند و در زمان جنگ جهانی اول می‌گذرند، مطالعه این کتاب را از دست ندهید.
در بخشی از کتاب سفرنامه ماموریت سری من می‌خوانیم:
خنده در اینجا است که اهالی عثمانی از روی اطمینان پیش‌بینی می‌کنند که از ممالک اروپای مرکزی برای آن‌ها آذوقه فرستاده می‌شود در صورتی که آن‌ها هم به نوبه خود به همان اندازه در باب قابلیت و استعداد عثمانی نسبت به تهیه مأکولات برای خودشان خوش‌بین هستند. لکن مطبوعات برلن مسئول این خبط و خطاهای تیوتآن‌ها می‌باشند زیرا در موضوع منافع حاصله از افتتاح راه ممالک مرکزی به عثمانی و آسیای صغیر و منابع وسیعه آن نقاط مقالات با آب و تاب فراوان نوشتند؛ مثلاً می‌نگاشتند قبل از هر چیز روغن و کره به برلن حمل خواهد شد. اهالی وین به اندازه سکنه پایتخت آلمان از قلت کره متأسف نیستند لکن بواسطه نداشتن قیماق و سرشیر فوق‌العاده متغیر می‌باشند و یکی از چیزهایی که از بزرگترین لذائذ در این شهر بشمار می‌آید قهوه مشهور و معروف وین است که نصف فوقانی فنجان را سرشیر زده شده که به صورت کف درآمده پر می‌کند. در سفر سابق این قسم قهوه به سهولت تحصیل می‌شد لکن نتیجه هشت ماهه جنگ این شده که فروش شیر و قیماق و سرشیر جز برای اطفال و کودکان قدغن گشته و بقیه در ساختن مواد منفجره استعمال می‌گردد. من هم وقتی که شنیدم مجبور به آشامیدن قهوه بدون شیر یا سرشیر می‌باشم موقتاً نسبت به متفقین متغیر گشتم.
از یک هزار و ششصد اتومبیلی که در هنگام صلح و سلم اهالی خوشگذران را در شهر به هر سو حمل و نقل می‌گردند حالا چهل عدد که به نظر فوق‌العاده کهنه می‌آیند و رزین‌های آن‌ها پوسیده شده‌اند، بیش باقی نمانده و به استثنای این عده هر نوع کالسکه و دوچرخه باید در ساعت یازده بعدازظهر از حرکت باز ایستد و خانم‌های وین که همیشه معتاد به آن‌ها بوده‌اند جنگ را اگر برای مقداری که راه رفته‌اند هم باشد تا مدت مدیدی فراموش نخواهند کرد.
